برای ارزیابی تاثیر استروژن‌ها در پیشگیری و درمان افسردگی پس‌از زایمان انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، اما پروژسترون‌های مصنوعی نباید تجویز شوند.
افسردگی پس‌از زایمان یکی از عوارض شایع زایمان است که تقریبا 13% از زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌دلیل نوسانات ناگهانی و قابل توجه در غلظت هورمون‌های استروئیدی مرتبط با بارداری و دوره بلافاصله پس‌از زایمان، مدت‌هاست که فرضیه علت‌شناسی هورمونی برای آن مطرح شده است. این مرور از دو کارآزمایی، شامل 229 زن، نشان داد که پروژستوژن‌های مصنوعی از بروز افسردگی پس‌از زایمان پیشگیری نمی‌کنند و به‌دلیل تاثیر منفی قابل توجه آنها بر خلق‌وخوی مادر، تجویز آنها در دوره پس‌از زایمان برای دیگر موارد بالینی (مثلا پیشگیری از بارداری) جای سوال دارد. تاثیر پیشگیرانه پروژسترون طبیعی هنوز مشخص نیست. با وجود یافته‌های اولیه امیدوارکننده، پیش‌از اینکه بتوان مصرف استروژن‌ها را برای درمان روتین افسردگی پس‌از زایمان توصیه کرد، انجام تحقیقات بیشتری نیز مورد نیاز است. نقش آن در پیشگیری از عود افسردگی پس‌از زایمان به‌طور دقیق ارزیابی نشده است. انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
افسردگی پس‌از زایمان یکی از عوارض شایع زایمان است که تقریبا 13% از زنان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌دلیل نوسانات ناگهانی و قابل توجه در غلظت هورمون‌های استروئیدی مرتبط با بارداری و دوره بلافاصله پس‌از زایمان، مدت‌هاست که فرضیه علت‌شناسی هورمونی برای آن مطرح شده است. شواهد قانع‌کننده‌ای نیز وجود دارد که استروژن‌ها، پروژستین‌ها و ترکیبات مرتبط با آنها در غلظت‌های فیزیولوژیکی، فعالیت مهمی در سیستم عصبی مرکزی دارند.
اهداف
هدف اصلی این مرور، ارزیابی تاثیرات استروژن‌ها و پروژستین‌ها، از جمله پروژسترون طبیعی و پروژستوژن‌های مصنوعی، در مقایسه با دارونما (placebo) یا مراقبت‌های معمول قبل، حین یا پس‌از زایمان در پیشگیری و درمان افسردگی پس‌از زایمان بود.
روش‌های جست‌وجو
پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه بارداری و زایمان در کاکرین (مارچ 2010) را جست‌وجو کردیم، منابع ثانویه را از نظر گذراندیم، و با کارشناسان این حوزه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده منتشرشده و منتشرنشده‌ای که مداخله استروژن و پروژستین را با دارونما یا مراقبت‌های معمول قبل، حین، یا پس‌از زایمان میان زنان باردار یا مادران جدید که در سال اول پس‌از زایمان وارد شدند، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده مرور در ارزیابی کیفیت روش‌شناسی (methodology)، استخراج داده‌ها و آنالیز داده‌ها شرکت کردند. نتایج با استفاده از نسبت خطر (relative risk) برای داده‌های رتبه‌ای (categorical data) و تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده برای داده‌های پیوسته (continuous data) ارائه می‌شوند.
نتایج اصلی
دو کارآزمایی، شامل 229 زن، معیارهای انتخاب را داشتند. نورتیسترون انانتات (norethisterone enanthate)، یک پروژسترون مصنوعی، که ظرف 48 ساعت پس‌از زایمان تجویز شود، با خطر بسیار بالاتر ابتلا به افسردگی پس‌از زایمان همراه بود. استروژن‌درمانی در مقایسه با دارونما با بهبودی بیشتری در نمرات افسردگی در زنان مبتلا به افسردگی شدید همراه بود.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
پروژستوژن‌های مصنوعی باید در دوره پس‌از زایمان با احتیاط زیادی مصرف شوند. نقش پروژسترون طبیعی در پیشگیری و درمان افسردگی پس‌از زایمان هنوز در یک کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده با دارونما ارزیابی نشده است. استروژن‌درمانی ممکن است برای درمان افسردگی شدید پس‌از زایمان ارزش متوسطی داشته باشد. نقش آن در پیشگیری از عود افسردگی پس‌از زایمان به‌طور دقیق ارزیابی نشده است. انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه ضروری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
