حدود یکسوم از مرگومیرهای ناشی از جراحات ناشی از شوک بهدلیل خونریزی است. بنابراین پیشگیری از ایجاد شوک در افرادی که خونریزی کنترلنشده دارند، حیاتی است. هدف از درمان، حفظ فشار خون است تا آسیب بافتی به حداقل برسد. اعتقاد بر این است که شلوارهای ضدشوک طبی (MAST) فشار خون و جریان خون به قلب و مغز را افزایش میدهند و به تثبیت وضعیت فرد تا زمان دریافت درمان بیشتر کمک میکنند. مرور کارآزماییها هیچ شواهدی را مبنی بر کاهش مرگومیر ناشی از استفاده از MAST نیافت، و برخی اظهار داشتند که حتی ممکن است مضر باشد. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
شلوارهای ضدشوک طبی (medical antishock trousers; MAST) برای افزایش بازگشت وریدی به قلب تا زمان ارائه مراقبتهای قطعی استفاده میشوند. اعتقاد بر این است که این مداخله، همراه با فشردهشدن عروق خونی، باعث حرکت خون از قسمتهای پائین بدن به مغز، قلب و ریهها میشود. بااینحال، این تجهیزات گران هستند و ممکن است عوارض جانبی داشته باشند.
اهداف
تعیین کمیّت تاثیر استفاده از شلوارهای ضدشوک طبی (MAST)/لباسهای ضدشوک پنوماتیک (pneumatic anti-shock garments; PASG) بر مرگومیر و عوارض در بیماران پساز تروما.
روشهای جستوجو
کارآزماییها با جستوجو در پایگاه ثبت تخصصی گروه صدمات در کاکرین (اپریل 2007)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (شماره 1، 2007)، MEDLINE (اپریل 2007)، EMBASE (اپریل 2007)، ISI Web of Science (اپریل 2007)، پایگاه ثبت تحقیقات ملی (شماره 1، 2007) و PubMed (اپریل 2006) شناسایی شدند. علاوهبر این، فهرست منابع کارآزماییها و مرورهای مرتبط را بررسی کردیم. ما با محققان فعلی در این زمینه برای دستیابی به دادههای منتشرنشده و کارآزماییهای در حال انجام تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده و شبه-تصادفیسازیشده از MAST/PASG در بیماران پساز تروما (به استثنای شکستگیهای اندامها که در آنها ممکن است از MAST/PASG بهعنوان آتل استفاده شود).
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم دادهها را استخراج کردند. دادهها در مورد مرگومیر، طول مدت بستری در بیمارستان و ICU، و کیفیت پنهانسازی تخصیص (allocation concealment) جمعآوری شدند.
نتایج اصلی
دو کارآزماییها شناسایی شدند که معیارهای ورود را داشتند. این کارآزماییها در مجموع شامل 1202 بیمار تصادفیسازیشده بودند؛ بااینحال، دادههای مربوط به 1075 مورد از آنها در دسترس قرار داشتند. نسبت خطر (relative risk) مرگومیر با MAST برابر با 1.13 بود (95% CI؛ 0.97 تا 1.32). طول مدت بستری در بیمارستان و بخش مراقبتهای ویژه در گروه تحت درمان با MAST، طولانیتر بود. تفاوت میانگین وزندهیشده در طول مدت بستری در بخش مراقبتهای ویژه 1.7 روز بود (95% CI؛ 0.33 تا 2.98).
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد استفاده از MAST/PASG باعث کاهش مرگومیر، طول مدت بستری در بیمارستان یا ICU در بیماران ترومایی میشود و حتی ممکن است این موارد را افزایش دهد. این دادهها از ادامه استفاده از MAST/PASG در شرایط توصیفشده پشتیبانی نمیکنند. بااینحال، باید توجه داشت که بهدلیل کیفیت پائین کارآزماییها، نتیجهگیریها باید با احتیاط انجام شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
