شواهد کافی برای تائید تجویز آنتیبیوتیکها از طریق لوله تغذیه برای نوزادان کموزن و تازه متولد شده جهت پیشگیری از بروز انتروکولیت نکروزان وجود ندارد. انتروکولیت نکروزان (NEC) یک بیماری جدی است که در چند هفته اول زندگی روده را تحت تاثیر قرار میدهد. علت آن ناشناخته است، اما تغذیه با شیر مادر و باکتریها ممکن است در آن نقش داشته باشند. NEC در نوزادان نارس شایعتر است، احتمالا به دلیل کاهش ایمنی بدن. آنتیبیوتیکهای خوراکی برای پیشگیری از بروز NEC استفاده شدهاند، اما نگرانیهایی در مورد عوارض جانبی احتمالی آنتیبیوتیکهای خوراکی مانند مقاومت در برابر باکتریها وجود دارند. مرور کارآزماییها نشان داد که شواهد کافی برای حمایت از استفاده از آنتیبیوتیکها برای پیشگیری از بروز NEC در نوزادان نارس و کموزن هنگام تولد وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
انتروکولیت نکروزان (NEC) شایعترین مشکل گوارشی در نوزادان نارس است. گزارشهایی منتشر شدهاند که نشان میدهند استفاده از آنتیبیوتیکهای خوراکی ممکن است به عنوان درمان پیشگیری، موثر باشد. این مرور سیستماتیک برای روشن شدن این موضوع انجام شد.
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات پروفیلاکسی با آنتیبیوتیک خوراکی برای انتروکولیت نکروزان در نوزادان کموزن هنگام تولد و نارس.
روشهای جستوجو
جستوجوها در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2006)، MEDLINE (1966 - جولای 2006)، EMBASE (1988 - جولای 2006) و CINAHL (1982 - جولای 2006) و همچنین مرورهای قبلی با ارجاعات متقابل، چکیدهها، مجموعه مقالات کنفرانسها و سمپوزیومها، متخصصان خبره و جستوجوی دستی در مجلات در زمینههای اطفال نوزادان و میکروبیولوژی انجام شدند.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده و کنترلشده که در آنها از آنتیبیوتیکهای خوراکی به عنوان پروفیلاکسی علیه NEC در نوزادان LBW (وزن < 2500 گرم) و/یا نارس (< 37 هفته بارداری) استفاده شد.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
روش استاندارد سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) و گروه مروری نوزادان آن استفاده شد. کیفیت روششناسی (methodology) هر کارآزمایی توسط نویسنده دوم که از نویسندگان کارآزمایی و موسسات مربوطه بیاطلاع بود، بررسی شد. هر نویسنده پیشاز مقایسه و حل اختلافات، دادهها را بهطور جداگانه استخراج کرد. نسبت خطر (relative risk; RR)، تفاوت خطر (risk difference; RD) و تعداد افراد مورد نیاز برای درمان (numbers needed to treat; NNT) در آنالیز استفاده شدند.
نتایج اصلی
پنج کارآزمایی واجد شرایط شامل 456 نوزاد وارد شدند. تجویز آنتیبیوتیکهای خوراکی پروفیلاکتیک منجر به کاهش معنیداری با اهمیت آماری در NEC شد [RR معمول: 0.47 (0.28 تا 0.78)؛ RD معمول: 0.10- (0.16- تا 0.04-)؛ NNT: 10 (6 تا 25)].
کاهش معنیداری با اهمیت آماری در مرگومیر مرتبط با NEC دیده شد [RR معمول: 0.32 (0.10 تا 0.96)؛ RD معمول: 0.07- (0.13- تا 0.01)؛ NNT: 14 (8 تا 100)].
روندی به سمت کاهش در تمام موارد مرگومیر وجود داشت که معنیدار نبود [RR معمول: 0.67 (0.34 تا 1.32)].
هیچ تفاوت معنیداری در انتروپاتیهای شبه-NEC وجود نداشت (فقط یک کارآزمایی).
یک مطالعه، افزایش آماری معنیداری را در بروز کلونیزاسیون با باکتریهای مقاوم نشان داد و جمعبندی آنالیز سه کارآزمایی افزایشی را نشان داد که فقط معنیدار بود [RR: 1.73 (1.00 تا 2.97)؛ RD: 0.07 (0.00 تا 0.13)].
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد نشان میدهد که آنتیبیوتیکهای خوراکی میزان بروز NEC را در نوزادان کموزن هنگام تولد کاهش میدهند. بااینحال، نگرانیهایی در مورد پیامدهای نامطلوب، بهویژه در رابطه با ایجاد باکتریهای مقاوم، همچنان ادامه دارد. برای پرداختن بیشتر به این سوال، انجام یک کارآزمایی بزرگ با حجمنمونه کافی برای بررسی تمام مزایا و خطرات مهم مورد نیاز است. پیامدهای نامطلوب مرتبط با عفونت باید ارزیابی شده و مطالعات میکروبیولوژیکی برای بررسی ایجاد باکتریهای مقاوم انجام شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.