لسیتین منبع اصلی کولین در رژیم غذایی است، مادهای که از نظر تئوری میتواند عملکرد مغز را در افراد مبتلا به دمانس یا مشکلات مشابه (از جمله بیماری آلزایمر) بهبود بخشد. این مرور هیچ شواهدی را مبنی بر مفید بودن لسیتین برای بیماران مبتلا به آلزایمر یا دیگر اشکال دمانس نیافت. بااینحال، یک مطالعه کوچک، فواید چشمگیر لسیتین را در افراد مبتلا به مشکلات حافظه ذهنی نشان داد، اما هیچ مطالعه مشابهی برای مقایسه آن وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
مشخص شده که مبتلایان به بیماری آلزایمر فاقد آنزیمی هستند که مسئول تبدیل کولین به استیلکولین در مغز است. لسیتین (lecithin) منبع اصلی کولین در رژیم غذایی است، بنابراین مصرف بیشتر آن ممکن است پیشرفت دمانس (زوال عقل) را کاهش دهد.
اهداف
تعیین اثربخشی استفاده از لسیتین در درمان دمانس یا اختلال شناختی.
روشهای جستوجو
در تاریخ 6 می 2004، با استفاده از اصطلاحات لسیتین و فسفاتیدیلکولین، پایگاه ثبت تخصصی گروه دمانس و بهبود شناختی در کاکرین جستوجو شد. این پایگاه ثبت شامل سوابقی از تمام بانکهای اطلاعاتی اصلی مراقبتهای سلامت و بسیاری از بانکهای اطلاعاتی کارآزمایی است و مرتبا بهروزرسانی میشود. فهرست منابع و کتابهای مرتبط بررسی شدهاند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشده و بدون مخدوششدگی واجد شرایط ورود به مطالعه هستند که لسیتین را با دارونما (placebo) در یک دوره درمانی طولانیتر از یک روز، در بیماران مبتلا به دمانس از نوع آلزایمر، دمانس عروقی، ترکیبی از بیماری عروقی و بیماری آلزایمر، دمانس طبقهبندینشده یا دیگر موارد دمانس یا اختلال شناختی طبقهبندی نشده که معیارهای دمانس را ندارند، مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها توسط دو نویسنده بهطور جداگانه و متقاطع، استخراج شدند. متاآنالیزها زمانی انجام شدند که بیشاز یک کارآزمایی دادههایی را در مورد یک پیامد مشابه در بیمارانی که به اندازه کافی مشابه بودند، ارائه دادند. هرگاه ناهمگونی (heterogeneity) میان نتایج مشاهده شد، آنالیز اثرات تصادفی (random effects) صورت گرفت. بهدلیل استفاده از مقیاسها و دورههای مختلف درمان، از تفاوتهای استانداردشده در میانگین معیارهای پیامد استفاده شد. نسبتهای شانس برای دادههای دوحالتی (dichotomous data) با استفاده از روشهای منتل-هنزل (Mantel-Haenszel) یا DerSimonian و Laird تجمیع شدند.
نتایج اصلی
دوازده کارآزمایی تصادفیسازیشده شامل بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر (265 بیمار)، دمانس پارکینسونی (21 بیمار) و مشکلات حافظه ذهنی (90 بیمار) شناسایی شدند. هیچیک از کارآزماییها هیچ مزیت بالینی بارزی را از لسیتین برای بیماری آلزایمر یا دمانس پارکینسونی گزارش نکرد. تعداد کمی از کارآزماییها دادههایی را برای متاآنالیزها ارائه دادند. تنها نتیجه آماری معنیدار به نفع دارونما برای عوارض جانبی، براساس یک کارآزمایی بود، که به نظر میرسد احتمالا یک نتیجه جعلی باشد. در کارآزمایی انجامشده روی افراد مبتلا به مشکلات حافظه ذهنی، نتیجه چشمگیری به نفع لسیتین به دست آمد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد حاصل از کارآزماییهای تصادفیسازیشده، استفاده از لسیتین را در درمان بیماران مبتلا به دمانس تائید نمیکند. نمیتوان احتمال تاثیر متوسط مداخله را رد کرد، اما نتایج حاصل از کارآزماییهای کوچک تا به امروز، اولویتی را برای انجام یک کارآزمایی تصادفیسازیشده بزرگ نشان نمیدهد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
