خسخس سینهای که مکررا رخ میدهد و ناشی از عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی (upper respiratory tract infection; URTI) است، با آسم فرق دارد. خسخس سینه دورهای و راجعه در کودکانی رخ میدهد که در فواصل میان اپیزودها هیچ نشانهای ندارند، و این عارضه با خسخس سینه که مزمن است، تفاوت دارد. کورتیکواستروئیدها برای تسکین خسخس سینه ناشی از عفونت ویروسی استفاده میشوند. این مرور از کارآزماییها نشان داد که تجویز کورتیکواستروئیدهای استنشاقی با دوز بالا به درمان خسخس دورهای ویروسی خفیف در دوران کودکی کمک میکنند. هیچ شواهدی برای حمایت از مصرف دوز پائین و نگهدارنده کورتیکواستروئیدهای استنشاقی جهت پیشگیری یا مدیریت درمانی خسخس سینه خفیف و دورهای ناشی از ویروس وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
خسخس سینه دورهای راجعه همراه با عفونت ویروسی دستگاه تنفسی فوقانی (upper respiratory tract infection; URTI) یک بیماری بالینی خاص است که با آسم آتوپیک (atopic asthma) مزمن، متفاوت است.
اهداف
هدف ما آن بود که بدانیم درمان با کورتیکواستروئیدها، که بهصورت دورهای یا روزانه تجویز میشود، برای کودکان مبتلا به خسخس ویروسی دورهای (episodic viral wheeze) مفید است یا خیر.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای (randomised controlled trials; RCTs) که به ارزیابی تاثیر درمان با کورتیکواستروئیدها در مقایسه با دارونما (placebo) در کودکان کمتر از 17 سال مبتلا به «خسخس دورهای ویروسی» پرداختند، و این عارضه بهصورت بروز خسخس سینه همراه با نشانههای کوریزال (coryzal) و با حداقل نشانههای دستگاه تنفسی تحتانی یا بدون این نشانهها تعریف شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت کارآزمایی توسط دو محقق بهطور مستقل از هم ارزیابی شد. برای دریافت اطلاعات ازدسترفته، با نویسندگان مطالعه تماس گرفته شد. مطالعات براساس اینکه درمان بهصورت دورهای ارائه شد یا روزانه (نگهدارنده)، طبقهبندی شدند. پیامد اولیه، تعداد اپیزودهایی بود که نیاز به تجویز کورتیکواستروئیدهای خوراکی داشتند. پیامدهای ثانویه به بررسی شدت، فراوانی و طول دوره اپیزود و همچنین اولویت درمانی والدین پرداختند.
نتایج اصلی
پنج کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده با مشارکت کودکانی با سابقه خسخس دورهای ویروسی خفیف شناسایی شدند. بیشتر این کودکان پیشاز این، نیازی به مصرف کورتیکواستروئیدهای خوراکی نداشتند یا به ندرت به آنها نیاز پیدا کردند، و دفعات بستری شدن آنها در بیمارستان نیز بسیار اندک بود. سه مطالعه (دو مطالعه با طراحی متقاطع (crossover) و یک مطالعه با طراحی موازی (parallel)) روی کودکان پیشدبستانی انجام شدند که دوز بالای کورتیکواستروئید استنشاقی را بهصورت دورهای (1.6 تا 2.25 میلیگرم در روز) دریافت کردند. دو مطالعه در مورد کورتیکواستروئید نگهدارنده (400 میکروگرم در روز) دارای طراحی موازی بودند؛ یک مورد در کودکان پیشدبستانی و دیگری روی کودکان 7 تا 9 سال. نتایج حاصل از دو مطالعه متقاطع در زمینه مصرف دورهای کورتیکواستروئیدهای استنشاقی با دوز بالا، نشاندهنده کاهش نیاز به مصرف کورتیکواستروئیدهای خوراکی بود (نسبت خطر (RR): 0.53؛ 95% CI؛ 0.27 تا 1.04). در این 2 مطالعه دوسو کور (double blind)، والدین کودکان، این روش درمانی را به دارونما ترجیح دادند (RR: 0.64؛ 95% CI؛ 0.48 تا 0.87). دوز پائین کورتیکواستروئیدهای استنشاقی نگهدارنده در مقایسه با دارونما، هیچگونه کاهش واضحی را در نسبتی از اپیزودهایی که نیاز به کورتیکواستروئیدهای خوراکی داشتند (2 کارآزمایی، RR: 0.82؛ 95% CI؛ 0.23 تا 2.90) یا در مواردی که بستری شدن در بیمارستان ضروری بود (1 کارآزمایی، RR: 0.21؛ 95% CI؛ 0.01 تا 4.11) نشان ندادند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
مصرف دورهای کورتیکواستروئیدهای استنشاقی با دوز بالا یک استراتژی نسبتا موثر برای درمان خسخس دورهای ویروسی خفیف در دوران کودکی است. در حال حاضر، هیچ شواهدی به نفع استفاده از دوز پائین کورتیکواستروئیدهای استنشاقی بهعنوان درمان نگهدارنده جهت پیشگیری و مدیریت درمانی خسخس دورهای و خفیف سینه ناشی از عفونت ویروسی وجود ندارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
