برای تعیین اینکه بستن برش رحم پساز زایمان سزارین بهتر است داخل شکم انجام شود یا خارج از آن، شواهد کافی وجود ندارد.
برای انجام زایمان سزارین، لازم است شکم مادر و سپس رحم او برش داده شود تا نوزاد به دنیا بیاید. سپس این برشها نیاز به بخیهزدن دارند. پیشنهاد شده که بهجای بخیهزدن رحم در جای خود، شاید آسانتر باشد رحم را به خارج از شکم بیاوریم تا بخیه بزنیم و سپس آن را به جای آن بازگردانیم. مرور شش کارآزمایی نشان داد برای تعیین اینکه کدام روش برای مادر بهتر است، شواهد کافی وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
روشهای مختلفی برای کاهش عوارض در طول زایمان سزارین شرح داده شدهاند. پساز تولد نوزاد از طریق زایمان سزارین و خارج شدن جفت، درآوردن موقتی رحم از حفره شکمی (exteriorisation of the uterus) برای تسهیل در ترمیم برش رحم، بهعنوان یک تکنیک ارزشمند مطرح شده است. این امر بهویژه زمانی صادق است که دسترسی به محل برش دشوار بوده و مشکلاتی در هموستاز وجود داشته باشد. چندین کارآزمایی بالینی با نتایج متفاوت انجام شدهاند، از جمله کاهش قابل توجه در میزان عفونت و عوارض پساز جراحی با بستن خارج شکمی برش رحم، و خونریزی کمتر حین و پساز جراحی. مطالعات بعدی نشان میدهند که روش خارج کردن جفت، به جای روش بستن برش رحم، بر عوارض حین و پساز جراحی تاثیر میگذارد.
اهداف
ارزیابی تاثیرات ترمیم خارج شکمی برش رحم در مقایسه با ترمیم داخل شکمی آن.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (سپتامبر 2003)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، 2003، شماره 3) و PubMed (1966 تا 2003) جستوجو کردیم. جستوجو در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین را در 12 ژانویه 2011 بهروز کرده و نتایج را به بخش در انتظار طبقهبندی این مرور افزودیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که شامل مقایسه درآوردن موقتی رحم از حفره شکمی در مقابل ترمیم داخل شکمی برش رحم در زنانی بودند که تحت زایمان سزارین قرار گرفتند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییهای شناساییشده را برای ورود ارزیابی کردند. دادههای رتبهای (categorical data) را با استفاده از نسبت خطر و 95% فواصل اطمینان و دادههای پیوسته (continuous data) را با کمک تفاوت میانگین وزندهیشده با 95% فواصل اطمینان مقایسه کردیم. ناهمگونی آماری (statistical heterogeneity) میان کارآزماییها را با استفاده از I squared test بررسی کردیم. در جایی که ناهمگونی معنیداری (بیشاز 50%) وجود نداشت، دادهها را با استفاده از مدل اثر ثابت تجمیع کردیم. در صورت وجود ناهمگونی قابل توجه، از مدل اثرات تصادفی (random-effects model) استفاده شد.
نتایج اصلی
شش مطالعه وارد شدند، که در مجموع 1294 زن را به صورت تصادفی انتخاب کردند و 1221 زن در آنالیز وارد شدند. در بیشتر پیامدهای شناساییشده، به جز عوارض تبدار و طول مدت بستری در بیمارستان، تفاوت معنیداری از نظر آماری میان گروهها وجود نداشت. با بستن خارج شکمی برش رحم، عوارض تب کمتر (نسبت خطر: 0.41؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.17 تا 0.97) و طول مدت بستری در بیمارستان طولانیتر (تفاوت میانگین وزندهیشده: 0.24 روز، 95% CI؛ 0.08 تا 0.39) بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهدی از این مرور برای نتیجهگیری قطعی در مورد اینکه کدام روش بستن برش رحم مزایای بیشتری دارد، در صورت وجود، به دست نیامد. بااینحال، این نتایج براساس مطالعات بسیار کم و بسیار کوچک برای تشخیص تفاوت در عوارض نادر، اما شدید، هستند.
[نکته: ارزیابی 12 استناد موجود در بخش «در انتظار طبقهبندی» این مرور ممکن است نتیجهگیریها را تغییر دهند.]
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
