استفاده نسبتا زودهنگام از استروئیدها به جدا شدن نوزادان نارس از دستگاه تنفس مصنوعی کمک میکند، بروز بیماری مزمن ریوی را کاهش میدهد و همچنین ممکن است میزان بقای آنها را تا 28 روز بهبود بخشد، اما عوارض جانبی کوتاهمدت مهمی نیز وجود دارند. بیماری مزمن ریوی (CLD) اغلب در اثر التهاب مداوم در ریه ایجاد میشود. داروهای استروئیدی در بهبود عملکرد ریه موثر بودهاند، اما استفاده زودهنگام از آنها با افزایش عوارض جانبی همراه است (به بررسی اولیه مراجعه کنید). مرور کارآزماییها نشان داد که استفاده نسبتا زودهنگام از کورتیکواستروئیدها (شروع از 7 تا 14 روزگی) خطر ابتلا به CLD را کاهش میدهد. شواهد محدودی در مورد عوارض جانبی احتمالی آنها در بلندمدت وجود دارد. عوارض جانبی کوتاهمدت شامل فشار خون بالا، عفونت و افزایش سطح گلوکز در خون این نوزادان نارس هستند. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است. تا زمان دستیابی به اطلاعات بیشتر، مصرف استروئید باید محدود شود.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
از کورتیکواستروئیدها در اواخر دوره نوزادی برای درمان بیماری مزمن ریوی (chronic lung disease; CLD) در نوزادان نارس و در اوایل دوره برای پیشگیری از بروز آن استفاده میشود. CLD احتمالا نتیجه التهاب مداوم در ریه است و استفاده از داروهای ضدالتهاب قوی مانند دگزامتازون مبنای منطقی دارد. استفاده زودهنگام معمولا با افزایش عوارض جانبی همراه است، بهطوریکه مطالعات مربوط به درمان نسبتا زودهنگام (7 تا 14 روز پساز تولد) ممکن است مزایای دوگانه عوارض جانبی کمتر و شروع اثر پیشاز ایجاد التهاب مزمن را داشته باشند.
اهداف
تعیین اینکه درمان نسبتا زودهنگام (7 تا 14 روز) با کورتیکواستروئیدها پساز تولد در مقایسه با گروه کنترل (دارونما (placebo) یا هیچ چیز) در پیشگیری و/یا درمان بیماری مزمن ریوی زودرس در نوزاد نارس مفید است یا خیر.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد درمان با کورتیکواستروئیدها پساز تولد در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، بانک اطلاعاتی کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، MEDLINE (1966 - اکتبر 2002)، جستوجوی دستی در مجلات کودکان و دوران بارداری، بررسی مقالات مروری قبلی و اطلاعات دریافتی از متخصصان نوزادان، جستوجو شدند. در صورت امکان، با نویسندگان تمام مطالعات تماس گرفته شد تا جزئیات مطالعات پیگیری گزارششده تائید شوند، یا در مواردی که هیچ گزارشی در مورد پیگیری طولانیمدت وجود نداشت، اطلاعاتی در مورد آن به دست آید.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد درمان با کورتیکواستروئید پساز تولد از 7 تا 14 روزگی در نوزادان نارس پرخطر برای این مرور انتخاب شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادههای مربوط به پیامدهای بالینی شامل مرگومیر، CLD (شامل نجات دیرهنگام با کورتیکواستروئیدها یا نیاز به اکسیژندرمانی در منزل)، مرگومیر یا CLD، عدم موفقیت در خارج کردن لوله تراشه، بروز عوارض در طول بستری اولیه (شامل عفونت، هیپرگلیسمی، فشار خون بالا، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک، پنوموتوراکس، خونریزی شدید داخل بطنی (IVH)، انتروکولیت نکروزان (NEC)، خونریزی دستگاه گوارش و رتینوپاتی شدید نوزادان نارس (ROP)) و پیامدهای بلندمدت (شامل نابینایی، ناشنوایی، فلج مغزی و ناتوانی حسیعصبی عمده)، با استفاده از RevMan 4.1 جمعبندی و آنالیز شدند.
نتایج اصلی
هفت مطالعه که در مجموع 669 شرکتکننده را وارد کردند، واجد شرایط ورود به این مرور بودند. درمان استروئیدی نسبتا زودهنگام (در مقایسه دارونما یا عدم درمان) میزان مرگومیر را تا 28 روز، بیماری مزمن ریوی را در 28 روز و 36 هفته، و مرگومیر یا بیماری مزمن ریوی را در 28 روز یا 36 هفته کاهش داد. خارج کردن زودتر لوله تراشه تسهیل شد. هیچ تاثیر معنیداری بر میزان پنوموتوراکس، ROP شدید یا NEC دیده نشد. عوارض جانبی شامل فشار خون بالا، قند خون بالا، خونریزی دستگاه گوارش، کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و عفونت بودند. نوزادان تحت درمان با استروئید، کمتر به کمک دیرهنگام با دگزامتازون نیاز پیدا کردند. دادههای محدودی از چهار مطالعه با پیگیری طولانیمدت بهدست آمدند؛ این مطالعات شواهدی را از افزایش پیامدهای نامطلوب عصبی نشان ندادند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
درمان کورتیکواستروئیدی نسبتا زودهنگام (شروع از 7 تا 14 روزگی) میزان مرگومیر نوزادان و CLD را کاهش میدهد، اما به قیمت عوارض جانبی کوتاهمدت مهم. کارآزماییهای موجود در این مرور شواهد محدودی را در مورد تاثیرات بلندمدت مداخله ارائه دادند. کیفیت روششناسی (methodology) مطالعاتی که پیامد بلندمدت را تعیین میکنند، در برخی موارد محدود است، کودکان عمدتا پیشاز سن مدرسه ارزیابی شدند و هیچ مطالعهای به اندازه کافی قوی نبود تا پیامدهای حسیعصبی نامطلوب بلندمدت مهم را تشخیص دهد. بنابراین، با توجه به نسبت خطر به مزیت تاثیرات کوتاهمدت و دادههای محدود پیگیری در طولانیمدت، به نظر میرسد که درمان کورتیکواستروئیدی با شروع نسبتا زودهنگام برای نوزادانی که نمیتوان آنها را از دستگاه تهویه مکانیکی جدا کرد، مناسبتر است و دوز و مدت زمان هر دوره درمانی به حداقل میرسد. پیشاز اینکه بتوان مزایا و خطرات درمان استروئیدی پساز تولد را، از جمله شروع آن در روزهای 7 تا 14، بهطور قابل اعتمادی ارزیابی کرد، انجام تحقیقات بیشتری، از جمله پیگیری طولانیمدت بازماندگانی که در کارآزماییهای قبلی و آینده شرکت داشتهاند، فورا مورد نیاز است (به مطالعه DART مراجعه کنید؛ Doyle 2000a).
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
