شواهد قوی مبنی بر سودمندی استفاده روتین از فوروزماید، یک داروی ادرارآور لوپ (loop diuretic)، در نوزادان نارس که ایندومتاسین را برای درمان مجرای شریانی باز دریافت میکنند، وجود ندارد. عروق خونی (مجرای شریانی باز (ductus arteriosus)) که برای گردش خون جنین در رحم مورد نیاز است، در نوزادانی که حوالی تاریخ مورد انتظار زایمان (نوزادان رسیده) متولد میشوند، کمی پساز تولد بسته میشود. نوزادانی که زود متولد میشوند (نارس) اگر آن عروق خونی را پساز تولد نبندند، ممکن است نشانههایی را نشان دهند. نوزادان نارسی که به دلیل مجرای شریانی باز، نشانههایی را دارند، ممکن است برای بستن آن عروق، تحت درمان (ایندومتاسین) قرار گیرند. ایندومتاسین میتواند عملکرد کلیه و میزان ادرار را کاهش دهد. فوروزماید (furosemide)، دارویی که آب بدن را کاهش میدهد (ادرارآور)، ممکن است به محدود کردن تاثیرات ایندومتاسین بر کلیه کمک کند. این مرور تاثیرات فوروزماید را بر نوزادان نارس آنالیز کرد که ایندومتاسین را برای بستن مجرای شریانی باز دریافت کردند. مرور کارآزماییها، شواهد کافی را برای توصیه به استفاده روتین از فوروزماید در نوزادان نارس که ایندومتاسین را برای بستن مجرای شریانی باز دریافت کردند، نیافت.
مطالعه چکیده کامل
مهار سنتز پروستاگلاندین، واسطه بستهشدن مجرای شریانی باز (ductus arteriosus) و عوارض جانبی کلیوی پساز تجویز ایندومتاسین است. از آنجا که فوروزماید (furosemide) تولید پروستاگلاندین را افزایش میدهد، میتواند بهطور بالقوه به پیشگیری از بروز سمیّت مرتبط با ایندومتاسین کمک کند، اما پاسخ مجاری را به ایندومتاسین نیز کاهش میدهد.
اهداف
اهداف اصلی این مرور عبارت بودند از ارزیابی (1) تاثیر فوروزماید بر بروز شکست در بستهشدن مجرا پساز ایندومتاسین و سمیّت مرتبط با ایندومتاسین و (2) تاثیر فوروزماید بر پیامدهای میانمدت و بلندمدت. هدف ثانویه تعیین آن بود که تاثیر فوروزماید بر عملکرد کلیه و تعادل آب، بستگی به حجم خارج سلولی قبلی (که با نسبت نیتروژن اوره خون [BUN]/کراتینین ارزیابی شد) دارد یا خیر.
روشهای جستوجو
بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی (MEDLINE؛ EMBASE و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین) و کتابهای چکیده مقالات منتخب، بدون محدودیت زبانی، جستوجو شدند. برای آخرین بهروزرسانی، جستوجوها در بانک اطلاعاتی در 1 اپریل 2007 و کتابخانه کاکرین در شماره 1، 2007 انجام شد.
معیارهای انتخاب
مطالعاتی با (1) تخصیص تصادفی (random allocation) به ایندومتاسین بهتنهایی یا ایندومتاسین و فوروزماید و (2) آنالیز نسبت خطر-مزیت کوتاهمدت فوروزماید، پیامد میانمدت یا بلندمدت، یا رابطه میان حجم خارج سلولی در زمان ورود به مطالعه و تغییرات در عملکرد کلیه، انتخاب شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
مطالعات برای وجود سوگیری (bias) احتمالی و برای کیفیت ارزیابی باز بودن مجرا بررسی شدند. متغیرهای رتبهای (categorical variable) با استفاده از نسبت خطر و کاهش مطلق خطر ارزیابی شدند. تاثیرات فوروزماید بر عملکرد کلیه و تعادل مایعات با مقایسه تغییرات نسبت به حالت پایه در گروه درمان و گروه کنترل ارزیابی شدند. زیرمجموعهها از قبل براساس نسبت BUN/کراتینین در زمان ورود به مطالعه، تعیین شدند.
نتایج اصلی
هر سه مطالعهای که معیارهای ورود را داشتند، دارای محدودیتهایی بودند، از جمله سوگیری احتمالی یا قطعی. ناهمگونی قابل ملاحظهای میان مطالعات وجود داشت.
تجویز فوروزماید خطر شکست در بستهشدن مجرا را بهطور قابل توجهی افزایش نداد؛ بااینحال، حجم نمونه برای رد کردن حتی افزایش 31% کافی نبود. در زیرمجموعهای که نسبت اولیه BUN/کراتینین > 20 میلیگرم/میلیگرم بود، دو مورد از 18 بیماری که فوروزماید را دریافت کردند، به دلیل سمیّت نتوانستند دوره سه دوز ایندومتاسین را کامل کنند. اطلاعات بسیار کمی در مورد دیگر متغیرهای پیامد اصلی در دسترس بود یا اصلا اطلاعاتی به دست نیامد. فوروزماید صرفنظر از نسبت اولیه BUN/کراتینین، میزان دفع ادرار را افزایش داد و منجر به کاهش وزن 5% در طول یک دوره سه دوز شد، که یک اثر نامطلوب در بیمارانی است که نسبت اولیه BUN/کراتینین آنها > 20 میلیگرم/میلیگرم است. فوروزماید فقط در بیمارانی کلیرانس کراتینین را افزایش داد که نسبت اولیه BUN/کراتینین آنها < 20 میلیگرم/میلیگرم بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای حمایت از تجویز فوروزماید در نوزادان نارس تحت درمان با ایندومتاسین برای مجرای شریانی باز علامتدار وجود ندارد. به نظر میرسد فوروزماید در صورت وجود دهیدراتاسیون در این نوزادان، منع مصرف دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
