تزریق آلرژنها زیر پوست (ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن) میتواند آسم و استفاده از دارو را کاهش داده و حساسیت ریهها را بهبود بخشد، اما با خطر واکنشهای شدید همراه است. حملات آسم میتوانند ناشی از آلرژی، گردهها، دود سیگار یا آلودگی هوا بوده و گاهی کشنده باشند. آلرژن مادهای است که در فرد حساس به آن، واکنش آلرژیک ایجاد میکند. ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن شامل تزریق مقادیر فزایندهای از آلرژن زیر پوست است. به این روش، کاهش حساسیت یا حساسیتزدایی نیز گفته میشود، و خطر بروز واکنشهای آلرژیک شدید وجود دارد. مرور کارآزماییها نشان داد که ایمونوتراپی میتواند نشانههای آسم، نیاز به داروها و خطر حملات شدید آسم را پساز مواجهه بعدی با آلرژن کاهش دهد. این روش درمانی احتمالا بهاندازه استروئیدهای استنشاقی موثر است. بااینحال، خطر ایجاد توده در محل تزریق، بثورات پوستی، خسخس سینه، تنگی نفس و بهندرت واکنش آلرژیک کشنده وجود دارد.
مطالعه چکیده کامل
ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن مدتهاست که یک درمان بحثبرانگیز برای آسم بوده است. اگرچه تاثیرات مفید آن بر پیامدهای بالینی مرتبط در کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده نشان داده شدهاند، خطر آنافیلاکسی شدید و گاهی کشنده همچنان وجود دارد. توصیههای انجمنهای تخصصی از پذیرش محتاطانه تا رد کامل آن متغیر بودهاند. با افزایش علاقه به ترکیبات جدید آلرژن و روشهای انتقال آن، مرور سیستماتیک ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن را برای آسم بهروز کردیم.
اهداف
هدف از این مرور، ارزیابی تاثیرات ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن برای درمان آسم بود.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین را تا سال 2005، چکیده پایاننامهها (Dissertation Abstracts) و فهرست مطالب فعلی (Current Contents) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که از اشکال مختلف ایمونوتراپی اختصاصی با آلرژن برای درمان آسم استفاده کرده و حداقل یک پیامد بالینی را گزارش کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
سه نویسنده بهطور مستقل از هم، واجد شرایط بودن مطالعات را برای ورود ارزیابی کردند. دو نویسنده بهطور مستقل از هم ارزیابی کیفیت مطالعات را انجام دادند.
نتایج اصلی
هشتاد و هشت کارآزمایی (13 کارآزمایی جدید) وارد شدند. تعداد 42 کارآزمایی در مورد ایمونوتراپی برای آلرژی به مایتهای خانگی؛ 27 کارآزمایی در مورد آلرژی به گرده؛ 10 کارآزمایی در مورد آلرژی به پرز حیوانات؛ دو مورد در مورد کپک کلادوسپوریوم (Cladosporium) ، دو کارآزمایی در مورد لاتکس و شش کارآزمایی در مورد بررسی آلرژنهای متعدد شناسایی شدند. پنهانسازی تخصیص (concealment of allocation) فقط در 16 مورد از این کارآزماییها بهوضوح و کافی ارزیابی شد. ناهمگونی قابلتوجهی در تعدادی از مقایسهها وجود داشت. در مجموع، کاهش قابل توجهی در نشانههای آسم و داروهای مصرفی، و بهبودی در واکنشپذیری بیشازحد برونشها پساز ایمونوتراپی مشاهده شد. بهبودی قابل توجه در نمرات نشانههای آسم دیده شد (تفاوت میانگین استانداردشده: 0.59-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.83- تا 0.35-) و برای جلوگیری از بدتر شدن نشانههای آسم در یک بیمار، لازم بود سه بیمار (95% CI؛ 3 تا 5) با ایمونوتراپی درمان شوند. در مجموع، لازم بود چهار بیمار (95% CI؛ 3 تا 6) با ایمونوتراپی درمان شوند تا از نیاز یک بیمار به افزایش دارو جلوگیری شود. ایمونوتراپی با آلرژن واکنشپذیری بیشازحد برونش را به آلرژنهای خاص بهطور قابل توجهی کاهش داد، و همچنین تا حدودی واکنشپذیری بیشازحد غیراختصاصی برونشها را نیز کاهش داد. هیچ تاثیر ثابتی بر عملکرد ریه دیده نشد. اگر 16 بیمار تحت درمان با ایمونوتراپی قرار گیرند، انتظار میرود که یکی از آنها دچار عوارض جانبی موضعی شود. اگر نه بیمار تحت درمان با ایمونوتراپی قرار گیرند، انتظار میرود که یکی از آنها دچار واکنش سیستمیک (با هر شدتی) شود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
ایمونوتراپی، نشانههای آسم و استفاده از داروهای آسم را کاهش میدهد و واکنشپذیری بیشازحد برونشها را بهبود میبخشد. یک کارآزمایی نشان داد که میزان این فایده احتمالا با استروئیدهای استنشاقی برابر و مشابه است. احتمال بروز عوارض جانبی موضعی یا سیستمیک (مانند آنافیلاکسی) باید در نظر گرفته شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
