آسیب مغزی ناشی از تروما یکی از علل اصلی مرگومیر زودرس و ناتوانی یا معلولیت است. آسیب شدید سر میتواند باعث تورم مغز شده و در نتیجه فشار روی مغز را افزایش دهد (افزایش فشار داخل جمجمه، intracranial pressure; ICP). افزایش ICP احتمال آسیب مغزی یا مرگومیر را افزایش میدهد. درمان برای کاهش ICP افراد معمولا شامل درمان هیپرونتیلاسیون (افزایش سطح اکسیژن خون) پساز آسیب مغزی است. اگرچه این درمان میتواند ICP را پساز آسیب مغزی ناشی از تروما کاهش دهد، مرور کارآزماییها نشان داد که در مورد اینکه پیامدها را بهبود میبخشد یا خیر، هیچ شواهد محکمی وجود ندارد. انجام کارآزماییهای بیشتری مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
از آنجا که هیپرونتیلاسیون (hyperventilation) اغلب با افت سریع فشار داخل جمجمه همراه است، فرض بر این است که در درمان آسیب شدید سر موثر باشد. هیپرونتیلاسیون با ایجاد انقباض در عروق مغزی و کاهش جریان خون مغزی، فشار داخل جمجمهای افزایشیافته را کاهش میدهد. بااینحال، مشخص نیست کاهش جریان خون مغزی، پیامدهای عصبی را بهبود میبخشد یا خیر.
اهداف
کمّیسازی تاثیر هیپرونتیلاسیون بر مرگومیر و ناتوانی عصبی پساز آسیب سر.
روشهای جستوجو
ما بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی زیر را جستوجو کردیم: پایگاه ثبت تخصصی گروه صدمات در کاکرین، CENTRAL ( کتابخانه کاکرین ، شماره 4؛ 2007)؛ MEDLINE؛ PubMed؛ EMBASE؛ PsycINFO. ما در اینترنت جستوجو کردیم، فهرست منابع مطالعات مرتبط را بررسی کرده و با نویسنده اول گزارشهای واجد شرایط تماس گرفتیم تا در شناسایی کارآزماییهای بیشتر از آنها کمک بخواهیم. جستوجوها در ژانویه 2008 بهروز شدند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشده در مورد هیپرونتیلاسیون، که شرکتکنندگان در آنها دچار آسیب حاد تروماتیک سر با هر شدتی بودند که از نظر بالینی تعریف شده بود. هیچگونه محدودیتی از نظر زبان نگارش مقاله اعمال نشد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
ما دادههای مربوط به شرکتکنندگان، زمانبندی و طول مدت مداخله، طول دوره پیگیری، ناتوانی عصبی و مرگومیر را جمعآوری کردیم. نسبت خطر (RR) و 95% فاصله اطمینان (CI) برای هر کارآزمایی براساس قصد درمان (intention to treat) محاسبه شدند. زمانبندی، درجه و طول مدت هیپرونتیلاسیون که از قبل وجود داشت، بهعنوان منابع بالقوه ناهمگونی میان کارآزماییها شناسایی شدند.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی با 113 شرکتکننده شناسایی شد. هیپرونتیلاسیون بهتنهایی، همچنین همراه با یک بافر (buffer) (THAM [تریس-هیدروکسی-متیل-آمینو متان])، تاثیر مفیدی را بر مرگومیر در یک سال پساز آسیب نشان داد، اگرچه معیار تاثیر، دقیق نبود (بهترتیب، RR: 0.73؛ 95% CI؛ 0.36 تا 1.49، و RR: 0.89؛ 95% CI؛ 0.47 تا 1.72). این بهبودی در پیامد با بهبودی در نواقص عصبی پشتیبانی نشد. برای هیپرونتیلاسیون بهتنهایی، RR برای مرگومیر یا ناتوانی شدید برابر با 1.14 گزارش شد (95% CI؛ 0.82 تا 1.58). RR برای مرگومیر یا ناتوانی شدید در گروه هیپرونتیلاسیون بههمراه THAM معادل 0.87 بود (95% CI؛ 0.58 تا 1.28).
نتیجهگیریهای نویسندگان
دادههای موجود برای ارزیابی هرگونه مزیت یا خطر بالقوهای که ممکن است از هیپرونتیلاسیون در آسیب شدید سر ناشی شود، کافی نیستند. انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده برای ارزیابی اثربخشی درمان هیپرونتیلاسیون پساز آسیب شدید سر مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
