خدمات برای بیماران مرخص‌ شده زودهنگام در منزل

تعداد 32 کارآزمایی (N = 4746) را وارد کردیم که اغلب در کشور‌هایی با سطح درآمد بالا انجام شدند و شش مورد از آن‌ها برای این نسخه به‌روزشده، جدید بودند. خطر سوگیری (risk of bias) را برای اکثر مطالعات در سطح پائین یا نامشخص ارزیابی کردیم. مداخله از طریق خدمات سیار بیمارستانی (17 کارآزمایی)، خدمات مبتنی بر جامعه (11 کارآزمایی) ارائه شد، و توسط تیم سکته مغزی بیمارستان‌محور یا پزشک، همراه با خدمات مبتنی بر جامعه در چهار کارآزمایی هماهنگ شد.

مطالعاتی که افراد بهبود‌یافته از سکته مغزی را وارد کردند

ترخیص زودهنگام از بیمارستان به منزل، احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را برای مرگ‌ومیر در سه تا شش ماه ایجاد می‌کند (خطر نسبی (RR): 0.92؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.57 تا 1.48؛ N = 1114؛ 11 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت متوسط) و می‌تواند تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را برای خطر بستری مجدد در بیمارستان برجای بگذارد (RR: 1.09؛ 95% CI؛ 0.71 تا 1.66؛ N = 345؛ 5 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پائین). ارائه خدمات بیمارستانی در منزل می‌تواند خطر اقامت را در مراکز نگهداری طی شش ماه کاهش دهد (RR: 0.63؛ 96% CI؛ 0.40 تا 0.98؛ N = 574؛ 4 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پائین) و ممکن است میزان رضایت بیمار را اندکی بهبود بخشد (N = 795؛ شواهد با قطعیت پائین). ارائه خدمات بیمارستانی در منزل احتمالا طول مدت بستری را در بیمارستان کاهش می‌دهد، زیرا شواهدی با قطعیت متوسط نشان می‌دهند که افراد تخصیص‌‌یافته به گروه ارائه خدمات بیمارستانی در منزل، حدود هفت روز زودتر از افراد دریافت‌‌کننده مراقبت بستری در بیمارستان مرخص شدند (95% CI؛ 10.19 تا 3.17 روز زودتر؛ N = 528؛ 4 کارآزمایی). مشخص نیست که رویکرد ارائه خدمات بیمارستانی در منزل، تاثیری بر هزینه دارد یا خیر (شواهد با قطعیت بسیار پائین).

مطالعاتی که افراد مبتلا به ترکیبی از بیماری‌های پزشکی را وارد کردند

ترخیص زودهنگام از بیمارستان به منزل، احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت را برای مرگ‌ومیر ایجاد می‌کند (RR: 1.07؛ 95% CI؛ 0.76 تا 1.49؛ N = 1247؛ 8 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت متوسط). اطلاعات کافی برای تعیین تاثیر این دو رویکرد بر مرگ‌و‌میر افراد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary; COPD) وجود نداشت (RR: 0.53؛ 95% CI؛ 0.25 تا 1.12؛ N = 496؛ 5 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پائین). این مداخله احتمالا خطر بستری مجدد را در بیمارستان در ترکیبی از بیماری‌ها افزایش می‌دهد، اگرچه این نتایج با عدم تفاوت و افزایش نسبتا زیاد در خطر بستری مجدد نیز هم‌خوانی داشت (RR: 1.25؛ 95% CI؛ 0.98 تا 1.58؛ N = 1276؛ 9 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت متوسط). ترخیص زودهنگام از بیمارستان به منزل می‌تواند خطر بستری مجدد را برای افراد مبتلا به COPD کاهش دهد (RR: 0.86؛ 95% CI؛ 0.66 تا 1.13؛ N = 496؛ 5 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پائین). ارائه خدمات بیمارستانی در منزل ممکن است طول دوره اقامت را در مراکز نگهداری کم کند (RR: 0.69؛ 0.48 تا 0.99؛ N = 484؛ 3 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت پائین). این مداخله می‌تواند میزان رضایت بیمار را اندکی بالا ببرد (N = 900؛ شواهد با قطعیت پائین). تاثیر ترخیص زودهنگام از بیمارستان به منزل بر طول مدت بستری برای بیماران مسن مبتلا به چند عارضه از کاهش 20 روز تا کاهش کمتر از نصف روز متفاوت بود (شواهد با قطعیت متوسط، N = 767). مشخص نیست که رویکرد ارائه خدمات بیمارستانی در منزل، تاثیری بر هزینه دارد یا خیر (شواهد با قطعیت بسیار پائین).

مطالعاتی که افراد تحت جراحی الکتیو را وارد کردند

سه مطالعه، نرخ‌های بیش‌تر مرگ‌و‌میر را با فرایند بیمارستان در منزل در مقایسه با مراقبت در بیمارستان گزارش نکردند (داده‌ها تجمیع نشدند؛ N = 856؛ شواهد با قطعیت پائین؛ اغلب جراحی ارتوپدی). رویکرد ارائه خدمات بیمارستانی در منزل ممکن است منجر به تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در بستری مجدد در بیمارستان برای افرادی شود که اکثرا از جراحی ارتوپدی بهبود یافتند (N = 1229؛ شواهد با قطعیت پائین). به دلیل فقدان داده‌ها، نتوانستیم تاثیرات ارائه خدمات بیمارستانی در منزل را بر خطر اقامت در مراکز نگهداری تائید کنیم. این مداخله می‌تواند میزان رضایت بیمار را اندکی بهبود بخشد (N = 1229؛ شواهد با قطعیت پائین). افراد بهبودیافته از جراحی ارتوپدی که به ترخیص زودهنگام از بیمارستان به منزل اختصاص یافتند، از این مداخله به‌طور میانگین چهار روز سریع‌تر از افراد تخصیص‌‌یافته به مراقبت معمول بستری در بیمارستان مرخص شدند (4.44 روز زودتر؛ 95% CI؛ 6.37 تا 2.51 روز زودتر؛ N = 411؛ 4 کارآزمایی؛ شواهد با قطعیت متوسط). مشخص نیست که رویکرد ارائه خدمات بیمارستانی در منزل، تاثیری بر هزینه دارد یا خیر (شواهد با قطعیت بسیار پائین).