زخمهای وریدی پا اغلب دردناک هستند، چه حین تعویض پانسمان و چه بین آنها، و چه در طول برداشتن بافت مرده از طریق جراحی (دبریدمان). پانسمانها، کرمهای موضعی و لوسیونها برای کاهش درد زخمها تبلیغ شدهاند. دو کارآزمایی، پانسمان حاوی ایبوپروفن را بررسی کردند، بااینحال، میزان درد و بازههای زمانی گزارششده متفاوت بودند. یک کارآزمایی نشان داد که تسکین درد حاصل از پانسمان ایبوپروفن طی 5 روز میتواند نشاندهنده کاهش بالینی قابل توجهی در درد باشد. کارآزمایی دیگر هیچ تفاوت معنیداری را میان پانسمانهای ایبوپروفن در مقایسه با پانسمانهای فوم در احتمال تسکین درد، که در شب اول درمان اندازهگیری شد، نیافت. بااینحال، این کارآزمایی کوچک بود و شرکتکنندگان فقط به مدت چند هفته پیگیری شدند، که ممکن است برای ارزیابی اینکه پانسمان بر بهبودی تاثیر میگذارد یا خیر، کافی نباشد. شواهدی از پنج کارآزمایی نشان داد یک کرم بیحسی موضعی (EMLA 5%) درد پساز دبریدمان زخمهای پا را کاهش میدهد، اما شواهد کافی در مورد هرگونه عوارض جانبی این کرم و تاثیر آن بر بهبودی وجود نداشت.
مطالعه چکیده کامل
زخمهای وریدی پا تا 1% از افراد را در برههای از زندگی تحت تاثیر قرار میدهند و اغلب دردناک هستند. درمانهای اصلی شامل بانداژهای فشاری و پانسمان هستند. گاهی از درمانهای موضعی برای کاهش درد حین و بین تعویض پانسمان استفاده میشود.
اهداف
تعیین تاثیرات استفاده از عوامل موضعی یا پانسمانها در مدیریت درمانی درد در زخمهای وریدی پا.
روشهای جستوجو
برای این بهروزرسانی سوم، بانکهای اطلاعاتی زیر جستوجو شدند: پایگاه ثبت تخصصی گروه زخمها در کاکرین (9 می 2012)؛ پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین، 2012، شماره 4)؛ Ovid MEDLINE (2009 تا هفته 4 اپریل 2012)؛ Ovid MEDLINE (In-Process & Other Non-Indexed Citations)؛ 8 می 2012)؛ Ovid EMBASE (2009 تا هفته 18 سال 2012)؛ و EBSCO CINAHL (2009 تا 2 می 2012). هیچگونه محدودیتی از نظر تاریخ یا زبان نگارش مقاله اعمال نشد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) منتشرشده یا منتشرنشدهای وارد شدند که تاثیرات استفاده از عوامل موضعی یا پانسمان را برای درمان درد در زخمهای وریدی ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم انتخاب کارآزمایی، استخراج دادهها و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) را انجام دادند.
نتایج اصلی
شش کارآزمایی (343 شرکتکننده) کرم Eutectic Mixture of Local Anaesthetics (EMLA): lidocaine-prilocaine را برای درمان درد ناشی از دبریدمان زخم ارزیابی کردند. تفاوت میان-گروه در میزان درد در یک مقیاس 100 میلیمتری از نظر آماری به نفع EMLA معنیدار بود (MD؛ 20.65-؛ 95% CI؛ 12.19- تا 29.11-). هیچ تفاوت معنیداری میان-گروه در سوزش یا خارش مشاهده نشد.
دو کارآزمایی (470 شرکتکننده مبتلا به زخمهای وریدی پا)، پانسمانهای فوم آهستهرهش ایبوپروفن را برای درمان درد مداوم زخمهای وریدی پا ارزیابی کردند. تعداد بسیار بیشتری از شرکتکنندگان در گروه پانسمان ایبوپروفن، در مقایسه با شرکتکنندگان در گروه بهترین شیوه موضعی، به پیامد >50% از کل حداکثر امتیاز تسکین درد بین روز 1 و روز 5 دست یافتند (RR: 1.63؛ 95% CI؛ 1.24 تا 2.15). تعداد افراد مورد نیاز برای درمان (numbers needed to treat; NNT) برابر با 6 گزارش شد (95% CI؛ 4 تا 12). در کارآزمایی دوم، در مقایسه با یک پانسمان فوم غیر از ایبوپروفن مشابه، تفاوت معنیداری از نظر آماری در نسبتی از شرکتکنندگان که در شب اول درمان به تسکین نسبی تا کامل درد رسیدند، وجود نداشت. دادههای محدودی برای ارزیابی میزان بهبودی یا عوارض جانبی در دسترس بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد موجود نشان میدهد پانسمانهای ایبوپروفن ممکن است درد را در افراد مبتلا به زخمهای دردناک وریدی پا تسکین دهند. به نظر میرسد EMLA (5%) در طول دبریدمان زخمهای وریدی پا، تسکین درد موثری را ایجاد میکند. تحقیقات بیشتر باید روشهای استاندارد ارزیابی درد را در نظر بگیرند و هم تاثیر درمانها را بر بهبود زخم و هم تاثیر استفاده طولانیمدت از آنها را ارزیابی کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
