در طول حمله آسم، مجاری هوایی باریک شده و باعث خسخس سینه، سرفه و تنگینفس میشوند. بتا2-آگونیستهای کوتاهاثر استنشاقی، مانند سالبوتامول یا تربوتالین، معمولا بهعنوان گشادکنندههای برونش برای تسکین این نشانهها استفاده میشوند. آنها میتوانند بهطور منظم یا فقط در صورت نیاز استفاده شده و اغلب بدون نظارت پزشکی استفاده میشوند، و نگرانیهایی را در مورد احتمال استفاده بیشازحد ایجاد میکنند. مرور کارآزماییها تفاوت کمی را میان این دو روش نشان داد.
مطالعه چکیده کامل
بتا2-آگونیستهای کوتاهاثر استنشاقی، دسته اصلی گشادکنندههای برونش هستند که برای تسکین نشانههای آسم استفاده میشوند. نگرانیهایی وجود دارند مبنی بر اینکه استفاده بیشازحد و بدون کنترل از بتا2-آگونیستها ممکن است در افزایش مرگومیر ناشی از آسم که در برخی کشورها مشاهده شدند، نقش داشته باشد. دستورالعملهای بینالمللی اجماعنظر اکنون عموما استفاده از بتا2-آگونیستهای کوتاهاثر را فقط برای تسکین نشانهها و در صورت نیاز (as needed) توصیه میکنند.
اهداف
ارزیابی تاثیرات استفاده از بتا2-آگونیستها استنشاقی کوتاهاثر بهطور منظم یا فقط در صورت نیاز در بزرگسالان و کودکان مبتلا به آسم، بر شاخصهای کنترل آسم.
روشهای جستوجو
جستوجوها در سالهای 1997، 1999 و 2002 از ثبت «Asthma and Wheez* RCT» در گروه راههای هوایی در کاکرین انجام شدند. از شرکتهای داروسازی و محققانی که به این حوزه علاقهمند بودند، مستقیما خواسته شد تا جزئیات هرگونه مطالعهای را که از آن اطلاع داشتند، ارائه دهند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که در آنها بتا2-آگونیستهای کوتاهاثر بهطور منظم در گروه آزمایش، همراه با یک گشادکننده برونش استنشاقی برای تسکین نشانهها («استفاده نجاتبخش (rescue use)») تجویز شد. گروه کنترل شامل دارونمای (placebo) تطبیقی بود که بهطور منظم، بههمراه یک گشادکننده برونش استنشاقی برای «استفاده نجاتبخش»، استنشاق شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها استخراج شده و ارزیابیهای کیفی توسط هر دو نویسنده انجام شد. کارآزماییهای گروه موازی (parallel group) و متقاطع (cross-over) بهطور جداگانه آنالیز شدند. هرجا که ممکن بود، دادهها با استفاده از مدل اثر ثابت (fixed-effect model) در هم ادغام شدند.
نتایج اصلی
تعداد 800 چکیده برای نسخه اول شناسایی شده و 60 مقاله برای ارزیابی کامل درخواست شدند. در این بهروزرسانی، 15 مطالعه به 34 کارآزمایی قبلی که معیارهای ورود را به نسخه اول در سال 2000 داشتند، افزوده شدند. هیچ تفاوت بالینی یا آماری معنیداری در مقادیر کالیبر راه هوایی مشاهده نشد. گروههای تحت درمان منظم به داروی نجات کمتری نیاز داشتند، 0.80- پاف در 24 ساعت (95% CI؛ 0.07- تا 1.30-) و 0.42- پاف در روز (95% CI؛ 0.12- تا 0.72-)، و روزهای کمتری را با نشانهها آسم سپری کردند، 6.7%- (95% CI؛ 2.7- تا 10.7-). هیچ تفاوت معنیداری در نسبت شانس برای وقوع حداقل یک حمله شدید آسم، چه در مطالعات گروههای موازی و چه در مطالعات متقاطع، دیده نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
بهطور کلی، این نتایج از دستورالعملهای بالینی فعلی پشتیبانی میکنند، اگرچه شواهد اطمینانبخشی را در مورد نگرانیها پیرامون استفاده منظم از بتا2-آگونیستهای کوتاهاثر استنشاقی ارائه دادهاند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
