شواهد نشان میدهد که گرومتها فقط در کودکانی که گوششان بهطور ساده به گوش چسبناک (اوتیت میانی همراه با افیوژن یا OME) مبتلا است و هیچ مشکل یا ناتوانی جدی پزشکی دیگری ندارند، باعث بهبودی شنوایی در کوتاهمدت میشود. هیچ تاثیری بر رشد گفتار و زبان نشان داده نشده است.
گوش چسبناک (glue ear) به تجمع مایع غلیظ پشت پرده گوش گفته میشود. این یک اختلال شایع در دوران کودکی است که یک یا هر دو گوش را تحت تاثیر قرار میدهد و علت اصلی مشکلات شنوایی گذرا در کودکان است. قرار دادن گرومتها (لولههای تهویه یا تیمپانوستومی (tympanostomy)) در پرده گوش یک گزینه درمانی جراحی است که معمولا برای بهبودی شنوایی در کودکان مبتلا به گوش چسبناک دوطرفه استفاده میشود، زیرا گوش چسبناک یکطرفه منجر به حداقل ناتوانی شنوایی میشود. این مرور نشان داد در کودکانی که دچار گوش چسبناک دوطرفه بودند و پساز یک دوره 12 هفتهای بهبود نیافتند و با کاهش شنوایی اثباتشده همراه بودند، تاثیر مفید گرومتها بر شنوایی در شش ماهگی وجود داشت اما پساز آن کاهش یافت. بیشتر گرومتها در این مدت خارج میشوند و تا آن زمان این مشکل در بیشتر کودکان برطرف خواهد شد. این مرور هیچ شواهدی را نیافت مبنی بر اینکه گرومتها به رشد گفتار و زبان کمک میکنند، اما هیچ مطالعهای در کودکان دچار مشکلات گفتاری، زبانی، یادگیری یا رشدی ثابتشده، انجام نشده است. به نظر میرسد تحت نظر قرار دادن بیمار، یک استراتژی مدیریتی مناسب برای اکثر کودکان مبتلا به گوش چسبناک دوطرفه باشد، زیرا مایع گوش میانی در اکثر کودکان خودبهخود برطرف میشود.
مطالعه چکیده کامل
اوتیت میانی همراه با افیوژن (otitis media with effusion; OME؛ «گوش چسبناک (glue ear)») در دوران کودکی شایع است و درمان جراحی با گرومت (grommet) (لولههای تهویه) گسترده اما بحثبرانگیز است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی قرار دادن گرومت در مقایسه با میرنگوتومی (myringotomy) یا درمان غیرجراحی در کودکان مبتلا به OME.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه اختلالات گوش و حلق و بینی (ENT) در کاکرین، دیگر بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی و منابع بیشتر را برای یافتن کارآزماییهای منتشرشده و منتشرنشده جستوجو کردیم (آخرین جستوجو: 22 مارچ 2010).
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که تاثیر گرومتها را ارزیابی کردند. پیامدهای مورد بررسی شامل سطح شنوایی، مدت زمان افیوژن گوش میانی، رشد و تکامل زبان و گفتار، رشد شناختی، رفتار و عوارض جانبی بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادههای مطالعات توسط دو نویسنده استخراج شده و توسط نویسندگان دیگر بررسی شدند.
نتایج اصلی
تعداد 10 کارآزمایی (1728 شرکتکننده) را وارد کردیم. برخی از کارآزماییها کودکان را تصادفیسازی کردند (استفاده از گرومتها در مقابل استفاده نکردن از آنها)، و بعضی دیگر گوشها را (گرومت فقط در یک گوش). شدت OME در کودکان بین کارآزماییها متفاوت بود. فقط یک مطالعه «براساس کودک» (MRC: TARGET) معیارهای ورود به سیستم شنواییسنجی بسیار سختگیرانه را داشت. هیچ کارآزماییای شناسایی نشد که از گرومتهای طولانیمدت استفاده کرده باشد.
گرومتها عمدتا در شش ماه اول مفید بودند، که تا آن زمان، رفع طبیعی مشکل منجر به بهبود شنوایی در کودکانی نیز شد که تحت درمان غیرجراحی قرار گرفتند. فقط یک کارآزمایی با کیفیت بالا که کودکان را تصادفیسازی کرد (N = 211) نتایج را در سه ماه گزارش کرد؛ میانگین سطح شنوایی در افرادی که با گرومت درمان شدند در مقایسه با گروه کنترل، 12 دسیبل بهتر بود (95% CI؛ 10 تا 14 دسیبل). متاآنالیزهای سه کارآزمایی با کیفیت بالا (N = 523) مزیت 4 دسیبل (95% CI؛ 2 تا 6 دسیبل) را در شش تا نه ماه نشان دادند. در پیگیری 12 و 18 ماه، هیچ تفاوتی در میانگین سطح شنوایی مشاهده نشد.
دادههای حاصل از سه کارآزمایی که گوشها را تصادفیسازی کردند (N = 230 گوش) تاثیرات مشابهی را با کارآزماییهایی نشان دادند که کودکان را تصادفیسازی کردند. میانگین سطح شنوایی در گوش دارای گرومت، در چهار تا شش ماهگی 10 دسیبل (95% CI؛ 5 تا 16 دسیبل) بهتر بود، و در 7 تا 12 ماهگی و 18 تا 24 ماهگی، بهترتیب، 6 دسیبل (95% CI؛ 2 تا 10 دسیبل) و 5 دسیبل (95% CI؛ 3 تا 8 دسیبل) بهتر گزارش شد.
هیچ تاثیری بر رشد زبان یا گفتار یا بر پیامدهای رفتاری، شناختی یا کیفیت زندگی یافت نشد.
تیمپانواسکلروز (tympanosclerosis) در حدود یک-سوم از گوشهایی که گرومت دریافت کردند، مشاهده شد. اتوره در نوزادان شایع بود، اما در کودکان بزرگتر (سه تا هفت سال) در < 2% از گوشهای دارای گرومت طی دو سال پیگیری رخ داد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در کودکان مبتلا به OME، تاثیر گرومتها بر شنوایی، که با آزمایشهای استاندارد اندازهگیری شد، اندک به نظر میرسد و پساز شش تا نه ماه کاهش مییابد، که در این مدت، بهبودی طبیعی نیز منجر به بهبودی شنوایی در کودکانی میشود که تحت درمان غیرجراحی قرار گرفتند. هیچ تاثیری بر دیگر پیامدهای کودک یافت نشد، اما دادههای مربوط به این موارد پراکنده بودند. هیچ مطالعهای با حضور کودکانی انجام نشد که مشکلات گفتاری، زبانی، یادگیری یا رشد و تکامل داشتند، بنابراین نمیتوان در مورد درمان چنین کودکانی نتیجهگیری کرد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
