آسم حاد یک وضعیت اورژانسی شایع در کودکان است که در بسیاری از کشورها دیده میشود. هدف از درمان، معکوس کردن آسم با باز کردن مجاری هوایی و هدف قرار دادن التهاب زمینهای مجاری هوایی است. در حال حاضر، بتا-آگونیستها، داروهای آنتیکولینرژیک و گلوکوکورتیکوئیدها رایجترین استراتژیهای مورد استفاده هستند. در گذشته، آمینوفیلین علیرغم داشتن عوارض جانبی، بهطور گستردهای برای مدیریت آسم حاد استفاده میشد. بااینحال، با در دسترس قرار گرفتن برونکودیلاتورها و گلوکوکورتیکوئیدهای استنشاقی موثر، استفاده از آن کاهش یافته است. هدف از این مرور، ارزیابی دیگر تاثیرات مفید استفاده از آمینوفیلین داخل وریدی در کودکانی بود که حداکثر دوز گشادکنندههای برونش استنشاقی و گلوکوکورتیکوئیدها را دریافت میکنند. ما تعداد کمی از کارآزماییهای دارای کیفیت خوب را شناسایی کردیم که آمینوفیلین را با دارونما (placebo) در کودکان تحت درمان با گشادکنندههای برونش استنشاقی و گلوکوکورتیکوئید، مقایسه کردند. این مرور شواهدی را یافت که کودکان درمانشده با آمینوفیلین، در مقایسه با کودکانی که با دارونما درمان شدند، زمانیکه هر دو گروه برونکودیلاتورهای استنشاقی و استروئیدها دریافت کردند و به این درمانهای اولیه پاسخ ناقصی دادند، بهبودی بیشتری را در عملکرد ریه نشان دادند. بااینحال، استفاده از آمینوفیلین منجر به افزایش خطر استفراغ نیز شد. استفاده از آمینوفیلین در کودکان ممکن است در صورتی مناسب باشد که کودکان مبتلا به تشدید حاد آسم، پاسخ ضعیفی به حداکثر درمان (برونکودیلاتورهای استنشاقی و گلوکوکورتیکوئیدها) میدهند. این نتایج براساس تعداد کمی از مطالعات است و کار بیشتری در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
از زمان ظهور ß
2
-آگونیستهای استنشاقی، داروهای آنتیکولینرژیک و گلوکوکورتیکوئیدها، نقش آمینوفیلین در آسم حاد کودکان کمتر مشخص شده است. تا حدودی توافق نظر وجود دارد که این روش در کودکان مبتلا به آسم حاد شدید که حداکثر درمان (اکسیژن، برونکودیلاتورهای استنشاقی و گلوکوکورتیکوئیدها) را دریافت میکنند، مفید است.
اهداف
تعیین اینکه افزودن آمینوفیلین داخل وریدی به رژیم درمانی مرسوم کودکان مبتلا به آسم حاد شدید، تاثیر مفیدی دارد یا خیر.
روشهای جستوجو
برای شناسایی مطالعات مرتبط، از پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین استفاده شد. آخرین جستوجو در فوریه 2007 انجام شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که آمینوفیلین داخل وریدی را با دارونما (placebo) علاوهبر مراقبتهای معمول در کودکان مقایسه کردند، معیارهای ورود را داشتند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم مطالعات را ارزیابی کرده و دادهها را به دست آوردند. اختلافنظرات در انتخاب کارآزماییها با اجماع نظر، حلوفصل شدند. تلاشهایی برای تماس با نویسندگان جهت تائید صحت دادهها صورت گرفت.
نتایج اصلی
هفت کارآزمایی معیارهای ورود را داشتند (380 شرکتکننده). کیفیت روششناسی (methodology) مطالعات در سطح بالا بود. تمام مطالعات، کودکانی را وارد کردند که مبتلا به آسم حاد شدید بوده و نیاز به بستری در بیمارستان داشتند. شش مطالعه به دنبال شرکتکنندگانی بودند که به بتا-آگونیست کوتاهاثر استنشاقی پاسخ ندادند و استروئیدهای سیستمیک برای شرکتکنندگان مطالعه تجویز شد. در دو مطالعه که برخی از کودکان توانستند اسپیرومتری انجام دهند، FEV
1
پایه بین 35% و 45% مقدار پیشبینیشده بود. افزودن آمینوفیلین به استروئیدها و ß
2
-آگونیست، درصد FEV
1
پیشبینیشده را نسبت به دارونما در 8-6 ساعت، 18-12 ساعت و 24 ساعت بهطور قابل توجهی بهبود بخشید. آمینوفیلین منجر به بهبودی بیشتری در درصد پیشبینیشده PEF در مقایسه با دارونما در 12 تا 18 ساعت شد. تفاوت معنیداری در طول مدت بستری در بیمارستان، نشانهها، فراوانی نبولیزاسیون و میزان تهویه مکانیکی وجود نداشت. دادههای کافی برای امکان تجمیع برای اکسیژنرسانی و مدت زمان اکسیژندرمانی تکمیلی وجود نداشتند. آمینوفیلین منجر به افزایش سه-برابری خطر استفراغ شد. هیچ تفاوت معنیداری میان گروههای درمانی از نظر هیپوکالمی، سردرد، لرزش، تشنج، آریتمی و مرگومیر وجود نداشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در کودکانی که دچار تشدید حملات شدید آسم هستند، افزودن آمینوفیلین وریدی به ß
2
-آگونیستها و گلوکوکورتیکوئیدها (با یا بدون آنتیکولینرژیکها)، عملکرد ریه را ظرف 6 ساعت پساز درمان بهبود میبخشد. بااینحال، هیچ کاهش آشکاری در نشانهها، تعداد درمانهای استنشاقی و طول مدت بستری در بیمارستان مشاهده نمیشود. شواهد کافی برای ارزیابی تاثیر مداخله بر اکسیژنرسانی، بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (PICU) و تهویه مکانیکی وجود ندارد. آمینوفیلین با افزایش قابل توجه خطر استفراغ همراه است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
