اولتراسونوگرافی قفسه‌سینه در برابر رادیوگرافی قفسه‌سینه در وضعیت خوابیده به پشت، در تشخیص پنوموتوراکس در بیماران ترومایی بخش اورژانس تا چه اندازه دقیق است؟

چرا بهبود روند تشخیص پنوموتوراکس ناشی از تروما مهم است؟

هوایی که بین ریه و دیواره قفسه‌سینه جمع می‌شود، به عنوان پنوموتوراکس توصیف می‌شود. پنوموتوراکس می‌تواند باعث کلاپس ریه، تغییر موقعیت قلب و دیگر ساختارها در قفسه سینه، کاهش بازگشت گردش خون به سمت قلب و شوک تهدید کننده زندگی شود. پزشکان ممکن است در مواجهه با این وضعیت، برای تخلیه هوای به دام افتاده، از توراکوستومی با تیوب (tube thoracostomy) - پروسیجری با خطر بروز عوارضی مانند خونریزی، آسیب اعضا و عفونت، استفاده کنند. عدم تشخیص پنوموتوراکس (منفی کاذب (FN)) می‌تواند منجر به نارسایی قلبی و ریوی و مرگ شود. تشخیص نادرست پنوموتوراکس (مثبت کاذب (FP)) ممکن است به انجام غیرضروری توراکوستومی با لوله بی‌انجامد.

هدف از این مطالعه مروری چیست؟

تعیین میزان دقت اولتراسونوگرافی قفسه‌سینه (CUS) در مقایسه با رادیوگرافی با اشعه X قفسه سینه (CXR) در تشخیص پنوموتوراکس در بیماران ترومایی بخش اورژانس (ED). محققان 13 مطالعه را برای پاسخ به این سوال وارد کردند.

چه چیزی در این مطالعه مروری مورد بررسی قرار گرفت؟

ما دقت تشخیصی دو تست، CUS و CXR، را با هم مقایسه کردیم. سپس این دو تست را با توموگرافی کامپیوتری (CT) یا، اگر از نظر بالینی لازم بود، با توراکوستومی با لوله، به عنوان روش استاندارد مرجع مقایسه کردیم.

نتایج اصلی این مطالعه مروری چه هستند؟

تجزیه‌و‌تحلیل شامل نتایج حاصل از 1271 بیمار ترومایی بود، که 410 نفر آنان دچار پنوموتوراکس ناشی از تروما بودند.

نتایج این مطالعات نشان می‌دهند، که از لحاظ تئوری، اگر CUS روی یک گروه 100 نفری از بیماران انجام شود که 30 نفر (30%) از آنان دچار پنوموتوراکس ناشی از تروما باشند، تخمین زده می‌شود که 28 نفر نتیجه مثبت CUS را برای پنوموتوراکس (TP) دارند و از این تعداد یک نفر (3.6%)، به اشتباه با تشخیص پنوموتوراکس (FP) طبقه‌بندی می‌شود؛ از 72 بیمار با نتیجه منفی برای پنوموتوراکس، 3 نفر (4.2%) در واقع دچار پنوموتوراکس (FN) هستند.

از لحاظ تئوری، اگر CXR روی یک گروه 100 نفری از بیمارانی استفاده شود که 30 نفر آنان (30%) دچار پنوموتوراکس ناشی از تروما هستند، تخمین زده می‌شود که 14 نفر نتیجه مثبت CXR برای پنوموتوراکس (TP) دارند و از این تعداد صفر مورد (0%)، به اشتباه با تشخیص پنوموتوراکس (FP) طبقه‌بندی می‌شوند؛ از 86 بیمار با نتیجه منفی برای پنوموتوراکس، 16 نفر (18.6%) در واقع دچار پنوموتوراکس (FN) هستند.

نتایج به‌دست آمده از مطالعات در این مرور تا چه اندازه قابل‌‌اطمینان هستند؟

اعداد نشان داده شده در نتایج، میانگین‌های تمامی مطالعات موجود در مرور هستند. در حالی که نتایج CUS نسبتا بدون ‌تناقض بودند، نتایج CXR کاملا متنوع بودند؛ بنابراین، ما نمی‌توانیم اطمینان داشته باشیم که از CXR همیشه نتایج مشابه حاصل می‌شود. در مطالعات وارد شده، تشخيص پنوموتوراکس ناشی از تروما، با CT یا توراکوستومی با لوله، تأیید شد. اگرچه در نحوه انجام برخی از مطالعات مشکلاتی وجود داشت، نتایج آنها با دیگر مطالعات معتبر موجود چندان تفاوتی را نشان نداد.

نتایج این مرور برای چه کسانی کاربرد دارد؟

نتایج ممکن است نماینده بیماران در سیستم‌های درمانی مختلف یا مبتلایان به پنوموتوراکس ناشی از دلایل مختلف نباشد. مطالعات وارد شده در این مرور، بر تشخیص پنوموتوراکس ناشی از تروما در بخش اورژانس، که در سه قاره انجام شدند، متمرکز بودند. ميانگين شيوع پنوموتوراکس ناشی از تروما 30% و دامنه تغییرات از 21% تا 52% بود.

کاربردهای این مطالعه مروری چه هستند؟

مطالعات در این مرور نشان می‌دهند که CUS دقیق‌تر از CXR در تشخیص پنوموتوراکس در بیماران ترومایی بخش اورژانس است، که ممکن است منجر به درمان به‌موقع با استفاده از توراکوستومی با لوله، کاهش عوارض مرتبط با پنوموتوراکس و بهبود پیامدهای بیماران شود. احتمال عدم تشخیص با CUS کم است (4.2% از افرادی که CUS آنها پیشنهاد کننده پنوموتوراکس نیست)، به این معنا که فقط تعداد کمی از بیماران ممکن است بلافاصله توراکوستومی با لوله را دریافت نکنند. خطر تشخیص نادرست پنوموتوراکس ناشی از تروما با استفاده از CUS، کم است (3.6% از كسانی كه CUS آنها پیشنهاد کننده پنوموتوراکس است) و ممكن است منجر به توراکوستومی غیرضروری با لوله شود.

در جایگاه مقایسه، خطر عدم تشخیص پنوموتوراکس ناشی از تروما با استفاده از CXR کم است (18.6% از افرادی که CXR آنها پیشنهاد کننده پنوموتوراکس نیست)، به این معنا که تعداد زیادی از بیماران ممکن است بلافاصله توراکوستومی با لوله را دریافت نکنند. خطر تشخیص اشتباه پنوموتوراکس ناشی از تروما با استفاده از CXR کم است (0% از افرادی که CUS آنها نشان دهنده پنوموتوراکس است).

این مرور تا چه زمانی به‌روز است؟

نویسندگان مرور، مقالات منتشر شده را از 1900 تا 10 اپریل 2020، جست‌وجو و وارد کردند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

دقت تشخیصی CUS که توسط پزشکان غیر‌رادیولوژیست اورژانس برای تشخیص پنوموتوراکس در بیماران ترومایی در بخش اورژانس انجام می‌شود، مستقل از نوع تروما، نوع اپراتور CUS، یا نوع پروب CUS استفاده شده، بیشتر از CXR خوابیده به پشت است. این یافته‌ها پیشنهاد می‌کنند که CUS باید برای تشخیص پنوموتوراکس ناشی از تروما در پروتکل‌ها و الگوریتم‌های تروما در برنامه‌های آموزشی پزشکی آینده گنجانده شود؛ و این که CUS ممکن است تغییرات سودمندی را در مدیریت متداول تروما ایجاد کند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

رادیوگرافی قفسه‌سینه (CXR) روشی دیرینه برای تشخیص پنوموتوراکس است، اما اولتراسونوگرافی قفسه سینه (CUS)، ممکن است یک روش ایمن‌تر، سریع‌تر و دقیق‌تر در بیماران ترومایی بستری شده باشد که بیمار را در معرض اشعه یونیزان قرار نمی‌دهد. این موضوع ممکن است منجر به بهبود و تسریع در مدیریت پنوموتوراکس ناشی از تروما و بهبود ایمنی بیمار و پیامدهای بالینی در وی شود.

اهداف: 

مقایسه دقت تشخیصی اولتراسونوگرافی قفسه‌سینه (CUS) توسط پزشکان غیر‌رادیولوژیست اورژانس در برابر رادیوگرافی قفسه‌سینه (CXR)، برای تشخیص پنوموتوراکس در بیماران ترومایی بخش اورژانس (ED).

بررسی تاثیرات منابع بالقوه ناهمگونی، مانند نوع اپراتور CUS (پزشکان غیر‌رادیولوژیست اورژانس)، نوع تروما (ترومای غیرنافذ در برابر ترومای نافذ) و نوع پروب اولتراسونوگرافی، بر دقت آزمون.

روش‌های جست‌وجو: 

ما یک جست‌وجوی جامع را در بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی زیر از آغاز فعالیت بانک اطلاعاتی تا 10 اپریل 2020 انجام دادیم: بانک اطلاعاتی مرورهای سیستماتیک کاکرین، پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل شده کاکرین، MEDLINE؛ Embase؛ Cumulative Index to Nursing and Allied Health Literature (CINAHL) Plus؛ بانک اطلاعاتی خلاصه مرورهای تاثیرات؛ Web of Science Core Collection و Clinicaltrials.gov. ما فهرست منابع مقالات و مرورهای وارد شده را که از طریق جست‌وجوی الکترونیکی به دست آمدند، به صورت دستی جست‌وجو کرده و جست‌وجوی استنادی روبه‌جلو (forward citation) را برای مقالات مرتبط در Google Scholar انجام داده و «مقالات مرتبط» را در PubMed بررسی کردیم.

معیارهای انتخاب: 

ما مطالعات آینده‌نگر و دقت مقایسه‌ای زوجی (paired comparative accuracy) را وارد کردیم که به مقایسه CUS انجام شده توسط پزشکان غیر‌رادیولوژیست اورژانس، با CXR خوابیده به پشت در بیماران ترومایی بستری در بخش اورژانس (ED) که مشکوک به پنوموتوراکس بودند، و با توموگرافی کامپیوتری (CT) قفسه‌سینه یا توراکوستومی با لوله (tube thoracostomy) قفسه‌سینه به عنوان استاندارد مرجع، پرداختند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم داده‌ها را از مطالعات وارد شده با استفاده از یک فرم استاندارد استخراج کردند. ما مطالعاتی را وارد کردیم که از بیماران به عنوان واحد آنالیز در تجزیه‌و‌تحلیل اصلی استفاده کردند و مواردی که از تصاویر ریه در تجزیه‌و‌تحلیل‌های ثانویه بهره بردند، نیز وارد شدند. ما با استفاده از یک مدل دو متغیره (bivariate model) برای تخمین و مقایسه خلاصه حساسیت‌ها و اختصاصیت‌ها، متاآنالیزها را انجام دادیم.

نتایج اصلی: 

ما 13 مطالعه را وارد کردیم كه از این تعداد، 9 مطالعه (410 بیمار مبتلا به پنوموتوراكس ناشی از تروما از کل 1271 بیمار وارد شده)، از بیماران به عنوان واحد تجزیه‌و‌تحلیل استفاده کردند؛ بنابراین ما آنها را در تجزیه‌و‌تحلیل اولیه گنجاندیم. 4 مطالعه باقی‌مانده، از تصویر ریه به عنوان واحد تجزیه‌و‌تحلیل استفاده کردند و ما آنها را در تجزیه‌و‌تحلیل ثانویه وارد کردیم. ما همه مطالعات را در یک یا چند حوزه، با خطر سوگیری بالا یا نامشخص قضاوت کردیم و بیشتر مطالعات (11 از 13 مورد، 85%)، با خطر سوگیری بالا یا نامشخص در حوزه انتخاب بیماران مواجه بودند. ناهمگونی قابل‌توجهی در حساسیت CXR خوابیده به پشت در میان مطالعات وارد شده وجود داشت.

در تجزیه‌و‌تحلیل اولیه، خلاصه حساسیت و ویژگی CUS به ترتیب عبارت بودند از 0.91 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.85 تا 0.94) و 0.99 (95% CI؛ 0.97 تا 1.00)؛ و خلاصه حساسیت و اختصاصیت CXR خوابیده به پشت، به ترتیب معادل 0.47 (95% CI؛ 0.31 تا 0.63) و 1.00 (95% CI؛ 0.97 تا 1.00) گزارش شدند. از نظر حساسیت CUS در مقايسه با CXR، اختلاف معنی‌داری با یک تفاوت مطلق در حساسیت معادل 0.44 (95% CI؛ 0.27 تا 0.61؛ P < 0.001) وجود داشت. در مقابل، CUS و CXR میزان ویژگی‌های مشابهی داشتند: در مقایسه CUS با CXR، تفاوت مطلق در ویژگی، معادل 0.007- (95% CI؛ 0.018- تا 0.005؛ P = 0.35) بود. یافته‌ها حاکی از آن است که در یک کوهورت فرضی شامل 100 بیمار، اگر 30 بیمار مبتلا به پنوموتوراکس ناشی از تروما باشند (یعنی شیوع 30%)، CUS نمی‌تواند 3 (95% CI؛ 2 تا 4) (منفی کاذب) مورد را به درستی تشخیص دهد و 1 مورد (95% CI؛ 0 تا 2) (مثبت کاذب) را به اشتباه مبتلا به پنوموتوراکس معرفی می‌کند؛ در حالی که CXR احتمال دارد 16 مورد (95% CI؛ 11 تا 21) را به اشتباه تشخیص ندهد و 0 (95% CI؛ 0 تا 2) مورد را تشخیص اشتباه بگذارد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save