برخی از افراد مبتلا به بیماری مزمن ریه (COPD - برونشیت مزمن یا آمفیزم) سطح اکسیژن خون پائین دارند. سطوح اکسیژن ممکن است همیشه پائین باشد، یا فقط شبها که تنفس در طول خواب کند میشود. برخی افراد در طول شب در منزل از کپسول اکسیژن استفاده میکنند تا تنفس خود را بهبود بخشند. مرور کارآزماییها نشان داد که وقتی افراد مبتلا به COPD و سطوح پائین اکسیژن خون این کار را برای مدت طولانی انجام دادند، میزان بقای آنها بهبود یافت. بااینحال، این مداخله بقای افرادی را که سطوح اکسیژن آنها فقط نسبتا پائین بود یا فقط در شب پائین بود، افزایش نداد.
مطالعه چکیده کامل
اکسیژندرمانی در منزل (domiciliary oxygen therapy) به یکی از روشهای اصلی درمان بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) هیپوکسمیک تبدیل شده است.
اهداف
تعیین تاثیر اکسیژندرمانی در منزل بر بقا (survival) و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به COPD.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) با جستوجو در پایگاه ثبت COPD از گروه راههای هوایی در کاکرین و با استفاده از عبارات جستوجو: منزل یا محل سکونت و اکسیژن شناسایی شدند. جستوجوها تا ژانویه 2007 بهروز بودند.
معیارهای انتخاب
هر RCT از بیماران مبتلا به هیپوکسمی و COPD که اکسیژندرمانی طولانیمدت در منزل یا محل سکونت را با یک درمان کنترل مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
استخراج اطلاعات توسط دو نویسنده مرور، بهطور جداگانه انجام شد.
نتایج اصلی
شش کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده در این زمینه شناسایی شدند. دادههای بقا (survival) از دو کارآزمایی مربوط به درمان با اکسیژندرمانی شبانه در بیماران مبتلا به COPD خفیف تا متوسط و عدم اشباع شریانی در شب جمعآوری شدند. دادههای بقا نیز از دو کارآزمایی مربوط به اکسیژندرمانی مداوم در مقابل عدم اکسیژندرمانی در COPD خفیف تا متوسط جمعآوری شدند. به دلیل تفاوت در طراحی کارآزمایی و انتخاب بیمار، امکان تجمیع دادهها برای دو کارآزمایی دیگر وجود نداشت. Nott 1980: اکسیژندرمانی مداوم در مقابل اکسیژندرمانی شبانه: بهبودی قابل توجهی در میزان مرگومیر پساز 24 ماه دیده شد (نسبت شانس پتو: 0.45؛ 95% فاصله اطمینان: 0.25 تا 0.81). MRC 1981: اکسیژندرمانی در منزل در مقابل عدم اکسیژندرمانی: بهبودی قابل توجهی در طول پنج سال در میزان مرگومیر در گروه دریافتکننده اکسیژندرمانی مشاهده شد (نسبت شانس پتو: 0.42، 95% فاصله اطمینان: 0.18 تا 0.98). در دو مطالعه اکسیژندرمانی شبانه در مقابل عدم اکسیژندرمانی در بیماران مبتلا به COPD و عدم اشباع شریانی در شب: هیچ تفاوتی در میزان مرگومیر میان گروههای درمانشده و درماننشده برای هر دو کارآزمایی یا زمانی که کارآزماییها تجمیع شدند، وجود نداشت. در دو کارآزمایی مربوط به اکسیژندرمانی طولانیمدت در مقابل عدم اکسیژندرمانی در بیماران COPD با هیپوکسمی خفیف تا متوسط: هیچ تاثیری بر بقا تا سه سال پیگیری دیده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
اکسیژندرمانی طولانیمدت در منزل، بقا را در یک گروه منتخب از بیماران مبتلا به COPD با هیپوکسمی شدید (PaO 2 شریانی کمتر از 55 میلیمتر جیوه (8.0 کیلو پاسکال)) بهبود بخشید. به نظر نمیرسد اکسیژندرمانی در منزل، بقای بیماران مبتلا به هیپوکسمی خفیف تا متوسط یا بیمارانی را که فقط در شب دچار افت اشباع شریانی میشوند، بهبود بخشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
