پدیده رینود (Raynaud's phenomenon; PR) نوعی بیماری است که باعث کاهش جریان خون و گردش خون در اندامهای انتهایی بدن میشود. نشانههای آن شامل تغییر رنگ، درد و در برخی موارد شدید، زخم شدن دستها و پاها است. این بیماری اغلب در اثر سرما، استرس و ناراحتیهای عاطفی ایجاد میشود. پدیده رینود اولیه، هیچ بیماری زمینهای مرتبط با آن ندارد. پدیده رینود ثانویه اغلب با اسکلرودرمی (scleroderma) دیده میشود، اما ممکن است با لوپوس اریتماتوی سیستمیک، بیماری بافت همبند مختلط، سندرم شوگرن، درماتومیوزیت یا آرتریت روماتوئید نیز مرتبط باشد.
اسکلرودرمی یک بیماری بافت همبند است که باعث سفتشدن، معمولا پوست و اندامهای داخلی مانند دستگاه گوارش، ریهها، کلیهها و قلب، میشود.
یک کارآزمایی که اثر سیکلوفنیل (Cyclofenil) را بر 38 بیمار بررسی کرد، در این مطالعه وارد شد (Blom-Bulow 1981). بهطور کلی، بیماران تحت درمان با سیکلوفنیل در مقایسه با دارونما (placebo) بهبودی بیشتری را نشان دادند، بااینحال، این تفاوت از نظر آماری معنیدار نبود. بیمارانی که با سیکلوفنیل درمان شدند، عوارض جانبی متعددی را گزارش کردند که در برخی موارد شدید بود و شامل واکنش آلرژیک و عوارض مرتبط با بیماریهای زمینهای قلبی شد.
این مرور تعداد محدودی از مطالعات را ارزیابی کرد و بنابراین نتیجهگیریهای بهدستآمده نیاز به بررسی بیشتر دارند.
مطالعه چکیده کامل
پدیده رینود (Raynaud's phenomenon; RP) یک پدیده گشادشدن عروق (vasodilatory phenomenon) است که با رنگپریدگی انتهای اندام، سیانوز (cyanosis)، و درد اندامها مشخص میشود. پدیده رینود اولیه با هیچ بیماری زمینهای همراه نیست، اما پدیده رینود ثانویه با اختلالات بافت همبند مانند اسکلروز سیستمیک دیده میشود. اسکلرودرمی (scleroderma) یک بیماری بافت همبند است که باعث فیبروز شده و معمولا پوست و اندام داخلی را مانند دستگاه گوارش، ریهها، کلیهها و قلب، تحت تاثیر قرار میدهد. سیکلوفنیل (Cyclofenil) دارویی است که به خوبی تحمل میشود و ممکن است در درمان RP ثانویه به اسکلرودرمی موثر باشد.
اهداف
ارزیابی تاثیرات و سمیّت ناشی از مصرف سیکلوفنیل در مقایسه با دارونما (placebo) برای RP در اسکلرودرمی.
روشهای جستوجو
ما با استفاده از روشهای جستوجوی سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) که توسط Dickersin و همکاران (1994) توسعه داده شد، در پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین، 2007، شماره 3 )، Medline (ژانویه 1966 تا آگوست 2007) و Embase (1974 تا آگوست 2007) به جستوجو پرداختیم. Current Contents تا و در 1 آگوست 2007 جستوجو شدند. تمام کتابشناختی (bibliography) مقالات بازیابیشده جستوجو شدند و با متخصصان اصلی در این حوزه برای دریافت دادههای بیشتر و منتشرنشده تماس گرفته شد. روش جستوجوی اولیه شامل همه زبانها بود.
معیارهای انتخاب
در صورتی کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده واجد شرایط بودند که به مقایسه سیکلوفنیل در مقابل دارونما پرداختند و پیامدهای بالینی مورد نظر را گزارش کردند. کارآزماییهایی حذف شدند که میزان خروج بیماران از مطالعات آنها بیشاز 30% بود،.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
تمام دادهها توسط دو نویسنده مستقل و آموزشدیده (SH؛ PT) جمعبندی شده و توسط نویسنده سوم (JP) تائید شدند. کیفیت هر کارآزمایی توسط همان دو نویسنده بهطور مستقل از هم با استفاده از یک ابزار معتبر ارزیابی کیفیت (Altman 2001) بررسی شد.
نسبت شانس پتو (Peto's odds ratios) برای تمام پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcome) و تفاوت میانگین وزندهیشده (weighted mean difference) برای تمام پیامدهای پیوسته (continuous outcomes) محاسبه شدند. در صورت همگون یا ناهمگون بودن دادهها، بهترتیب از مدل اثرات ثابت (fixed effects model) و مدل اثرات تصادفی (random-effects model) استفاده شد.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی با 38 بیمار وارد شد. روند بهبودی بیشتر [OR: 1.26 95% CI؛ 0.33 تا 4.73] و خروج بیشتر بیماران از گروه درمان [OR: 1.58؛ 95% CI؛ 0.42 تا 5.91] با سیکلوفنیل در مقایسه با دارونما مشاهده شد، اما هیچ تفاوت آماری معنیداری وجود نداشت. امتیاز کیفیت در تنها مطالعه واردشده، 4 از 5 بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای تائید یا رد استفاده از سیکلوفنیل در درمان پدیده رینود ثانویه به اسکلرودرمی وجود ندارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
