رفتن به محتوای اصلی

تاثیر دوکساپرام در مدیریت بالینی نارسایی تنفسی ناشی از تشدید بیماری انسدادی مزمن ریه

در دسترس به زیان‌های

برخی از افراد مبتلا به COPD پیشرفته (بیماری مزمن انسدادی ریه) دچار نارسایی تنفسی می‌شوند که در آن سطح اکسیژن خون کاهش یافته و سطح بالایی از گاز زائد دی‌اکسید کربن تجمع می‌یابد و باعث بدتر شدن نشانه‌ها می‌شود. در موارد شدید، این اختلال در خون می‌تواند باعث کما و مرگ بیمار شود. وقتی نارسایی تنفسی شدید باشد، تجویز اکسیژن به‌تنهایی کافی نیست زیرا افزایش سطح دی‌اکسید کربن می‌تواند با کاهش تحریک تنفس، وضعیت را بدتر کند. دوکساپرام (doxapram) دارویی است که ممکن است تنفس را تحریک کند. مرور کارآزمایی‌ها نشان داد که دوکساپرام ممکن است بتواند کمک کند، اما برخی از درمان‌های جدیدتر موثرتر هستند. مصرف دوکساپرام ممکن است به عنوان یک اقدام کوتاه‌مدت یا زمانی که استفاده از دیگر درمان‌ها امکان‌پذیر نیستند، ارزشمند باشد.

پیشینه

COPD یک بیماری پیشرونده بوده و در مراحل بعدی، تشدید بیماری ممکن است منجر به نارسایی تنفسی شود. ترکیب هیپوکسی و هیپرکاپنی می‌تواند منجر به کما و مرگ بیمار شود. اصلاح این ناهنجاری‌های گاز خون یک فوریت پزشکی است. دوکساپرام (doxapram) یک محرک تنفسی است که برای تحریک تنفس در این شرایط استفاده می‌شود.

اهداف

هدف از این مرور، ارزیابی تاثیرات دوکساپرام بر تبادل گاز و پیامدهای بالینی در افراد مبتلا به نارسایی تنفسی ناشی از تشدید حاد بیماری مزمن انسدادی ریه بود.

روش‌های جست‌وجو

پایگاه ثبت کارآزمایی گروه راه‌های هوایی در کاکرین و فهرست منابع مقالات را جست‌وجو کردیم. ما هم‌چنین با متخصصان این حوزه، نویسندگان مطالعه و شرکت‌های دارویی تماس گرفتیم. انجام یک جست‌وجوی الکترونیکی به‌روزشده که در اکتبر 2003 انجام شد، هیچ مطالعه بیشتری را به همراه نداشت.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده که دوکساپرام را با دیگر درمان‌ها یا دارونما (placebo) در افراد مبتلا به نارسایی تنفسی ناشی از تشدید بیماری مزمن انسدادی ریه مقایسه کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو محقق کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و داده‌ها را استخراج کردند.

نتایج اصلی

چهار کارآزمایی با مجموع 176 شرکت‏‌کننده وارد شدند. کارآزمایی‌ها کیفیت متغیری داشتند. دوکساپرام در پیشگیری از وخامت گازهای خون، اندکی برتر از دارونما ظاهر شد. در دو مطالعه‌ای که دوکساپرام و تهویه غیرتهاجمی را مقایسه کردند، نتایج متناقض بودند: یک مطالعه کوچک اولیه نشان داد که تهویه غیرتهاجمی برتر بود. بااین‌حال، یک مطالعه بزرگتر بعدی در شرکت‌کنندگان مبتلا به بیماری شدید نشان داد که دوکساپرام از نظر تغییرات گازهای خون به همان اندازه موثر است، بدون آنکه تفاوتی در مرگ‌ومیر و شکست مکرر درمان مشاهده شود.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

دوکساپرام می‌تواند تبادل گازهای خون را در چند ساعت نخست درمان بهبود بخشد. تکنیک‌های جدیدتر مانند تهویه غیرتهاجمی ممکن است موثرتر باشند، اگرچه هیچ شواهدی از کارآزمایی تصادفی‌شده برای این موضوع وجود ندارد.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

استناد
Greenstone M, Lasserson TJ. Doxapram for ventilatory failure due to exacerbations of chronic obstructive pulmonary disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 1997, Issue 4. Art. No.: CD000223. DOI: 10.1002/14651858.CD000223.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید