منابع علمی پزشکی با استفاده از یک رویکرد سیستماتیک، بهطور کامل جستوجو شدند تا مطالعات قابل اعتمادی شناسایی شوند که به بررسی تاثیرات ارتقای سطح دانش بیماران در مورد آسم پرداخته باشند، اما تلاشی برای بهبود مهارتهای عملی خود-مدیریتی نکرده باشند. نتایج مطالعات با هم ترکیب شدند تا مشخص شود آموزش بیمار که برای بهبود سطح دانش بیمار در مورد بیماریاش طراحی شده است، تفاوتی را در آسم او ایجاد کرد یا خیر. به نظر نمیرسد که بهبود سطح دانش بیمار بهتنهایی باعث کاهش بستری شدن در بیمارستان، مراجعه به پزشک یا مصرف دارو برای آسم شود، اما ممکن است در بهبود درک و استنباط بیماران از نشانههای بیماریشان نقش داشته باشد. بااینحال، برنامههای آموزشی که صرفا برای بهبود دانش طراحی شدهاند، ممکن است تعداد دفعات مراجعه به اورژانس را در بزرگسالان پرخطر کاهش دهند.
مطالعه چکیده کامل
یکی از اجزای کلیدی بسیاری از دستورالعملهای بالینی مدیریت آسم، توصیه به آموزش بیمار و بررسی طبی منظم است. تعدادی کارآزمایی کنترلشده برای سنجش اثربخشی برنامههای آموزشی آسم انجام شدهاند. این برنامهها سطح دانش بیمار را ارتقا میبخشند، اما تاثیر آنها بر پیامدهای سلامت کمتر بررسی شدهاند. در سادهترین سطح، آموزش محدود میشود به انتقال اطلاعات در مورد آسم، علل و درمان آن. این مرور بر تاثیرات آموزش محدود در مورد آسم متمرکز بود.
اهداف
هدف از این مرور، ارزیابی تاثیرات آموزش محدود (یعنی فقط اطلاعات) در مورد آسم بر پیامدهای سلامت در بزرگسالان مبتلا به آسم بود.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده از آموزش فردی آسم که شامل انتقال اطلاعات فقط در بزرگسالان بالای 16 سال بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت کارآزمایی ارزیابی شد و دو نویسنده بهطور مستقل از هم دادهها را استخراج کردند. برای دریافت اطلاعات ازدسترفته، با نویسندگان مطالعه تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
دوازده کارآزمایی وارد شدند. آنها کیفیت متغیری داشتند. آموزش محدود در مورد آسم، بستری شدن در بیمارستان را بهدلیل آسم کاهش نداد (تفاوت میانگین وزندهیشده: 0.03- میانگین بستری شدن در بیمارستان به ازای هر نفر در سال، 95% فاصله اطمینان: 0.09- تا 0.03). این مداخله هیچ تاثیر معنیداری بر تعداد ویزیت پزشک، عملکرد ریه و مصرف دارو نداشت. تاثیرات مداخله بر نشانههای آسم متغیر بود. هیچ کاهشی در روزهای غیبت از فعالیت عادی مشاهده نشد، اما در دو مطالعه، نشانههای آسم پساز آموزش محدود آسم بهبود یافت (نسبت شانس: 0.44، 95% فاصله اطمینان: 0.26 تا 0.74). در یک مطالعه، آموزش محدود آسم با کاهش مراجعه به اورژانس همراه بود (کاهش به میزان 2.76- میانگین مراجعه به ازای هر نفر در سال، 95% فاصله اطمینان: 4.34- تا 1.18).
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر نمیرسد استفاده از آموزش محدود آسم به شکلی که تاکنون انجام شده است، پیامدهای سلامت را در بزرگسالان مبتلا به آسم بهبود بخشد، اگرچه نشانهها ممکن است بهبود یابند. ارائه اطلاعات در بخش اورژانس ممکن است موثر باشد، اما این موضوع نیاز به تائید دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
