این مرور شامل سه کارآزمایی با مجموع 318 بیمار بود. کاهش آماری معنیداری در تعداد مفاصل حساس و متورم در بیمارانی که سیکلوسپورین مصرف کردند در مقایسه با بیمارانی که با دارونما (placebo) درمان شدند، مشاهده شد. بهبودی قابل توجهی نیز در درد و عملکرد در بیمارانی که سیکلوسپورین مصرف کردند، گزارش شد. عوارض جانبی بیشتری در گروه سیکلوسپورین در مقایسه با گروه دارونما رخ دادند.
سیکلوسپورین در درمان کوتاهمدت (تا یک سال) بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید پیشرونده، فواید بالینی مهمی دارد.
مطالعه چکیده کامل
آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خودایمنی است که با فعال شدن لنفوسیتهای T و افزایش اینترلوکین در گردش مشخص میشود. در RA، سیکلوسپورین (cyclosporine) به عنوان یک عامل ضدروماتیسمی تعدیلکننده بیماری (DMARD)، موثر شناخته شده است، به خصوص زمانیکه دیگر درمانها مانند طلای تزریقی (injectable gold)، دی-پنیسیلامین (D-penicillamine) یا داروهای ضدمالاریا موثر نبودند.
اهداف
تخمین تاثیرات کوتاهمدت (تا یک سال) سیکلوسپورین در درمان آرتریت روماتوئید.
روشهای جستوجو
ما با استفاده از روشهای جستوجوی توسعهیافته توسط سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) (Dickersin 1994)، در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه عضلانیاسکلتی در کاکرین و MEDLINE تا سال 1997 جستوجو کردیم. این جستوجو با بررسی کتابشناختی (bibliography) در فهرست منابع کارآزماییهای بازیابیشده از طریق جستوجوی الکترونیکی، تکمیل شد. برای یافتن مقالات منتشرشده و منتشرنشده بیشتر، با متخصصان کلیدی در این حوزه تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده (RCTs) و کارآزماییهای بالینی کنترلشده (controlled clinical trials; CCTs) که سیکلوسپورین را در مقابل دارونما (placebo) در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده، کارآزماییهایی را که باید براساس معیارهای ورود و خروج (GW؛ MSA) وارد شوند، تعیین کردند. دادهها توسط دو نویسنده (DH؛ GW) بهطور مستقل از هم خلاصه شدند، و توسط نویسنده سوم (BS) با استفاده از یک فرم از پیش توسعهیافته برای زیرگروه آرتریت روماتوئید از گروه عضلانیاسکلتی در کاکرین بررسی شدند.
کیفیت روششناسی (methodology) RCTها و CCTها توسط دو نویسنده (BS؛ DH) ارزیابی شد. معیارهای پیامد آرتریت روماتوئید برای تغییر نسبت به نقاط پایانی پایه، از مقالات استخراج شدند. دادههای کافی برای ورود در آنالیز تجمعی برای تعداد مفاصل متورم، ارزیابی کلی پزشک، ارزیابی کلی بیمار و سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) به دست آمدند.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی و 318 بیمار وارد شدند. کاهش آماری معنیداری در تعداد مفاصل حساس و متورم با درمان سیکلوسپورین در مقایسه با دارونما مشاهده شد. تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) برای تغییر در تعداد مفاصل متورم، 0.969- گزارش شد. بهبودی قابل توجهی در درد و شاخص عملکردی نیز با درمان سیکلوسپورین مشاهده شد. عوارض جانبی بیشتری در گروه سیکلوسپورین در مقایسه با دارونما رخ دادند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
سیکلوسپورین در درمان کوتاهمدت (تا یک سال) بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید پیشرونده، فواید بالینی مهمی دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
