بیشتر افراد مبتلا به مشکلات سلامت روان توسط پزشک خانواده یا پزشک عمومی خود درمان می‌شوند. پزشکان این مشکلات را، اغلب بدون ارجاع به متخصصان سلامت روان، درمان می‌کنند و گاهی مراقبت‌ها هم‌سو و سازگار نیستند و می‌توانند بهبود یابند.
این مرور بررسی کرد که حضور کارکنان بخش سلامت روان در محل کار برای همکاری با پزشکان در مطب‌هایشان، مراقبتی را که پزشکان ارائه می‌دهند، تغییر می‌دهد یا خیر. چهل و دو مطالعه بررسی شدند که در آنها کارکنان بخش سلامت روان در محل، مانند مشاوران یا روان‌پزشکان، در کنار پزشکان برای ارائه درمان به بیماران کار کردند. این مرور نشان داد که وقتی کارکنان بخش سلامت روان در محل حضور دارند، بیماران ممکن است تعداد ویزیت‌های خود را به پزشکان کاهش دهند؛ پزشکان ممکن است تعداد دفعات ارجاع بیماران را به متخصصان سلامت روان خارج از کلینیک خود کاهش دهند؛ پزشکان ممکن است تعداد داروهایی را کاهش دهند که برای بیمارانی که به کارکنان بخش سلامت روان مراجعه می‌کنند تجویز می‌کنند؛ و هزینه‌های مربوط به آن داروها ممکن است کمتر باشد. بااین‌حال، مقادیر این کاهش‌ها اندک بودند و در تمام مطالعات به‌طور مداوم یافت نشدند.
این مرور همچنین نشان داد که ممکن است تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در نحوه تجویز دارو توسط پزشکان یا ارجاع بیمارانی وجود داشته باشد که مشکلات سلامت روان دارند اما به متخصصان سلامت روان در همان محل مراجعه نمی‌کنند. همچنین مشخص نیست که حضور کارکنان بخش سلامت روان در مراکز خدمات اولیه چه تاثیری بر میزان تشخیص و شناسایی مشکلات سلامت روان توسط پزشکان داشته است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
مشکلات سلامت روان در سطح مراقبت‌های اولیه رایج هستند و کارکنان بخش سلامت روان (mental health workers; MHWs) به‌طور فزاینده‌ای در این شرایط کار می‌کنند و روان‌درمانی و مداخلات روانی‌اجتماعی را به بیماران ارائه می‌دهند. علاوه‌بر درمان مستقیم بیماران، حضور MHWها در محل ارائه خدمت، نشان‌دهنده یک تغییر سازمانی است که ممکن است منجر به تغییراتی در رفتار بالینی ارائه‌دهندگان مراقبت‌های اولیه (primary care providers; PCPs) شود.
اهداف
ارزیابی تاثیرات MHWها در محل ارائه خدمت که روان‌درمانی و مداخلات روانی‌اجتماعی را در سطح مراقبت‌های اولیه ارائه می‌دهند، بر رفتار بالینی ارائه‌دهندگان مراقبت‌های اولیه (PCP).
روش‌های جست‌وجو
منابع زیر در سال 1998 جست‌وجو شدند: پایگاه ثبت تخصصی گروه عملکرد موثر و سازمان‌‌دهی مراقبت در کاکرین، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین، MEDLINE؛ EMBASE؛ PsycINFO؛ CounselLit؛ NPCRDC skill-mix in primary care bibliography و فهرست منابع مقالات. در فوریه 2007 جست‌وجوهای بیشتری با استفاده از منابع زیر انجام شدند: MEDLINE؛ EMBASE؛ PsycINFO؛ CINAHL، و پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های بالینی کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین) .
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده، مطالعات کنترل‌شده قبل و بعد (controlled before and after studies; CBAs)، و آنالیز‌های سری‌های زمانی منقطع (interrupted time series) از MHWها که در کنار PCPها در مراکز مراقبت‌های اولیه کار می‌کنند. پیامدها شامل معیارهای عینی از رفتارهای PCP مانند میزان مشاوره، تجویز و ارجاع بودند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم داده‌ها را استخراج کرده و کیفیت مطالعه را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
چهل و دو مطالعه در این مرور وارد شدند. شواهد نشان داد MHWها باعث کاهش قابل توجهی در مشاوره‌های PCP (تفاوت میانگین استانداردشده: 0.17-؛ 95% CI؛ 0.30- تا 0.05-)، تجویز داروهای روانگردان (نسبت خطر: 0.67؛ 95% CI؛ 0.56 تا 0.79)، هزینه‌های تجویز (تفاوت میانگین استانداردشده: 0.22-؛ 95% CI؛ 0.38- تا 0.07-) و میزان ارجاع به مراکز سلامت روان (نسبت خطر: 0.13؛ 95% CI؛ 0.09 تا 0.20) برای بیمارانی شدند که تحت ویزیت قرار گرفتند. در مطالعات کنترل‌شده قبل و بعد، افزودن MHWها به یک کار بالینی، بر رفتار تجویز دارو نسبت به جمعیت وسیع‌تری از کار بالینی تاثیری نداشت و هیچ الگوی ثابتی برای تاثیر آن بر ارجاعات در جمعیت وسیع‌تر بیماران دیده نشد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
این مرور شواهدی را ارائه می‌دهد که MHWها که در مراکز مراقبت‌های اولیه برای ارائه روان‌درمانی و مداخلات روانی‌اجتماعی کار می‌کنند، باعث کاهش قابل توجه رفتارهای PCP مانند مشاوره، تجویز دارو و ارجاع به مراقبت‌های تخصصی می‌شوند. بااین‌حال، این تغییرات از نظر بزرگی، در حد متوسط و ناپایدار هستند، به جمعیت وسیع‌تری از بیماران تعمیم نمی‌یابند و اهمیت بالینی یا اقتصادی آنها مشخص نیست.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
