تروما، سوختگی یا جراحی میتوانند باعث شوند افراد مقدار زیادی خون را از دست بدهند. جایگزینی مایعات، که بهصورت داخل وریدی تجویز میشود، برای کمک به بازیابی حجم خون و کاهش خطر مرگومیر استفاده میشود. میتوان از فرآوردههای خونی (از جمله آلبومین انسانی)، فرآوردههای غیرخونی یا ترکیبی از آنها استفاده کرد. این مرور از 38 کارآزمایی، هیچ شواهدی را مبنی بر کاهش خطر مرگومیر توسط آلبومین نیافت. آلبومین بسیار گران است، در این صورت شاید بهتر باشد از جایگزینهای ارزانتری مانند محلول نمکی برای جایگزینی مایعات استفاده شود.
مطالعه چکیده کامل
محلولهای آلبومین انسانی برای طیف وسیعی از مشکلات طبی و جراحی استفاده میشوند. موارد مصرف مجاز عبارتند از درمان اورژانسی شوک و دیگر شرایطی که بازیابی حجم خون در آنها فوری است، مانند سوختگیها و هیپوپروتئینمی. محلولهای آلبومین انسانی گرانقیمتتر از دیگر کلوئیدها و کریستالوئیدها هستند.
اهداف
کمّیسازی تاثیر تجویز آلبومین انسانی و بخش پروتئین پلاسما (plasma protein fraction; PPF) بر مرگومیر در مدیریت بیماران بهشدت بدحال.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی گروه صدمات در کاکرین (جستوجو در 31 می 2011)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین 2011، شماره 2)، MEDLINE (Ovid) (1948 تا هفته 3 می 2011)، EMBASE (Ovid) (1980 تا هفته 21 می 2011)، CINAHL (EBSCO) (1982 تا می 2011)، ISI Web of Science: Science Citation Index Expanded (SCI-EXPANDED) (1970 تا می 2011)؛ ISI Web of Science: Conference Proceedings Citation Index - Science (CPCI-S) (1990 تا می 2011)، PubMed (www.ncbi.nlm.nih.gov/sites/entrez/) (جستوجو در 10 جون 2011، محدودیت: 60 روز آخر) به جستوجو پرداختیم. فهرست منابع کارآزماییها و مقالات مروری بررسی شدند و با نویسندگان کارآزماییهای شناساییشده تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که آلبومین یا PPF را با عدم استفاده از آنها یا با محلول کریستالوئید در بیماران بهشدت بدحال مبتلا به هیپوولمی، سوختگی یا هیپوآلبومینمی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ما دادههای مربوط به شرکتکنندگان، محلول آلبومین مورد استفاده، مرگومیر در پایان دوره پیگیری، و کیفیت پنهانسازی تخصیص (allocation concealment) را جمعآوری کردیم. آنالیز براساس نوع بیمار طبقهبندی شد.
نتایج اصلی
ما 38 کارآزمایی را یافتیم که معیارهای ورود را داشتند و مرگومیر را بهعنوان یک پیامد گزارش کردند. میان 10,842 شرکتکننده در کارآزمایی، 1,958 مورد مرگومیر رخ دادند.
نسبت خطر (relative risk) مرگومیر پساز تجویز آلبومین برای هیپوولمی، 1.02 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.92 تا 1.13) بود. این تخمین بهشدت تحت تاثیر نتایج کارآزمایی SAFE قرار داشت که 75.2% از اطلاعات را (براساس وزنهای موجود در متاآنالیز) در بر میگرفت. برای سوختگی، نسبت خطر برابر با 2.93 (95% CI؛ 1.28 تا 6.72) و برای هیپوآلبومینمی، نسبت خطر معادل 1.26 (95% CI؛ 0.84 تا 1.88) گزارش شد. هیچ ناهمگونی قابل توجهی میان کارآزماییها در طبقهبندیهای مختلف وجود نداشت (Chi 2 = 26.66؛ df = 31؛ P = 0.69). نسبت خطر تجمعی مرگومیر ناشی از تجویز آلبومین، 1.05 (95% CI؛ 0.95 تا 1.16) به دست آمد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهد وجود ندارد که آلبومین در مقایسه با جایگزینهای ارزانتر مانند محلول نمکی، مرگومیر بیماران مبتلا به هیپوولمی را کاهش میدهد. هیچ شواهد به دست نیامد که نشان دهد آلبومین، مرگومیر را در بیماران بهشدت بدحال مبتلا به سوختگی و هیپوآلبومینمی کاهش میدهد. این احتمال همچنان محل تردید است که ممکن است جمعیتهای بسیار گزینششدهای از بیماران بهشدت بدحال وجود داشته باشند که آلبومین برای آنها مفید باشد. بااینحال، با توجه به نبود شواهدی مبنی بر سودمندی آلبومین بر کاهش مرگومیر و افزایش هزینه آلبومین در مقایسه با جایگزینهایی مانند محلول نمکی، منطقی به نظر میرسد که آلبومین فقط باید در چارچوب کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده با قدرت آماری کافی و پنهانسازی مناسب استفاده شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
