قرار دادن دستها و زانوها در حالت طبیعی در اواخر دوره بارداری، پیامدهای بارداری را بهبود نمیبخشد، اما استفاده از آن هنگام زایمان مفید است.
بهترین وضعیت برای نوزادان هنگام تولد، قرار گرفتن سر به پائین و پشت سر به سمت جلو است. وقتی نوزادان طوری قرار میگیرند که پشت سرشان به سمت مادر (پهلو) یا به سمت پشت مادر (خلفی) باشد، زایمان ممکن است طولانیتر و دردناکتر باشد. مرور سه کارآزمایی (2794 زن) نشان داد که قرار گرفتن در وضعیت دستها و زانوها به مدت ده دقیقه به نوزاد کمک میکند تا در آن زمان وضعیت خود را تغییر دهد، اما پیشنهاد به زنان برای قرار گرفتن در وضعیت دستها و زانوها به مدت ده دقیقه دو بار در روز در اواخر دوره بارداری هیچ تاثیری بر پیامدهای بلندمدت در زایمان نداشت. استفاده از این حالت در طول زایمان، کمردرد را کاهش داد.
مطالعه چکیده کامل
قرار گرفتن سر نوزاد به پهلو و خلف (پشت سر نوزاد رو به پهلو یا پشت مادر) ممکن است با زایمان دردناکتر، طولانیتر یا مسدودتر و دشوار همراه باشد. برخی از موقعیتهای قرارگیری مادر ممکن است بر موقعیت نوزاد تاثیر بگذارند.
اهداف
ارزیابی تاثیرات اتخاذ وضعیت قرارگیری مادر در حالت دستها و زانوها در اواخر دوره بارداری یا در طول زایمان، زمانی که عضو نمایش جنین در وضعیت جانبی یا خلفی قرار دارد، در مقایسه با عدم انجام مداخله.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (جولای 2007) و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، 2007، شماره 2) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده در مورد وضعیت قرارگیری دستها و زانوها در مادر در مقایسه با دیگر وضعیتها یا گروههای کنترل.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور، واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی (2794 زن) وارد شدند. در یک کارآزمایی (100 زن)، چهار حالت مختلف (چهار گروه 20 نفره از زنان) برای مقایسه با گروه کنترل 20 نفره ترکیب شدند. احتمال اینکه وضعیت جانبی یا خلفی قسمت نمایش جنین پساز 10 دقیقه در وضعیت دستها و زانوها در مقایسه با وضعیت نشسته ادامه یابد، کمتر بود (یک کارآزمایی، 100 زن، نسبت خطر (RR): 0.26؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.18 تا 0.38). در کارآزمایی دوم (2547 زن)، توصیه به قرار گرفتن در وضعیت دستها و زانوها به مدت 10 دقیقه دو بار در روز در هفتههای آخر بارداری، هیچ تاثیری بر وضعیت نوزاد در زمان زایمان یا هیچیک از دیگر پیامدهای بارداری اندازهگیریشده نداشت. کارآزمایی سوم، استفاده از وضعیت دستها و زانوها را حین زایمان بررسی کرد و شامل 147 زن در حال زایمان با سن بارداری 37 هفته یا بیشتر بود. موقعیت پسسری-خلفی نوزاد با سونوگرافی تائید شد. هفتاد زن که بهصورت تصادفی در گروه مداخله قرار گرفتند، حداقل به مدت 30 دقیقه در وضعیت دستها و زانوها قرار گرفتند، در مقایسه با 77 زن در گروه کنترل که در طول زایمان در وضعیت دستها و زانوها قرار نگرفتند. کاهش در موقعیتهای پسسری-خلفی یا عرضی حین زایمان و زایمانهای جراحی از نظر آماری معنیدار نبودند. کاهش قابل توجهی در کمردرد مشاهده شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
استفاده از حالت دستها و زانوها به مدت 10 دقیقه دو بار در روز برای اصلاح وضعیت پسسری-خلفی جنین در اواخر دوره بارداری بهعنوان یک مداخله توصیه نمیشود. این بدین معنی نیست که اگر زنان در این موقعیت احساس راحتی میکنند، نباید آن را بپذیرند. استفاده از وضعیت بدنی در زایمان با کاهش کمردرد مرتبط بود. برای ارزیابی تاثیرات مداخله بر دیگر پیامدهای زایمان، انجام کارآزماییهای بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
