خارج کردن لوزهها یکی از رایجترین انواع جراحی بوده و کنترل کافی درد پساز جراحی، جنبه مهمی از مراقبت از بیمار است. برخی از جراحان، قبل، پیشاز، حین، یا پساز جراحی، از بیحسکنندههای موضعی (علاوه بر بیهوشی عمومی) در ناحیه اطراف لوزهها استفاده میکنند تا میزان کنترل درد را بهبود بخشند. این مرور نشان داد که این روش ممکن است درد پساز جراحی را کاهش ندهد. بااینحال، مطالعات موجود در این مرور نواقص مختلفی داشتند و برای نتیجهگیری قطعی، انجام مطالعات بیشتری مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
تسکین درد پساز تونسیلکتومی (tonsillectomy)، بخش مهمی را از مراقبتهای پساز جراحی تشکیل میدهد. گاهی بیحسکنندههای موضعی در ناحیه لوزهها تجویز میشوند، اما اثربخشی آنها در تسکین درد بهطور رسمی ارزیابی نشده است.
اهداف
ارزیابی تاثیرات استفاده از بیحسی موضعی پیشاز و پساز جراحی برای کاهش درد پساز انجام تونسیلکتومی.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، Medline؛ Embase و Oxford Pain Database بررسی شدند. فهرست منابع از مقالات شناساییشده، از جمله موارد غیرانگلیسیزبان، ارزیابی شدند. تاریخ جدیدترین جستوجو سپتامبر 1998 بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده با مشارکت بزرگسالان و/یا کودکان که تحت تونسیلکتومی فقط با بیحسی موضعی قرار گرفتند
(الف) تزریق ماده بیحسی در ناحیه لوزه بلافاصله پیشاز خارج کردن لوزهها
(ب) تزریق ماده بیحسی در ناحیه لوزه پساز خارج کردن لوزهها
(ج) اسپری ماده بیحسی یا روشهای دیگر استفاده از آن پساز خارج کردن لوزهها
معیارهای پیامد شامل کاهش تقاضا برای دریافت ضددرد پساز جراحی، هم از نظر زمان سپریشده تا درخواست اولین ضددرد و هم از نظر کل مقدار ضددرد استفادهشده بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
هر سه نویسنده این مقاله بهطور مستقل از هم، دادهها را استخراج کرده و کیفیت کارآزماییها را ارزیابی کردند. با چهار نویسنده تماس گرفته شد تا اطلاعاتی در مورد روش تصادفیسازی یا نوع مداخله مورد استفاده به دست آید.
نتایج اصلی
در ابتدا سی کارآزمایی شناسایی شدند، اما فقط شش کارآزمایی معیارهای ورود را داشتند. همه این موارد میان سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۷ در منابع علمی انگلیسیزبان منتشر شدند. کارآزماییها بهدلیل انجام اقدامات دیگر علاوه بر تونسیلکتومی، استفاده از تکنیکهای تصادفیسازی ناکافی یا ناکافی بودن حجمنمونه گروهها، حذف شدند. از شش مطالعه واردشده، پنج مورد شامل تزریق بیحسی موضعی و یک مورد شامل استفاده از اسپری بیحسی موضعی بودند. این مطالعات از نمرات معتبر درد و اندازهگیری مصرف ضددردهای کمکی برای ارزیابی درد استفاده کردند. بااینحال، برخی از مطالعات شامل معیارهای نامناسب، احتمالا پساز وقوع (post-hoc) پیامد، مانند «نمرات کلی درد» نیز بودند که ممکن است منجر به سوگیری (bias) شده باشد. هیچ مطالعه واردشدهای، تفاوت معنیداری را میان مداخله و کنترل نشان نداد، بهجز معیارهای پیامد که نامناسب به نظر رسیدند، مانند موردی که در بالا ذکر شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهدی وجود ندارد که استفاده از بیحسی موضعی پیشاز و پساز جراحی در بیماران تحت تونسیلکتومی، کنترل درد پساز جراحی را بهبود میبخشد. کارآزماییهای شناساییشده حجمنمونه کمی داشتند و چندین مورد شامل تجویز همزمان اوپیوئیدهای داخل وریدی پیشاز و پساز جراحی بودند که ممکن است هرگونه تاثیر مفید بیحسی موضعی را پنهان کرده باشد. انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




