آیا نوع بی‌حسی برای درمان‌های ایجاد کانالیزاسیون مجدد در درمان سکته مغزی ایسکمیک حاد بر پیامدهای بیمار تاثیر می‌گذارد؟

هدف از انجام این مرور چیست؟

سکته مغزی ایسکمیک حاد، از دست دادن ناگهانی گردش خون در یک ناحیه خاص مغز است که در اثر انسداد یکی از رگ‌های خونی ایجاد شده و باعث آسیب نورولوژیکی می‌شود. درمان فوری (کانالیزاسیون مجدد) برای رفع انسداد می‌تواند مفید باشد. ما می‌خواستیم بدانیم که نوع بی‌حسی مورد استفاده برای این پروسیجر بر درمان بازگرداندن جریان خون پس از مسدود شدن رگ‌های خونی تاثیر می‌گذارد یا خیر (درمان‌های کانالیزاسیون مجدد).

درمان‌های کانالیزاسیون مجدد چیست و انواع بی‌حسی چه هستند؟

درمان‌های کانالیزاسیون مجدد از روش‌های مختلفی برای بازگرداندن جریان خون استفاده می‌کنند. این کار را می‌توان با استفاده از دستگاه‌های مختلف برای رفع انسداد شریان‌های بزرگی که خون را به مغز می‌رسانند، انجام داد. پروسیجر مذکور تحت انواع مختلف بی‌حسی انجام می‌شود. بی‌حسی عمومی – بی‌حسی کامل ناشی از دارو و به دنبال آن تنفس حمایتی (در این روش فرد «خوابیده» است)؛ بی‌حسی موضعی – دارو به طور مستقیم فقط در یک منطقه خاص کوچک اعمال می‌شود و باعث تسکین درد می‌شود؛ بی‌حسی آرام‌بخشی آگاهانه – داروها برای ایجاد احساس خواب‌آلودگی و آرامش به فرد داده شده و سپس با دقت تحت نظارت قرار می‌گیرند؛ مراقبت از بی‌حسی تحت نظارت – نوع خاصی از خدمات بی‌حسی که توسط متخصص بی‌حسی برای مراقبت از بیمار تحت یک پروسیجر درخواست شده و ممکن است بین سطوح مختلف بی‌حسی آرام‌بخشی در نوسان باشد (یعنی حداقل، متوسط و عمیق).

ما به دنبال چه یافته‌ای بودیم؟

ما می‌خواستیم بدانیم که چه نوع رویکرد بی‌حسی باعث بهبود پیامدهای بیمار در طول انجام درمان‌های کانالیزاسیون مجدد در سکته مغزی ایسکمیک حاد می‌شود.

ما چه کاری را انجام دادیم؟

در جست‌وجوی مطالعاتی بودیم که انواع مختلف بی‌حسی را برای مداخلات اندوواسکولار (که در آن کاتترها با ایجاد برش‌های کوچک در کشاله ران یا بازوها وارد شده و از طریق عروق خونی هدایت می‌شوند) در افراد مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد مقایسه کردند. نتایج آنها را مقایسه و خلاصه کرده، و سطح اعتماد خود را به شواهد، بر اساس عواملی مانند روش‌های انجام و حجم نمونه مطالعه، رتبه‌بندی کردیم. کارآزمایی‌هایی را وارد کردیم که بی‌حسی عمومی را با هر نوع بی‌حسی دیگری در افرادی که به دلیل سکته مغزی ایسکمیک حاد درمان‌های کانالیزاسیون مجدد دریافت می‌کردند، مقایسه کردند. مطالعات می‌توانستند در هر نقطه از جهان انجام شده و شرکت‌کنندگان می‌توانستند در هر سنی بوده باشند تا زمانی که تحت هر نوع بی‌حسی تحت درمان کانالیزاسیون مجدد اندوواسکولار برای سکته مغزی ایسکمیک حاد قرار گیرند.

تاریخ جست‌وجو: 21 مارچ 2022.

یافته‌ها

شش کارآزمایی، شامل 982 نفر را، در بیمارستان‌های کشورهایی با سطح درآمد بالا از جمله چین (سه مورد)، دانمارک (یک مورد)، فرانسه (یک مورد)، آلمان (یک مورد)، و سوئد (یک مورد) پیدا کردیم. در صورت لزوم نتایج را تجمیع کردیم.

افرادی که تحت درمان با بی‌حسی عمومی قرار گرفتند در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی، در کوتاه‌-مدت کانالیزاسیون مجدد شریانی بیشتری داشتند. بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی در طولانی-مدت سلامت عملکرد بیمار و مرگ‌ومیر را تغییر نداد.

قابلیت اطمینان شواهد

سطح اطمینان ما نسبت به این نتایج کم یا متوسط است، زیرا در بیشتر مطالعات، احتمالا پژوهشگرانی که اطلاعاتی را در مورد پیامدهای جراحی جمع‌آوری می‌کردند، می‌دانستند چه نوع بی‌حسی به افراد داده شده است. این امر می‌توانست بر ارزیابی آنها تاثیر بگذارد. هم‌چنین، تعداد معدودی کارآزمایی با جمعیت کم وارد مرور شدند. علاوه بر این، تنوع بین مطالعات وارد شده، مدیریت و نوع بی‌حسی، نوع درمان کانالیزاسیون مجدد، و تجربه ارائه‌دهنده مراقبت سلامت درگیر در این پروسیجر ممکن است تاثیر قابل‌توجهی بر پیامدها داشته باشد.

قدم بعدی چیست؟

جست‌وجوی ما هشت مطالعه در حال انجام را با 2578 شرکت‌کننده پیدا کرد. ما قصد داریم تا نتایج این مطالعات را هنگام به‌روز کردن این مرور اضافه کنیم.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

در پیامدهای اولیه، بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی ریواسکولاریزاسیون شریان هدف را بهبود می‌بخشد، با شواهدی با قطعیت متوسط. بی‌حسی عمومی ممکن است عوارض جانبی (بی‌ثباتی همودینامیک) را در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی بهبود ببخشد، با شواهدی با قطعیت پائین. هیچ شواهدی را دال بر تفاوت در اختلالات نورولوژیکی، مورتالیتی ناشی از سکته مغزی، همه خونریزی‌های داخل-جمجمه‌ای و عوارض جانبی بی‌ثباتی همودینامیک بین گروه‌ها پیدا نکردیم، با شواهدی با قطعیت پائین. ما مطمئن نیستیم که بی‌حسی عمومی پیامدهای عملکردی و زمان سپری‌شده را تا انجام ریواسکولاریزاسیون بهبود می‌بخشد، زیرا قطعیت شواهد بسیار پائین است.

با این حال، در مورد پیامدهای طولانی-مدت، بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی، با شواهدی با قطعیت پائین، تفاوتی را در پیامدهای عملکردی ایجاد نمی‌کند. بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی، با شواهدی با قطعیت پائین، میزان مورتالیتی ناشی از سکته مغزی را تغییر نداد. هیچ داده‌ای در مورد پیامدهای دیگر گزارش نشد.

با توجه به شواهد محدود حاکی از تاثیر درمان، انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده بیشتر با تعداد زیادی شرکت‌کننده و طراحی پروتکل خوب با خطر پائین سوگیری باید انجام شود تا عدم-قطعیت ما را کاهش داده و به تصمیم‌گیری در انتخاب نوع بی‌حسی کمک کند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

استفاده از ترومبکتومی مکانیکی (mechanical thrombectomy) برای بازگرداندن جریان خون داخل-جمجمه‌ای پس از انسداد شریان بزرگ پروگزیمال ناشی از ترومبوز در طول زمان افزایش یافته و منجر به پیامدهای بهتری نسبت به درمان ترومبولیتیک (thrombolytic therapy) داخل-وریدی به تنهایی شده است. در حال حاضر، نوع تکنیک بی‌حسی استفاده‌شده در طول انجام ترومبکتومی مکانیکی که ممکن است بر پیامدهای عصبی بیمار تاثیر داشته باشد، مورد بحث است.

اهداف: 

ارزیابی تاثیرات انواع مختلف بی‌حسی برای مداخلات اندوواسکولار در افراد مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد.

روش‌های جست‌وجو: 

پایگاه ثبت تخصصی کارآزمایی‌های گروه سکته مغزی (stroke) در کاکرین را در 5 جولای 2022، و CENTRAL؛ MEDLINE، و هفت بانک اطلاعاتی دیگر را در 21 مارچ 2022 جست‌وجو کردیم. جست‌وجوهایی را در فهرست منابع کارآزمایی‌های وارد شده، منابع علمی خاکستری و دیگر مرورهای سیستماتیک انجام دادیم.

معیارهای انتخاب: 

همه کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده را با طراحی موازی وارد کردیم که بی‌حسی عمومی را در برابر بی‌حسی موضعی، بی‌حسی همراه با آرام‌بخشی هوشیارانه (conscious sedation)، یا بی‌حسی تحت نظارت برای انجام ترومبکتومی مکانیکی در سکته مغزی ایسکمیک حاد مقایسه کردند. هم‌چنین مطالعات گزارش شده به صورت متن کامل، منتشر شده به صورت فقط چکیده و داده‌های منتشر نشده را وارد کردیم. کارآزمایی‌های شبه-تصادفی‌سازی شده، مطالعات بدون گروه مقایسه‌کننده و مطالعاتی را با طراحی گذشته‌نگر حذف کردیم.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم معیارهای ورود را اعمال کرده، داده‌ها را استخراج کرده، و خطر سوگیری (bias) و قطعیت شواهد را با استفاده از سیستم درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) ارزیابی کردند. پیامدها در دوره‌های زمانی مختلف، از شروع نشانه‌های سکته مغزی تا 90 روز پس از شروع مداخله، ارزیابی شدند. پیامدهای اصلی عبارت بودند از پیامد عملکردی، اختلالات نورولوژیکی، مورتالیتی ناشی از سکته مغزی، همه خونریزی‌های داخل-جمجمه‌ای، وضعیت ریواسکولاریزاسیون (revascularisation) شریان هدف، زمان سپری‌شده تا انجام ریواسکولاریزاسیون، عوارض جانبی، و کیفیت زندگی. همه مطالعات وارد شده داده‌هایی را برای نقاط زمانی اولیه (تا 30 روز) و طولانی-مدت (بالای 30 روز) گزارش کردند.

نتایج اصلی: 

هفت کارآزمایی را با 982 شرکت‌کننده وارد کردیم که نوع بی‌حسی را برای درمان اندوواسکولار در انسداد عروق بزرگ در سیستم گردش خون داخل-جمجمه‌ای بررسی کردند. پیامدها در دوره‌های زمانی مختلف ارزیابی شدند، این دوره‌ها از شروع نشانه‌های سکته مغزی تا 90 روز پس از شروع پروسیجر متغیر بودند. بنابراین، همه مطالعات وارد شده داده‌هایی را در مورد نقاط زمانی اولیه (تا 30 روز) و طولانی-مدت (بالای 30 تا 90 روز) گزارش کردند.

بی‌حسی عمومی در برابر بی‌حسی غیر-عمومی (اولیه)

در مورد تاثیر بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی بر پیامدهای عملکردی (تفاوت میانگین (MD): 0؛ 95% CI؛ 0.31- تا 0.31؛ P = 1.0؛ 1 مطالعه، 90 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت بسیار پائین) و بر زمان سپری‌شده تا ریواسکولاریزاسیون از سوراخ ایجاد شده در کشاله ران تا پرفیوژن مجدد شریانی (MD؛ 2.91 دقیقه؛ 95% CI؛ 5.11- تا 10.92؛ P = 0.48؛ I² = 48%؛ 5 مطالعه، 498 شرکت‌کننده، شواهد با قطعیت بسیار پائین) نامطمئن هستیم. بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی ممکن است منجر به هیچ تفاوتی در اختلالات نورولوژیکی تا 48 ساعت پس از انجام پروسیجر (MD: -0.29؛ 95% CI؛ 1.18- تا 0.59؛ P = 0.52؛ I² = 0%؛ 7 مطالعه، 982 شرکت‌کننده، شواهد با قطعیت پائین) و در مورتالیتی مرتبط با سکته مغزی (خطر نسبی (RR): 0.98؛ 95% CI؛ 0.52 تا 1.84؛ P = 0.94؛ I² = 0%؛ 3 مطالعه، 330 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پائین)، همه خونریزی‌های داخل-جمجمه‌ای (RR: 0.92؛ 95% CI؛ 0.65 تا 1.29؛ P = 0.63؛ I² = 0%؛ 5 مطالعه، 693 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پائین) نشود. بی‌حسی عمومی ممکن است عوارض جانبی (بی‌ثباتی همودینامیک) را در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی بهبود ببخشد (RR: 0.21؛ 95% CI؛ 0.05 تا 0.79؛ P = 0.02؛ I² = 71%؛ 2 مطالعه، 229 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پائین). بی‌حسی عمومی ریواسکولاریزاسیون شریان هدف را در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی بهبود می‌بخشد (RR: 1.10؛ 95% CI؛ 1.02 تا 1.18؛ P = 0.02؛ I² = 29%؛ 7 مطالعه، 982 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت متوسط). هیچ داده‌ای برای کیفیت زندگی در دسترس نبود.

بی‌حسی عمومی در برابر بی‌حسی غیر-عمومی (طولانی-مدت)

هیچ تفاوتی در بی‌حسی عمومی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی برای پیامدهای عملکردی دو-حالتی و پیوسته وجود ندارد (دو-حالتی: RR: 1.21؛ 95% CI؛ 0.93 تا 1.58؛ P = 0.16؛ I² = 29%؛ 4 مطالعه، 625 شرکت‌کننده، شواهد با قطعیت پائین؛ پیوسته: MD: -0.14؛ 95% CI؛ 0.34- تا 0.06؛ P = 0.17؛ I² = 0%؛ 7 مطالعه، 978 شرکت‌کننده، شواهد با قطعیت پائین). بی‌حسی عمومی هیچ تغییری را در مورتالیتی مرتبط با سکته مغزی در مقایسه با بی‌حسی غیر-عمومی ایجاد نکرد (RR: 0.88؛ 95% CI؛ 0.64 تا 1.22؛ P = 0.44؛ I² = 12%؛ 6 مطالعه، 843 شرکت‌کننده؛ شواهد با قطعیت پائین). هیچ داده‌ای در مورد اختلالات عصبی، همه خونریزی‌های داخل-جمجمه‌ای، وضعیت ریواسکولاریزاسیون شریان هدف، زمان سپری‌شده تا ریواسکولاریزاسیون از سوراخ ایجاد شده روی کشاله ران تا پرفیوژن مجدد شریانی، عوارض جانبی (بی‌ثباتی همودینامیک) یا کیفیت زندگی وجود نداشت.

مطالعات در حال انجام

هشت مطالعه در حال انجام را شناسایی کردیم. پنج مطالعه بی‌حسی عمومی را در برابر بی‌حسی همراه با آرام‌بخشی هوشیارانه، یک مطالعه بی‌حسی عمومی را در برابر بی‌حسی با آرام‌بخشی هوشیارانه به همراه بی‌حسی موضعی، و دو مطالعه بی‌حسی عمومی را در برابر بی‌حسی موضعی مقایسه کردند. از این مطالعات، هفت مطالعه قصد داشتند داده‌های مربوط به پیامدهای عملکردی را با استفاده از مقیاس اصلاح شده رنکین (modified Rankin Scale)، پنج مطالعه در مورد اختلالات نورولوژیکی، شش مطالعه در مورد مورتالیتی ناشی از سکته مغزی، دو مطالعه در مورد همه خونریزی‌های داخل-جمجمه‌ای، پنج مطالعه در مورد وضعیت ریواسکولاریزاسیون شریان هدف، و چهار مطالعه در مورد زمان سپری‌شده تا انجام ریواسکولاریزاسیون، و چهار مطالعه در مورد عوارض جانبی به ارائه گزارش بپردازند. یک مطالعه در حال انجام قصد دارد داده‌های مربوط به کیفیت زندگی را گزارش کند. یک مطالعه قصد نداشت هیچ یک از پیامدهای مورد نظر این مرور را گزارش کند.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری