رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

لیزورید در مقایسه با بروموکریپتین در مدیریت درمانی عوارض ناشی از مصرف لوودوپا در بیماری پارکینسون

در دسترس به زیان‌های

پیشینه

درمان طولانی‌مدت با لوودوپا (levodopa) در بیماری پارکینسون (Parkinson's disease) با ایجاد عوارض حرکتی از جمله حرکات غیرارادی غیرطبیعی و کوتاه شدن پاسخ به هر دوز (پدیده نوسانات ناشی از اتمام اثر دوز تا موعد مصرف دوز بعدی دارو (wearing off phenomenon)) همراه است. تصور می‌شود که آگونیست‌های دوپامین می‌توانند مدت زمان دوره‌های بی‌حرکتی و نیاز به درمان با لوودوپا را کاهش دهند و در عین حال اختلالات حرکتی را حفظ یا بهبود بخشند و فقط عوارض جانبی دوپامینرژیک را به میزان کمی افزایش دهند.

اهداف

مقایسه اثربخشی و بی‌خطری (safety) درمان کمکی با لیزورید (cabergoline) در مقابل بروموکریپتین (bromocriptine) در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون، که حین درمان با لوودوپا ایجاد شده و از عوارض مزمن درمان رنج می‌برند.

روش‌های جست‌وجو

جست‌وجوهای الکترونیکی در MEDLINE؛ EMBASE و پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین انجام شدند. جست‌وجوی دستی در منابع علمی نورولوژی به‌عنوان بخشی از استراتژی گروه اختلالات حرکتی در کاکرین انجام شد. بررسی فهرست منابع مطالعات شناسایی‌شده و مرورهای دیگر صورت گرفت. تماس با Cambridge Laboratories و Roche Products Limited انجام شد.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از مقایسه لیزورید در مقابل بروموکریپتین در بیماران دارای تشخیص بالینی بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک و عوارض طولانی‌مدت درمان با لوودوپا.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

داده‌ها توسط هر نویسنده به‌طور جداگانه جمع‌بندی شده و اختلافات از طریق گفت‌وگو، حل‌وفصل شوند.

نتایج اصلی

فقط یک کارآزمایی متقاطع (cross-over) تصادفی‌سازی‌شده شامل 20 بیمار، لیزورید را با بروموکریپتین به‌عنوان درمان کمکی در بیماری پارکینسون مقایسه کرد. هم لیزورید و هم بروموکریپتین نوسانات حرکتی را بهبود بخشیدند و تفاوت معنی‌داری میان آگونیست‌ها وجود نداشت. بااین‌حال، این نتیجه‌گیری براساس یک مقیاس رتبه‌بندی 4 امتیازی اعتبارسنجی‌نشده است که فقط توانست پیامدهای مثبت را ثبت کند. این موضوع، همراه با حجم‌نمونه کوچک کارآزمایی، نشان می‌دهد که نباید نتیجه‌گیری‌های قطعی در مورد نوسانات حرکتی گرفته شود. طبق مقیاس رتبه‌بندی کلمبیا (Columbia Rating Scale)، دو داروی لیزورید و بروموکریپتین مزایای مشابهی را در مدیریت بالینی اختلالات پارکینسونی ایجاد کردند. عوارض جانبی با دو آگونیست مشابه بودند و هیچ موردی از ترک درمان در هیچ‌یک از گروه‌ها گزارش نشد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

حجم‌نمونه کوچک این مطالعه و دیگر مشکلات روش‌شناسی (methodology)، امکان نتیجه‌گیری قطعی را در مورد اثربخشی و بی‌خطری (safety) لیزورید در مقایسه با بروموکریپتین در بیماری پارکینسون پیشرفته همراه با عوارض حرکتی فراهم نمی‌کند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Clarke C E, Speller J M, Clarke CE. Lisuride versus bromocriptine for levodopa-induced complications in Parkinson's disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 1999, Issue 2. Art. No.: CD001514. DOI: 10.1002/14651858.CD001514.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید