شواهد نشان میدهد متیلگزانتین ممکن است برای درمان آپنه در نوزادان نارس موثرتر از تحریک حرکتی باشد، اما انجام تحقیقات بیشتری لازم است.
آپنه (apnea) عبارت است از وقفه تنفسی که بیشاز 20 ثانیه طول میکشد. این وضعیت ممکن است بهطور مکرر در نوزادان نارس (پیشاز هفته 34 بارداری) رخ دهد. عدم بلوغ بهتنهایی میتواند باعث ایجاد آپنه شود، اما عفونتها نیز میتوانند چنین نقشی داشته باشند. اگر آپنه ادامه یابد، ممکن است برای مغز یا اندامهای در حال رشد مضر باشد. روشهای مختلفی برای کاهش آپنه در نوزادان نارس امتحان شدهاند، از جمله داروها، تحریک فیزیکی توسط پرستاران و تحریک حرکتی (kinesthetic stimulation) (استفاده از تشک نوسانی که از یک طرف به طرف دیگر حرکت میکند). مرور کارآزماییها، شواهدی را یافت که داروی متیلگزانتین ممکن است نسبت به تحریک حرکتی برای آپنه موثرتر باشد، اما انجام تحقیقات بیشتری لازم است.
مطالعه چکیده کامل
آپنه نوزاد نارس ممکن است منجر به هیپوکسمی و برادیکاردی شود که نیاز به اقدامات احیاء دارد. درمانهای متعددی از جمله متیلگزانتینها (methylxanthine) در نوزادان نارس مبتلا به آپنه استفاده شدهاند. تحریک فیزیکی اغلب برای شروع مجدد تنفس استفاده میشود و این امکان وجود دارد که تحریک مکرر مانند استفاده از تشک نوسانی (oscillating mattress) یا دیگر تحریکات حرکتی (kinesthetic stimulation)، برای درمان نوزادان مبتلا به آپنه و پیشگیری از عواقب آن نیز استفاده شوند.
اهداف
تعیین اینکه تحریک حرکتی در پیشگیری از بروز آپنه مهم از نظر بالینی در نوزادان نارس مبتلا به آپنه، موثرتر از متیلگزانتین است یا خیر.
روشهای جستوجو
از روشهای جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد. این شامل جستوجوهای انجام شده در پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، شماره 4، 2009)، بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، MEDLINE؛PREMEDLINE؛ CINAHL و EMBASE در اکتبر 2009 بود. جستوجوها در مرورهای قبلی از جمله ارجاعات متقابل، چکیدهها، کنفرانسها، مجموعه مقالات سمپوزیومها، متخصصان خبره و جستوجوی دستی در مجلات، عمدتا انگلیسیزبان، انجام شدند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهایی واجد شرایط بودند که از تخصیص (allocation) تصادفی یا شبه-تصادفی بیمار استفاده کرده و در آنها تحریک حرکتی در مقابل متیلگزانتین برای درمان آپنه نوزادان نارس مقایسه شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
روشهای استاندارد سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) و گروه مرور نوزادان آن، با ارزیابی جداگانه کیفیت کارآزمایی، استخراج دادهها توسط هر دو نویسنده و ترکیب دادهها با استفاده از نسبت خطر (relative risk) و تفاوت میانگین وزندهیشده، استفاده شدند. معیارهای شدت آپنه و پاسخ به درمان با ارزیابی «آپنه بالینی» مطابق با تعریف آکادمی اطفال آمریکا مطابقت داشتند.
نتایج اصلی
یک مطالعه با حضور 20 نوزاد (Saigal 1986) نشان داد نوزادانی که متیلگزانتین دریافت کردند در مقایسه با نوزادانی که روی تخت نوسانی پرشده با آب (oscillating water bed; OWB) قرار گرفتند، از نظر میانگین نرخ آپنه مهم از نظر بالینی (آپنه > 14 ثانیه همراه با برادیکاردی < 100 یا سیانوز یا دریافت تحریک) از مزایای قابل توجهی برخوردار بودند. هیچ تفاوت معنیداری در عوارض جانبی (مرگومیر، وضعیت خواب، شاخص عصبی-رفتاری آلبرت انیشتین (Albert Einstein Neurobehavioral Index)، پیامدهای عصبی نامطلوب و شاخص رشد ذهنی بیلی (Bayley Mental Development Index) در شش و 12 ماهگی) وجود نداشت، اگرچه نوزادان گروه OWB در شش ماهگی شاخص روانی-حرکتی بالاتری (psychomotor index) داشتند، اما نه در 12 ماهگی.
نتیجهگیریهای نویسندگان
نتایج این مرور باید با احتیاط استفاده شوند. در یک مطالعه کوچک نشان داده شد که متیلگزانتین در درمان آپنه نوزادان نارس که از نظر بالینی مهم باشد، نسبت به تحریک حرکتی برتری دارد. در حال حاضر هیچ سوال تحقیقاتی روشنی در مورد مقایسه متیلگزانتینها و تحریک حرکتی برای درمان آپنه نوزادان نارس وجود ندارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
