هیچ شواهدی وجود ندارد که طول دوره استفاده از CPAP داخل تراشه (فشار پائین مداوم بهجای تنفسهای متناوب از دستگاه تنفس مصنوعی) پیشاز جدا کردن نوزادان نارس از دستگاه تنفس مصنوعی، به آنها کمک میکند تا به تنفس مستقل عادت کنند. نوزادان در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان اغلب برای تنفس به کمک نیاز دارند، گاهی از طریق لوله تراشه (از طریق نای) که به دستگاه تنفس مصنوعی متصل میشود. تصور میشد که اگر پساز خارج کردن لوله تراشه (جدا شدن از دستگاه تنفس مصنوعی)، یک دوره CPAP (فشار مثبت مداوم راه هوایی) وجود داشته باشد، ممکن است به نوزاد کمک کند تا پساز ونتیلاسیون به تنفس عادت کند. بااینحال، نگرانیهایی نیز وجود داشت که این امر ممکن است کار زیادی را برای نوزاد ایجاد کند و باعث آسیب شود. این مرور نشان داد که استفاده از CPAP پیشاز خارج کردن لوله تراشه، توانایی نوزاد را برای تنفس مستقل بهبود نمیبخشد.
مطالعه چکیده کامل
عدم موفقیت در خارج کردن لوله تراشه و متعاقبا لولهگذاری مجدد، ممکن است منجر به استرس و ترومای بیشتر برای نوزاد نارس شود. درمان نوزادانی که قرار است لوله تراشه آنها خارج شود با یک دوره CPAP داخل نای بهعنوان روشی برای آمادهسازی خارج کردن لوله تراشه پیشنهاد شده است. بااینحال، این فرایند به دلیل افزایش کار تنفسی نوزاد و شاید افزایش احتمال شکست خارج کردن لوله تراشه مورد انتقاد قرار گرفته است.
اهداف
در نوزادان نارسی که لوله تراشه آنها خارج میشود، خارج کردن مستقیم لوله تراشه از تهویه با فشار مثبت متناوب (intermittent positive pressure ventilation; IPPV) با سرعت پائین، موفقتر از خارج کردن لوله تراشه پساز یک دوره فشار مثبت مداوم راه هوایی (continuous positive airway pressure; CPAP) از طریق لوله تراشه است؟
روشهای جستوجو
از روشهای جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین، همانطور که در کتابخانه کاکرین شرح داده شد، استفاده شد. این شامل جستوجو در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین)، MEDLINE، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدهها، کنفرانسها، مجموعه مقالات سمپوزیومها، متخصصان خبره و جستوجوی دستی در مجلات عمدتا به زبان انگلیسی بود. این جستوجوها در نوامبر 2007 بهروز شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهایی وارد شدند که از تخصیص تصادفی یا شبه-تصادفی استفاده کرده و خارج کردن لوله تراشه نوزادان نارس را پساز یک دوره CPAP داخل نای با خارج کردن مستقیم لوله تراشه پساز IPPV مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها با استفاده از روشهای استاندارد سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) و گروه مرور نوزادان آن، با ارزیابی جداگانه کیفیت کارآزمایی و استخراج دادهها توسط هر نویسنده و ترکیب دادهها با استفاده از نسبت خطر (relative risk)، استخراج شدند.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی شناسایی شدند که خارج کردن لوله تراشه نوزادان نارس را پساز یک دوره CPAP داخل نای با خارج کردن مستقیم لوله تراشه پساز IPPV مقایسه کردند. خارج کردن مستقیم لوله تراشه از تهویه با سرعت پائین، در مقایسه با خارج کردن لوله تراشه پساز یک دوره CPAP داخل نای، با روندی به سمت افزایش شانس خارج کردن موفقیتآمیز لوله تراشه همراه است، [RR معمول: 0.45 (0.19 تا 1.07)، RD معمول: 0.103- (0.200- تا 0.006-)، NNT؛ 10 (5 تا 167)]. وقتی فقط کارآزماییهای واقعا تصادفیسازیشده در نظر گرفته شوند، این نتیجه هم از نظر آماری معنیدار است و هم از نظر بالینی مهم میشود، [RR معمول: 0.10 (0.01 تا 0.78)، RD معمول: 0.201- (0.319- تا 0.083-)، NNT؛ 5 (3 تا 12)]. تفاوتهای مشابهی برای پیامد ثانویه، آپنه، مشاهده میشوند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نوزادان نارسی که دیگر نیازی به لولهگذاری داخل تراشه و IPPV ندارند، باید مستقیما و بدون آزمایش ETT CPAP از دستگاه تنفسی جدا شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
