شواهد کافی برای نشان دادن بهترین روش برای جدا کردن نوزادان نارس از مکمل اکسیژن وجود ندارد. نوزادانی که یا نارس (پیشاز 37 هفتگی) یا با وزن پائین هنگام تولد متولد میشوند، اغلب دچار مشکلات تنفسی شده و به اکسیژن مکمل نیاز دارند. سطح مناسب اکسیژن مهم است زیرا اگر سطح آن خیلی بالا یا خیلی پائین باشد، میتواند به چشمها یا ریهها آسیب برساند. تصمیم به قطع تدریجی یا ناگهانی اکسیژنرسانی نیز میتواند بر سلامت نوزاد تاثیر بگذارد. مرور کارآزماییها یک کارآزمایی را یافت که نشان داد قطع تدریجی مکمل اکسیژن بهجای قطع ناگهانی آن، خطر آسیب چشمی را کاهش میدهد، اما نمیتوان نتیجه گرفت که بهترین روش قطع مصرف کدام است. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
موضوع قطع ناگهانی یا تدریجی اکسیژن کمکی، موضوعی بحثبرانگیز است. در مطالعات انجامشده روی مدلهای انسانی و حیوانی، نتایج متفاوتی در مورد تاثیرات هر دو روش قطع اکسیژن بر پیامدهای مهم نوزادی وجود داشته است.
اهداف
تعیین تاثیر قطع تدریجی در مقابل قطع ناگهانی اکسیژن کمکی بر مرگومیر، رتینوپاتی نوزادان نارس، عملکرد ریه، رشدونمو در نوزادان نارس یا دارای وزن پائین هنگام تولد (low birth weight; LBW).
روشهای جستوجو
از روشهای جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد، که شامل جستوجو در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، MEDLINE، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدهها، مجموعه مقالات کنفرانسها و سمپوزیومها، متخصصان خبره، و جستوجوی دستی در مجلات عمدتا به زبان انگلیسی بود. جستوجوی بیشتر منابع علمی در بانکهای اطلاعاتی MEDLINE و CINAHL انجام شد تا کارآزماییهای دیگر علاوهبر کارآزماییهای ارائهشده توسط پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL/CCTR) شناسایی شوند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهایی واجد شرایط ورود به مطالعه بودند که از تخصیص (allocation) تصادفی یا شبه-تصادفی بیمار استفاده کردند و در آنها قطع تدریجی اکسیژن کمکی با قطع ناگهانی آن در نوزادان نارس یا دارای وزن پائین هنگام تولد مقایسه شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت روششناسی کارآزماییهای واجد شرایط توسط هر نویسنده بهطور جداگانه برای سوگیری (bias) انتخاب درجه، عملکرد، خروج بیماران از مطالعه (attrition) و تشخیص، ارزیابی شد. دادهها توسط هر نویسنده بهطور مستقل از هم استخراج و بررسی شدند. نتایج مقایسه شدند و اختلافات در صورت لزوم برطرف شدند. آنالیز دادهها براساس روشهای استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین انجام شدند.
نتایج اصلی
نتایج یک کارآزمایی کوچک با 51 نوزاد که در این مرور سیستماتیک وارد شد، نشاندهنده کاهش قابل توجه در فیبروپلازی عروقی خلفی عدسی (vascular retrolental fibroplasia) (یعنی ROP شدید) برای نوزادانی بود که به تدریج از غلظت بالای اکسیژن در مقایسه با قطع ناگهانی آن گرفته شدند (RR: 0.22؛ 95% CI؛ 0.07 تا 0.68). این یافته، مستقل از مدت زمان اکسیژندرمانی بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نتایج این مرور سیستماتیک شواهد بیشتری را ارائه میدهد که قرار گرفتن روتین در معرض اکسیژن بالای محیط در اوایل دوره نوزادی با ابتلا به ROP در نوزادان نارس/LBW مرتبط است. بااینحال، بهدلیل تعداد کم و تکنیکهای قدیمی پایش اکسیژن، آنها در مورد مناسبترین روش قطع اکسیژن، تدریجی یا ناگهانی، در مراکز مدرن مراقبتهای نوزادان، کمک کمی را به پزشکان ارائه میدهند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
