نشان داده نشده که خواباندن نوزادان نارس روی تشکهای نوسانی (oscillating mattresses) به پیشگیری از بروز آپنه کمک میکند. تحریک فیزیکی، نوزادانی را که دچار آپنه (وقفههای تنفسی) میشوند، بیدار میکند و نوزادانی که هنوز در رحم هستند بهطور طبیعی با حرکات مادرشان تحریک میشوند. بنابراین، تصور میشود که حرکت دادن کودک ممکن است از بروز آپنه پیشگیری کرده و رشدونمو را تقویت کند. گاهی از تشکهای نوسانی (متحرک) برای نوزادانی که خیلی زود (نارس) به دنیا میآیند و در معرض خطر ابتلا به آپنه قرار دارند، استفاده میشود. بااینحال، این مرور نشان داد که این روش موثر نبوده است.
مطالعه چکیده کامل
بروز آپنه (apnea) عودکننده در نوزادان نارس، بهویژه در سن بارداری بسیار پائین، شایع است. این اپیزودهای از دست دادن تنفس موثر میتوانند منجر به هیپوکسمی و برادیکاردی شوند، که ممکن است به اندازهای شدید شوند که نیاز به احیا، از جمله استفاده از تهویه با فشار مثبت یا دیگر درمانها، پیدا کنند. تحریک فیزیکی اغلب برای شروع مجدد تنفس استفاده میشود و این امکان وجود دارد که تحریک مکرر، مانند استفاده از تشک نوسانی (oscillating mattress) (تحریک حرکتی (kinesthetic stimulation))، از بروز آپنه و عواقب آن پیشگیری کند.
اهداف
تعیین تاثیر تحریک حرکتی پیشگیرانه بر بروز آپنه و برادیکاردی و استفاده از تهویه با فشار مثبت متناوب (intermittent positive pressure ventilation; IPPV) در نوزادان نارس در معرض خطر ابتلا به آپنه.
روشهای جستوجو
از روشهای جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد. این شامل جستوجو در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، شماره 4، 2009)، MEDLINE (1966 تا اکتبر 2009)، EMBASE؛ CINAHL (1982 تا اکتبر 2009)، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدهها، مجموعه مقالات کنفرانسها و سمپوزیومها، متخصصان خبره، جستوجوی دستی عمدتا در مجلات انگلیسیزبان بود.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهایی واجد شرایط بودند که با حضور نوزادان نارس در معرض خطر ابتلا به آپنه بالینی انجام شدند و از تخصیص تصادفی یا شبه-تصادفی، برای درمان با تشک نوسانی (یا دیگر اشکال تحریک حرکتی تکراری) یا گروه کنترل استفاده کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها با استفاده از روشهای استاندارد سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) و گروه مرور نوزادان آن استخراج شدند، ارزیابی جداگانه از کیفیت کارآزمایی انجام شد و استخراج دادهها توسط هر نویسنده و ترکیب دادهها با استفاده از نسبت خطر (relative risk) صورت گرفت.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی که در مجموع 154 نوزاد را وارد کردند، در این مرور گنجانده شدند. هیچ شواهدی دال بر تاثیر مداخله بر پیامدهای کوتاهمدت (آپنه/برادیکاردی، IVH، استفاده از IPPV، چرخههای خواب/بیداری و وضعیت عصبی در زمان ترخیص) یا پیامدهای بلندمدت (در یک کارآزمایی - رشدونمو تا یک سال) وجود نداشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
کاربردهای عملی. استفاده پیشگیرانه از تحریک حرکتی برای کاهش آپنه/برادیکاردی در نوزادان نارس توصیه نمیشود.
کاربردهای تحقیقاتی. در حال حاضر هیچ سوال پژوهشی روشنی در مورد استفاده پیشگیرانه از تحریک حرکتی برای پیشگیری از بروز آپنه در نوزادان نارس وجود ندارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
