در حمله آسم، راههای هوایی در اثر اسپاسمهای عضلانی و تورم (التهاب) باریک میشوند. استنشاق داروهای کورتیکواستروئید میتواند این تورم را تسکین دهد و بنابراین آسم را برطرف کند. این داروها معمولا از طریق دستگاههای استنشاقی با یک محفظه نگهدارنده (فضادهنده) که دوز اندازهگیریشده را ارائه میدهد، استنشاق میشوند، اما اکنون میتوان آنها را از طریق یک نبولایزر مرطوب نیز استنشاق کرد. نبولایزر بسیار گرانتر است. مرور کارآزماییها هیچ شواهد قانعکنندهای را نیافت مبنی بر اینکه استفاده از نبولایزرها برای کورتیکواستروئیدها نسبت به استروئیدهای استنشاقی که از طریق محفظه نگهدارنده تجویز میشوند، بهبودی ایجاد میکنند.
مطالعه چکیده کامل
کورتیکواستروئیدهای استنشاقی به شکل سوسپانسیون برای استنشاق در دسترس هستند، اگرچه نقش این روش درمانی در درمان آسم مزمن هنوز مشخص نیست.
اهداف
ارزیابی اثربخشی و بیخطری استفاده از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که از طریق نبولایزر تجویز میشوند، در مقایسه با محفظه نگهدارنده در درمان آسم مزمن.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزمایی گروه راههای هوایی در کاکرین و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم. ما برای دریافت مطالعات بیشتر با نویسندگان مطالعات و شرکتهای داروسازی تماس گرفتیم. تاریخ انجام آخرین جستوجو: ژانویه 2008.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که نبولایزر را با محفظه نگهدارنده در ارائه کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در درمان آسم مزمن مقایسه کردند. تمام گروههای سنی بیماران در نظر گرفته شدند. دو نویسنده مقالات را برای ورود ارزیابی کردند؛ دو نویسنده بهطور مستقل از هم مطالعات واردشده را از نظر کیفیت روششناسی ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
یک نویسنده، دادهها را استخراج کرد؛ برای بهدست آوردن اطلاعات ازدسترفته با نویسندگان تماس گرفته شد. آنالیزهای کمّی با استفاده از Review Manager 4.1 انجام شدند.
نتایج اصلی
دو مطالعه برای ورود انتخاب شدند (63 نفر)، که هر دو مربوط به بزرگسالان بودند. یک مطالعه کوچک دیگر شامل 14 کودک برای بهروزرسانی سال 2005 شناسایی شد. کیفیت روششناسی (methodology) مطالعات متغیر بود. با توجه به تفاوتهای طراحی، تجمیع مطالعات مناسب نبود. یک مطالعه تکی با کیفیت بالا، بودزوناید 2000 تا 8000 میکروگرم را که از طریق نبولایزر Pari Inhalier Boy jet با استنشاق فقط در زمان دم (inspiration) تجویز شد، با بودزوناید 1600 میکروگرم که از طریق فضادهنده با حجم زیاد (large volume spacer) تجویز شد، مقایسه کرد. استفاده از نبولایزر در مقایسه با محفظه نگهدارنده، منجر به مقادیر بیشتر در حداکثر جریان بازدمی صبحگاهی (25 لیتر در دقیقه، p<0.01)، افزایش جریان بازدمی عصرگاهی (30 لیتر در دقیقه، p<0.01)، کاهش استفاده از بتا 2 -آگونیست نجات و نمرات نشانهها شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
بودزوناید با دوز بالا که توسط نبولایزر خاصی تجویز شد که در تنها مطالعه دوسو کور (double-blind) استفاده شد و میتوانست در این مرور وارد شود، موثرتر از بودزوناید 1600 میکروگرم از طریق یک فضادهنده با حجم زیاد بود. بااینحال، مشخص نیست که این موضوع ناشی از تاثیر دوز اسمی (nominal dose) ارائهشده بود یا سیستم تحویل دارو. هزینه، پذیرش بیمار و ترجیح بیمار از عوامل مهم تعیینکننده اثربخشی بالینی هستند که هنوز نیاز به ارزیابی بیشتر دارند. مطالعات آینده برای ارزیابی اثربخشی نسبی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که توسط ترکیبات مختلف نبولایزر/کمپرسور در مقایسه با محفظه نگهدارنده ارائه میشوند، مورد نیاز است. علاوهبر این، انجام مطالعات بیشتری برای ارزیابی این روشهای تجویز در نوزادان و کودکان پیشدبستانی مورد نیاز است، زیرا این گروهها احتمالا برای درمان با کورتیکواستروئیدهای استنشاقی در نظر گرفته میشوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
