هیچ شواهدی وجود ندارد که درمان با گانگلیوزید، ناتوانی پساز سکته مغزی را کاهش میدهد. داروهایی مورد نیاز هستند که بتوانند ناتوانی را در افرادی که از سکته مغزی حاد جان سالم به در میبرند، کاهش دهند. گانگلیوزیدها (gangliosides) جزئی از غشای سلولی بوده و میتوانند از نورونها در برابر آسیبها محافظت کرده و رشد آنها را افزایش دهند. درمان با گانگلیوزید در بسیاری از کارآزماییهای بالینی، عمدتا بر بیماران مبتلا به سکته مغزی، آزمایش شده است. نتایج این مطالعات قطعی نبودند. این مرور نشان میدهد که هیچ شواهدی به نفع این درمان برای بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد وجود ندارد. گانگلیوزیدها بهندرت میتوانند باعث آسیب به اعصاب (نوروپاتی حاد) شوند.
مطالعه چکیده کامل
گانگلیوزیدها (gangliosides) ممکن است تاثیر محافظتی بر سیستم عصبی مرکزی و محیطی داشته باشند.
اهداف
ارزیابی تاثیر گانگلیوزیدهای اگزوژن در مدیریت بالینی سکته مغزی ایسکمیک حاد.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه سکته مغزی (stroke) در کاکرین را جستوجو کردیم (آخرین جستوجو: می 2001) و با شرکتهای داروسازی و محققان اصلی کارآزماییهای واردشده تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده از گانگلیوزیدها در مقایسه با دارونما (placebo) یا درمان استاندارد در افراد مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک قطعی یا احتمالی. کارآزماییها در صورتی وارد شدند که افراد ظرف 15 روز از شروع نشانهها، تصادفیسازی شدند و دادههای مربوط به مرگومیر در دسترس بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
یکی از نویسندگان معیارهای ورود را اعمال کرد. دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم دادهها را استخراج کردند. کیفیت کارآزماییها ارزیابی شدند.
نتایج اصلی
دوازده کارآزمایی شامل 2265 نفر وارد شدند. تمام کارآزماییها مونوسیالوگانگلیوزید GM1 خالصشده را آزمایش کردند. فقط سه کارآزمایی، روش تصادفیسازی را شرح دادند. دوره پیگیری بین 15 و 180 روز بود. مرگومیر در پایان دوره پیگیری تفاوت معنیداری را نشان نداد (نسبت شانس: 0.91؛ 95% فاصله اطمینان: 0.73 تا 1.13). هیچ تفاوتی میان درمان زودهنگام (ظرف 48 ساعت) و درمان با تاخیر مشاهده نشد. سه کارآزمایی بهبودی را با گانگلیوزیدها در نمره شاخص Barthel از نظر ناتوانی نشان ندادند (تفاوت میانگین وزندهیشده: 2.1؛ 95% فاصله اطمینان: 4.8- تا 8.9). در دو کارآزمایی، هشت بیمار دچار عوارض جانبی شدند که منجر به قطع درمان با گانگلیوزید شد، هفت نفر واکنشهای پوستی و یک نفر سندرم گیلن-باره (Guillain-Barré syndrome).
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای نتیجهگیری در مورد مفید بودن گانگلیوزیدها در سکته مغزی حاد وجود ندارد. بهدلیل گزارش از موارد پراکنده سندرم گیلن-باره پساز درمان با گانگلیوزید، احتیاط لازم است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
