لوبلوزول (lubeluzole) در بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد موثر نیست. پساز وقوع سکته مغزی، که در آن خونرسانی به بخشی از مغز کاهش مییابد، مواد شیمیایی اضافی بهنام انتقالدهندههای عصبی اسید آمینه تحریکی تولید میشوند. این مقدار اضافی میتواند باعث آسیب یا مرگ برخی از سلولهای مغزی شود (آسیب دائمی سلولها، انفارکتوس مغزی نامیده میشود). داروهایی که تاثیرات این اسیدهای آمینه را مسدود میکنند، میتوانند از وقوع سکته مغزی جلوگیری کنند. این مرور بر تاثیرات لوبلوزول، یک مهارکننده اسیدهای آمینه تحریکی، تمرکز دارد. مرور کارآزماییها هیچ فایدهای را از لوبلوزول در انسانها، چه برای پیشگیری از مرگومیر پساز سکته مغزی ایسکمیک حاد و چه برای کاهش ناتوانی ناشی از آن، نیافت. علاوهبر این، لوبلوزول ممکن است باعث اختلالات هدایت قلب شود.
مطالعه چکیده کامل
مطالعات تجربی نشان دادهاند که آسیبهای ایسکمیک باعث آزاد شدن بیشازحد انتقالدهندههای عصبی اسید آمینه تحریکی (EAA)، بهویژه گلوتامات، میشوند. بازجذب گلوتامات در شرایط ایسکمیک مختل میشود. در مدلهای پیشبالینی سکته مغزی، آنتاگونیستهای اسیدهای آمینه تحریکی یا آزادسازی گلوتامات، حتی زمانی که پساز آسیب ایسکمیک تجویز شوند، در برابر آن محافظت ایجاد میکنند. لوبلوزول (lubeluzole) یک مشتق بنزوتیازول (benzothiazole) است که در مدلهای تجربی مختلف، خواص محافظت نورونی از خود نشان داده است و آزادسازی گلوتامات، سنتز اکسید نیتریک (NO) و کانالهای یونی وابسته به ولتاژ +Na و+ Ca2 را مهار میکند.
اهداف
هدف از این مرور، ارزیابی اثربخشی و بیخطری (safety) تجویز لوبلوزول در فاز حاد سکته مغزی ایسکمیک حاد است.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه سکته مغزی (stroke) در کاکرین، پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL/CCTR)، MEDLINE؛ EMBASE؛ Pascal BioMed (1996 تا 2001) و Current Contents CCSearch (1996 تا 2001) را جستوجو کردیم. برای شناسایی مطالعات بیشتر با بنیاد تحقیقات جانسن (Janssen Research Foundation) تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشده و بدون مخدوششدگی که لوبلوزول داخل وریدی را با دارونما (placebo) یا کنترل باز در بیماران مبتلا به سندرم بالینی مقایسه کردند، که قطعا بهعنوان سکته مغزی حاد در نظر گرفته شدند و در آنها سیتیاسکن، انفارکتوس را نشان داد یا طبیعی بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود به این مرور انتخاب کرده، کیفیت آنها را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
پنج کارآزمایی با مجموع 3510 نوزاد وارد شدند. کیفیت کارآزماییها تفاوت چندانی نداشت. بهدلیل کمبود دادهها، آنالیز حساسیت (sensitivity)/زیرگروه بهطور کامل انجام نشدند. لوبلوزول با دوزهای 5، 10 و 20 میلیگرم در روز به مدت پنج روز در برابر گروه کنترل دارونما آزمایش شد. هیچ شواهدی وجود نداشت که نشان دهد لوبلوزول تجویزشده در هر دوزی، احتمال مرگومیر به هر دلیلی (نسبت شانس (OR): 0.93؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.79 تا 1.09) یا احتمال مرگومیر یا وابستگی در پایان دوره پیگیری (OR: 1.04؛ 95% CI؛ 0.91 تا 1.19) را کاهش داد. از سوی دیگر، مصرف لوبلوزول در هر دوزی با افزایش قابل توجه اختلالات هدایت قلبی (Q-T prolonged > 450 میلیثانیه) در پایان دوره پیگیری همراه بود (OR: 1.43؛ 95% CI؛ 1.09 تا 1.87).
نتیجهگیریهای نویسندگان
لوبلوزول، که در فاز حاد سکته مغزی ایسکمیک تجویز میشود، با کاهش قابل توجه مرگومیر یا وابستگی در پایان دوره پیگیری برنامهریزیشده همراه نیست، اما به نظر میرسد با افزایش بسیار اختلالات هدایت قلبی (Q-T prolonged > 450 میلیثانیه) مرتبط باشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
