دوزهای متعدد سورفاکتانت نسبت به یک دوز واحد، فواید بیشتری دارند.
وجود سورفاکتانت (surfactant) برای عملکرد طبیعی ریه در نوزادان ضروری است. سندرم زجر تنفسی (RDS) ناشی از کمبود یا اختلال در عملکرد سورفاکتانت است. انواع سورفاکتانتها (از مصنوعی گرفته تا مشتق از حیوانات) تولید شدهاند و به نوزادانی که در معرض خطر ابتلا به RDS بوده یا به آن مبتلا هستند، داده میشود. این مرور از کارآزماییها نشان داد که دوزهای متعدد، بهجای یک دوز واحد، پیامدهای نوزادان را بیشتر بهبود میبخشد. دوزهای متعدد، نیاز به تهویه مکانیکی (تنفس با کمک دستگاه) را کاهش دادند. در کارآزماییهایی که از سورفاکتانت مشتق از حیوانات در نوزادان مبتلا به RDS استفاده شد، درمان با دوزهای متعدد، خطر عوارض ریوی را کاهش داد و روندی به سمت کاهش خطر مرگومیر نیز دیده شد. در نوزادانی که در معرض خطر بالای زجر تنفسی بودند، سیاست تجویز دوزهای متعدد سورفاکتانت مصنوعی منجر به بهبودی بیشتر در مورد نیازهای اکسیژنرسانی و تهویهای، کاهش خطر آسیب رودهای (انتروکولیت نکروزان) و کاهش مرگومیر شد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، اثربخشی درمان با سورفاکتانت را در درمان نوزادان در معرض خطر یا مبتلا به سندرم زجر تنفسی (respiratory distress syndrome; RDS) نشان دادهاند. بهدلیل غیرفعال شدن سورفاکتانت، دوزهای متعدد سورفاکتانت ممکن است منجر به بهبودی در پیامدها شوند.
اهداف
تعیین تاثیر دوزهای متعدد سورفاکتانت اگزوژن در مقایسه با دوزهای واحد سورفاکتانت اگزوژن بر مرگومیر و عوارض نارس بودن در نوزادان نارس در معرض خطر یا مبتلا به سندرم زجر تنفسی.
روشهای جستوجو
برای جستوجوی اولیه در سال 1999، جستوجوهایی در بانک اطلاعاتی کارآزماییهای پریناتال آکسفورد، Medline (اصطلاحات MeSH: سورفاکتانت ریوی؛ محدودیتها: گروههای سنی، نوزاد تازهمتولدشده؛ نوع انتشار، کارآزماییهای بالینی)، مرورهای قبلی شامل ارجاعات متقابل، چکیدهها، مجموعه مقالات کنفرانسها و سمپوزیومها، متخصصان خبره و جستوجوی دستی در مجلات انگلیسیزبان انجام شدند.
در جون 2008، جستوجوها با استفاده از عبارات مشابه جستوجوی اولیه، از جمله Medline؛ Cinhal و Embase، بهروزرسانی شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای برای این مرور در نظر گرفته شدند که سیاست دوزهای متعدد سورفاکتانت را با سیاست تک-دوز از عصاره سورفاکتانت در نوزادان نارس در معرض خطر یا مبتلا به سندرم زجر تنفسی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادههای مربوط به پیامدهای بالینی شامل پنوموتوراکس، مجرای شریانی باز، انتروکولیت نکروزان، خونریزی داخل بطنی (تمام خونریزیهای داخل بطنی و خونریزی شدید داخل بطنی)، دیسپلازی برونکوپولمونری، رتینوپاتی نوزادان نارس و مرگومیر، توسط هر دو نویسنده (R. Soll؛ E. Özek) استخراج شدند. برای این بهروزرسانی، دادههای بیشتری در مورد خونریزی ریوی، لوکومالاسی اطراف بطنی، تکامل سیستم عصبی در دوره پیگیری، بستری مجدد به دلایل ریوی و بیماری واکنشی راه هوایی بررسی شدند. دادهها طبق استانداردهای گروه مروری نوزادان در کاکرین آنالیز شدند.
نتایج اصلی
سه کارآزمایی شناسایی شدند که معیارهای مطالعه را داشتند. دو مطالعه، کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده بودند که عصاره سورفاکتانت مشتق از حیوانات را با دوز چندگانه در مقابل دوز واحد در نوزادان مبتلا به سندرم زجر تنفسی تائیدشده بررسی کردند. متاآنالیز این کارآزماییها نشاندهنده کاهش خطر بروز پنوموتوراکس (نسبت خطر معمول: 0.51؛ 95% CI؛ 0.30 تا 0.88؛ تفاوت خطر معمول: 0.09-؛ 95% CI؛ 0.15- تا 0.02-) و روندی به سمت کاهش خطر مرگومیر (نسبت خطر معمول: 0.63؛ 95% CI؛ 0.39 تا 1.02؛ تفاوت خطر معمول: 0.07-؛ 95% CI؛ 0.14- تا 00.00) است.
یک مطالعه در مورد مقایسه دوز چندگانه سورفاکتانت مصنوعی در مقابل دوز واحد در نوزادان در معرض خطر بالای سندرم زجر تنفسی شناسایی شد. این مطالعه کاهش بروز NEC (نسبت خطر: 0.20؛ 95% CI؛ 0.08 تا 0.51؛ تفاوت خطر: 0.05-؛ 95% CI؛ 0.07- تا 0.02-) و مرگومیر (نسبت خطر: 0.56؛ 95% CI؛ 0.39 تا 0.81؛ تفاوت خطر: 0.07-؛ 95% CI؛ 0.12- تا 0.03-) را گزارش کرد.
هیچ دادهای در مورد پیامد عصبی یا ریوی بلندمدت گزارش نشد.
در کارآزماییهای شناساییشده هیچ عارضهای مرتبط با درمان با دوزهای متعدد گزارش نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در نوزادانی که دچار زجر تنفسی تائیدشده بودند، سیاست تجویز دوزهای متعدد عصاره سورفاکتانت مشتق از حیوانات منجر به بهبودی بیشتر در مورد نیازهای اکسیژنرسانی و تهویهای، کاهش خطر پنوموتوراکس و روند بهبودی در بقا (survival) شد.
در نوزادانی که در معرض خطر بالای ابتلا به زجر تنفسی بودند، سیاست تجویز دوزهای متعدد سورفاکتانت مصنوعی منجر به بهبودی بیشتر در مورد اکسیژنرسانی و نیازهای تهویهای، کاهش خطر NEC و کاهش مرگومیر شد.
توانایی تجویز دوزهای متعدد سورفاکتانت به نوزادان مبتلا به نارسایی تنفسی پایدار منجر به بهبودی در پیامدهای بالینی میشود و به نظر میرسد موثرترین سیاست درمانی باشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
