دگزامتازون ممکن است به نوزادانی که در معرض خطر بالای عوارض قرار دارند، هنگام جدا شدن از دستگاه تنفس مصنوعی کمک کند. لولهای که برای فعال کردن تهویه مکانیکی (تنفس با کمک دستگاه) در راه هوایی نوزاد قرار داده میشود، میتواند باعث آسیب شود. این وضعیت میتواند منجر به بروز عوارض هنگام برداشتن لوله (extubation) شود. این مرور نشان داد که تجویز دگزامتازون (یک داروی کورتیکواستروئیدی) در حوالی زمان خارج کردن لوله تراشه میتواند به پیشگیری از ایجاد تورم گلوی نوزاد، که ممکن است نیاز به قرار دادن مجدد لوله تراشه داشته باشد، کمک کند. بااینحال، این مرور نشان داد که دگزامتازون عوارض جانبی دارد. این مزایا فقط برای نوزادانی که در معرض خطر بالای عوارض قرار دارند (مانند آنهایی که چندینبار یا به مدت طولانی لولهگذاری تراشه دریافت کردهاند) بر خطرات آن برتری دارند.
مطالعه چکیده کامل
لولههای تراشه، اجسام خارجی هستند که ممکن است به راه هوایی فوقانی آسیب رسانده و باعث ادم حنجره شوند. این وضعیت بهنوبهخود ممکن است منجر به عدم موفقیت در خارج کردن لوله تراشه در نوزادان نارس شود. کورتیکواستروئیدها بهصورت پیشگیرانه برای کاهش انسداد راه هوایی فوقانی و تسهیل در خروج لوله تراشه استفاده شدهاند.
اهداف
تعیین تاثیرات کورتیکواستروئیدهای داخل وریدی بر بروز لولهگذاری مجدد داخل نای، استریدور، آتلکتازی و عوارض جانبی نامطلوب در نوزادان تازهمتولدشدهای که لوله داخل نای آنها پساز یک دوره تهویه با فشار مثبت متناوب (intermittent positive pressure ventilation; IPPV) خارج شده است.
روشهای جستوجو
جستوجوها در پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین) (*dexamethasone and extub)، MEDLINE (اصطلاحات جستوجوی MeSH: "dexamethasone", "extubat*" and "exp infant, newborn")، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدههای کنفرانسها و مجموعه مقالات سمپوزیومها، متخصصان خبره و جستوجوی دستی در مجلات عمدتا انگلیسیزبان انجام شدند. این جستوجوها در آگوست 2007 بهروز شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهایی وارد شدند که از تخصیص (allocation) تصادفی یا شبه-تصادفی بیمار استفاده کرده و استروئیدهای داخل وریدی را بلافاصله پیشاز خارج کردن برنامهریزیشده لوله تراشه با دارونما (placebo) مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم استخراج شده و برای همه کارآزماییها با نرمافزار RevMan آنالیز شدند. آنالیزهای زیرگروههای از پیش تعیینشده برای بررسی تفاوتها در پاسخ درمانی میان نوزادان در معرض خطر بالای ادم راه هوایی فوقانی و نوزادانی که پیشاز خارج کردن لوله تراشه، پروفیلاکسی روتین دریافت کردند، انجام شدند.
نتایج اصلی
تجویز دگزامتازون پیشاز خارج کردن لوله تراشه، نیاز به لولهگذاری مجدد تراشه را بهطور قابل توجهی کاهش داد. این نتیجه هم برای گروه پرخطر و هم برای کل جمعیت نوزادان واردشده صدق میکند. بااینحال، بروز شکست در خارج کردن لوله تراشه در کارآزماییای که سعی در حذف نوزادان در معرض خطر بالای ادم راه هوایی داشت، صفر بود. عوارض جانبی سطوح بالاتر قند خون و گلیکوزوری در دو کارآزمایی که در آنها این موارد بررسی شدند، دیده شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
کاربردهای عملی
دگزامتازون نیاز به لولهگذاری مجدد داخل تراشه نوزادان را پساز یک دوره IPPV کاهش میدهد. با توجه به عدم تاثیر این مداخله در نوزادان کمخطر و عوارض جانبی ثبتشده و بالقوه، به نظر میرسد محدود کردن استفاده از آن به نوزادانی که در معرض خطر بالای ادم و انسداد راه هوایی قرار دارند، مانند کسانی که لولهگذاری مکرر یا طولانیمدت دریافت کردهاند، منطقی باشد.
کاربردهای تحقیقاتی
مسائل مربوط به دوز و قابلیت استفاده در جمعیتی از نوزادان با وزن بسیار پائین هنگام تولد میتواند در کارآزماییهای آینده بررسی شوند. پیامدهایی مانند بیماری مزمن ریه، مدت زمان استفاده از دستگاه تهویه کمکی و طول مدت بستری در بیمارستان و همچنین رشدوتکامل سیستم عصبی در بلندمدت نیز باید بررسی شوند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
