استفاده از داروهای استنشاقی برای کودکان مبتلا به آسم ممکن است دشوار باشد؛ ازاینرو، میتوان برای کمک به کنترل نشانهها از داروهای خوراکی مانند کتوتیفن (که یک آنتیهیستامین است) استفاده کرد. این مرور نشان داد که در مطالعاتی با بازه زمانی 4 تا 32 هفته، نشانههای آسم خفیف بهخوبی کنترل شدند؛ این امر با کاهش مصرف داروهای گشادکننده برونش (برونکودیلاتور) و کورتیکواستروئیدهای خوراکی (بهعنوان درمانهای فوری) نجات و کاهش موارد تشدید بیماری، همچنین درک و استنباط واضح پزشکان، والدین و کودکان از اثربخشی درمان همراه بوده است.
مطالعه چکیده کامل
کتوتیفن یک آنتیهیستامین است که ممکن است برای درمان آسم استفاده شود. از آنجا که تجویز درمانهای استنشاقی برای کودکان خردسال ممکن است دشوار باشد، استفاده از داروی خوراکی مانند کتوتیفن مزایای بالقوهای به همراه دارد.
اهداف
هدف از این مرور، تعیین این موضوع است که مصرف کتوتیفن بهتنهایی یا همراه با دیگر مداخلات، منجر به کنترل بهتر آسم در کودکان مبتلا به آسم و/یا خسخس سینه میشود یا خیر، و همچنین بررسی پروفایل بیخطری (safety) آن است.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین، CENTRAL و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم. آخرین جستوجو در می 2010 انجام شد.
معیارهای انتخاب
مطالعات بالینی میبایست از نوع تصادفیسازیشده-کنترلشده و دوسو کور (double blind) بودند و کتوتیفن خوراکی را با دارونما (placebo) در کودکان مبتلا به آسم و/یا خسخس سینه، به مدت حداقل هشت هفته و با دوز روزانه حداقل یک میلیگرم، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم انتخاب کارآزماییها، ارزیابی کیفیت و استخراج دادهها را انجام دادند؛ در صورت لزوم، نویسنده سوم نیز در فرایند دستیابی به اجماعنظر، مشارکت داده شد.
نتایج اصلی
در مجموع، 26 مطالعه مرتبط با موضوع با 1826 شرکتکننده در این مرور وارد شدند. سن کودکان بین 4 ماه و 18 سال متغیر بود و کتوتیفن به مدت 10 تا 32 هفته تجویز شد. براساس نتایج چهار کارآزمایی، نسبتی از کودکان که قادر به کاهش دوز یا قطع مصرف داروهای گشادکننده برونش (برونکودیلاتور) طی 12 تا 16 هفته درمان بودند، در گروه کتوتیفن بهطور معنیداری بیشتر بود (نسبت خطر (relative risk; RR): 2.39؛ 95% CI؛ 1.64 تا 3.48)؛ این نتیجه در زیرگروهی شامل دو کارآزمایی که از روش کورسازی (blinding) مناسب و با گزارشدهی خوب برخوردار بودند، از نظر آماری معنیدار بود. تاثیرات سودمند و از نظر آماری معنادار کتوتیفن در پیامدهای ثانویه زیر نیز مشاهده شدند: اثربخشی براساس ارزیابی پزشک (10 کارآزمایی) و والدین/بیماران (7 کارآزمایی)، نمره نشانههای آسم (4 کارآزمایی)، تشدید حملات آسم (2 کارآزمایی) و کاهش مصرف استروئیدهای خوراکی (4 کارآزمایی). بااینحال، آنالیزهای زیرگروه از کارآزماییهایی که روش کورسازی آنها بهشکلی مناسب و دقیق توصیف شده بود، فقط برای پیامد «نمره نشانه آسم» معنیدار بود و برای دیگر پیامدهای ثانویه اینگونه نبود. عوارض جانبی در گروه کتوتیفن (آرامبخشی: 21%، افزایش وزن: 27%) نسبت به گروه دارونما (placebo) (آرامبخشی: 12%، افزایش وزن: 17%) شایعتر بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد حاصل از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده نشان میدهد که کتوتیفن، بهتنهایی یا در ترکیب با دیگر مداخلات، کنترل آسم و خسخس سینه را در کودکان مبتلا به آسم خفیف و متوسط بهبود میبخشد. بااینحال، بهدلیل سهم بالای کودکان مبتلا به آتوپی (atopy) در برخی کارآزماییها، نتایج را نمیتوان لزوما به تمام کودکان مبتلا به آسم تعمیم داد. این مزیت به قیمت بروز عوارض جانبی خفیف، یعنی آرامبخشی و افزایش وزن، بهدست میآید. اعتبار یا روایی (validity) این نتیجهگیری بهدلیل کیفیت پائین روششناسی (methodology) در کارآزماییهای واردشده، محدود است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
