انواع مختلفی از ایمپلنتها برای تثبیت شکستگیهای لگن که نزدیک به مفصل ران هستند (شکستگیهای داخل کپسولی) استفاده میشوند. ایمپلنتها برای تثبیت استخوان در طول بهبودی استفاده شده و در نتیجه احتمال لغزش استخوانها را از خط خود کاهش میدهند. آنها از پیچ یا پین تشکیل شدهاند و ممکن است یک صفحه جانبی اضافی نیز داشته باشند، که به استخوان ثابت میشود.
این مرور از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده شامل 30 مطالعه با بیشاز 6000 شرکتکننده بود. بیشتر کارآزماییها گزارشدهی ضعیفی داشتند و مشکلاتی در روشهای انجام آنها وجود داشتند که میتوانستند بر نتایج آنها تاثیر بگذارند. تعداد کمی از کارآزماییها مقایسه مشابهی را بررسی کردند. بیشتر نتایج مربوط به 25 مقایسه جداگانه، که اغلب فقط در یک کارآزمایی آزمایش شدند، نتوانستند نشان دهند که یک ایمپلنت بهتر از دیگریِ مورد مقایسه است. در مقایسه میان پیچ لغزنده مفصل ران و پنج نوع مختلف پیچ اسفنجی، یک یافته ثابت از یک عارضه جدی (نکروز آواسکولار (avascular necrosis)) با پیچ لغزنده دیده شد. بااینحال، این موضوع در کاهش نیاز به جراحیهای مجدد برای این گروه منعکس نشد. علاوهبر این، مشخص شد که پیچ لغزنده مفصل ران در مقایسه با پیچها یا پینهای متعدد، زمان بیشتری برای جاگذاری نیاز دارد و میزان خونریزی حین جراحی در آن بیشتر است.
این مرور هیچ شواهدی را از کارآزماییهای انجامشده مبنی بر وجود تفاوتهای عمده میان ایمپلنتهای مختلف در بقای بیمار یا عوارض مربوط به جراحی پیدا نکرد.
مطالعه چکیده کامل
ایمپلنتهای مختلف و متعددی با پیچ (screw)، پین (pin) و صفحات جانبی (side plate) برای تثبیت داخلی (internal fixation) شکستگیهای داخل کپسولی مفصل ران استفاده شدهاند.
اهداف
تعیین اینکه کدام ایمپلنت برای تثبیت داخلی شکستگیهای داخل کپسولی پروگزیمال فمور برتر است، براساس نتایج کارآزماییهای تصادفیسازیشده.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه ترومای استخوان، مفصل و عضله در کاکرین (13 سپتامبر 2010)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین 2010، شماره 3)، MEDLINE (1950 تا هفته 5 آگوست 2010)، EMBASE (1980 تا هفته 36 سال 2010) و منابع دیگر جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و شبه-تصادفیسازیشده که ایمپلنتهای مختلف را برای تثبیت داخلی شکستگیهای داخل کپسولی مفصل ران در بزرگسالان مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کیفیت کارآزمایی را با استفاده از یک مقیاس 11 موردی، و خطر سوگیری (risk of bias) مربوط به تولید توالی (sequence generation) و پنهانسازی تخصیص (allocation concealment) را ارزیابی کرده و دادهها را استخراج کردند. اطلاعات تکمیلی از محققان کارآزمایی درخواست شد. پساز گروهبندی براساس نوع ایمپلنت، گروههای مشابه از کارآزماییها به زیرگروههایی تقسیم شدند و در صورت لزوم، دادهها با استفاده از مدل اثر ثابت (fixed-effect model) یا در صورت وجود ناهمگونی قابل توجه، با استفاده از مدل اثرات تصادفی (random-effects model) تجمیع شدند.
نتایج اصلی
اکنون 30 مطالعه شامل 6334 شرکتکننده (6339 مورد شکستگی) در این مرور که در سال 2011 منتشر شد، وارد شدند. تنوع قابل توجهی در کیفیت روششناسی (methodology) کارآزمایی و بهطور کلی گزارشدهی ناکافی از روشهای انجام و یافتههای کارآزمایی وجود داشت. پنهانسازی تخصیص فقط در یک کارآزمایی تائید شد. معیارهای پیامد اصلی گزارششده عبارت بودند از عوارض التیام شکستگی، جراحی مجدد و مرگومیر. گزارشدهی از پیامدهای عملکردی بهویژه ضعیف بود.
تعداد کمی از کارآزماییها مقایسه مشابهی را بررسی کردند. بیشتر نتایج برای 25 مقایسه جداگانه، که اغلب فقط در یک کارآزمایی آزمایش شدند، هیچ تفاوت آماری معنیداری را میان دو ایمپلنت تحت بررسی نشان ندادند. خاطرنشان شد که یافتههای نادرتر از نتایج مطلوب، اغلب مربوط به ایمپلنتهایی بودند که در همان موسسات کارآزمایی توسعه داده شدند. یافتههای ثابتی از بروز کمتر نکروز آواسکولار (avascular necrosis) با پیچ لغزنده (sliding screw) مفصل ران در مقایسه با پنج نوع مختلف پیچ اسفنجی (cancellous screw) وجود داشتند، اما تفاوت معنیداری برای جراحی مجدد مشاهده نشد. علاوهبر این، مشخص شد که پیچ لغزنده مفصل ران در مقایسه با پیچها یا پینهای متعدد، زمان بیشتری برای جاگذاری نیاز دارد و میزان خونریزی حین جراحی در آن بیشتر است.
نتیجهگیریهای نویسندگان
از شواهد موجود در کارآزماییهای تصادفیسازیشده، نمیتوان در مورد انتخاب ایمپلنت برای تثبیت داخلی شکستگیهای داخل کپسولی نتیجهگیری روشنی کرد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
