داروهای آنتیکولینرژیک بهطور گستردهای برای درمان نوزادان و کودکان نوپای مبتلا به خسخس سینه حاد و عودکننده استفاده میشوند، اگرچه نقش این داروها همچنان بحثبرانگیز است. شش کارآزمایی شامل 321 نوزاد در سه محیط مختلف بررسی شدند. این مرور نتوانست مزایای واضحی را در پیامدها، مانند طول مدت بستری در بیمارستان یا بهبود اکسیژنرسانی، شناسایی کند، اگرچه پیشنهادهایی وجود داشت مبنی بر اینکه برخی از بیماران ممکن است از این روش درمانی بهرهمند شوند، بهویژه در نوزادان مبتلا به خسخس سینه که در منزل تحت درمان قرار میگیرند. برای روشن شدن نقش این عوامل در کودکان خردسال مبتلا به خسخس سینه، انجام مطالعات با طراحی خوب مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
خسخس سینه (wheezing) در دوران نوزادی و اوایل کودکی شایع بوده و به نظر میرسد رو به افزایش است، اگرچه میزان این افزایش مشخص نیست. بیشتر اپیزودهای خسخس سینه در دوران نوزادی توسط عفونتهای ویروسی تنفسی تشدید میشوند. درمان کودکان بسیار خردسال مبتلا به خسخس سینه همچنان بحثبرانگیز است. داروهای آنتیکولینرژیک اغلب تجویز میشوند، اما شیوههای درمانی بسیار متفاوت بوده و اثربخشی این نوع درمان موضوع بحث است.
اهداف
خسخس سینه در دوران نوزادی و اوایل کودکی شایع بوده و به نظر میرسد رو به افزایش است. بیشتر موارد خسخس سینه در دوران نوزادی نتیجه عفونت ویروسی است. داروهای گشادکننده برونش مانند بتا2-آگونیستها و داروهای آنتیکولینرژیک اغلب برای تسکین نشانهها استفاده میشوند، اما الگوهای مصرف آنها متفاوت است. هدف از این مرور، ارزیابی تاثیرات درمان آنتیکولینرژیک در درمان خسخس سینه در نوزادان بود. این مطالعه دومین نسخه بهروزشده از این مرور است.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی کارآزماییهای تخصصی گروه راههای هوایی در کاکرین و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم. ما با محققان این حوزه و بخش صنعت تماس گرفتیم. جستوجوها تا جون 2008 بهروز بودند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که درمان آنتیکولینرژیک را با دارونما (placebo) یا بتا2-آگونیستها در کودکان کمتر از دو سال سن مبتلا به خسخس سینه مقایسه کردند. کودکان مبتلا به برونشیولیت حاد و بیماری مزمن ریوی از مطالعه حذف شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
واجد شرایط بودن مطالعات و کیفیت کارآزماییها توسط دو محقق بهطور مستقل از هم ارزیابی شدند.
نتایج اصلی
شش کارآزمایی شامل 321 نوزاد در سه محیط مختلف وارد شدند. ترکیب ایپراتروپیوم بروماید (ipratropium bromide) و بتا2-آگونیست در مقایسه با بتا2-آگونیست بهتنهایی، با کاهش نیاز به درمان کمکی همراه بود، اما هیچ تفاوتی در پاسخ به درمان، تعداد تنفس یا بهبود اشباع اکسیژن در بخش اورژانس مشاهده نشد. هیچ تفاوت معنیداری در طول مدت بستری در بیمارستان میان ایپراتروپیوم بروماید و دارونما؛ یا میان ترکیب ایپراتروپیوم بروماید و بتا2-آگونیست در ترکیب با بتا2-آگونیست بهتنهایی وجود نداشت. بااینحال، ترکیب ایپراتروپیوم بروماید وبتا2-آگونیست در مقایسه با دارونما، نمرات بالینی بسیار بهتری را در 24 ساعت نشان داد. والدین برای تسکین نشانههای بیماری فرزندانشان در منزل، ایپراتروپیوم بروماید را به آب استنشاقی یا دارونما ترجیح دادند. یک جستوجوی بهروزشده بیشتر که در جون ۲۰۰۵ انجام شد، هیچ مطالعهی جدیدی را به دست نیاورد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای حمایت از استفاده بیچون و چرا از درمان آنتیکولینرژیک برای خسخس سینه نوزادان وجود ندارد، اگرچه والدینی که در منزل از آن استفاده کردند، توانستند از آن منفعت ببرند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
