درمان التهاب مزمن لثه (پریودنتیت) برای پیشگیری از بیماری قلبی و عروق خونی (قلبی‌عروقی)

سوال مطالعه مروری

سوال اصلی مورد بررسی این مطالعه مروری این بود که آیا درمان‌ پریودنتیت (periodontitis) (التهاب لثه) مزمن می‌تواند به پیشگیری یا مدیریت بیماری‌های قلبی‌عروقی (قلب و عروق خونی) کمک کند یا خیر.

پیشینه

پریودنتیت مزمن باعث ایجاد لثه‌های متورم و دردناک، و از بین رفتن استخوان آلوئولار می‌شود که از دندان‌ها محافظت می‌کند. «مزمن» یک برچسب است و بدان معناست که بیماری برای مدتی بدون درمان ادامه داشته است. اصطلاح «پریودنتیت مزمن» در حال حذف شدن است زیرا سیستم جدیدی برای طبقه‌بندی انواع مختلف بیماری لثه وجود دارد، اما ما از این اصطلاح در مطالعه مروری خود استفاده کرده‌ایم زیرا مطالعاتی که ما پیدا داده‌ایم، مبتنی بر سیستم قدیمی بودند.

ممکن است بین پریودنتیت و بیماری‌های قلبی‌عروقی ارتباطی وجود داشته باشد. با درمان پریودنتیت مزمن، از شر باکتری‌ها و عفونت خلاص شده، و التهاب کنترل می‌شود، و تصور می‌شود که این امر ممکن است به پیشگیری از وقوع یا عود بیماری‌های قلبی و عروق خونی کمک کند. ما می‌خواستیم پی‌ببریم، آیا درمان پریودنتال می‌تواند به پیشگیری از مرگ کمک کند، یا احتمال «حملات» قلبی‌عروقی را مانند استروک یا حمله قلبی کاهش دهد یا خیر.

ویژگی‌های مطالعه

ما تا 17 سپتامبر 2019 به جست‌وجوی مطالعات تحقیقاتی علمی معروف به «کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده» (randomised controlled trials) پرداختیم. در این نوع مطالعه، شرکت‌کنندگان به صورت تصادفی در یک گروه آزمایشی یا گروه کنترل قرار می‌گیرند. افراد در گروه آزمایشی، درمان در حال آزمایش را دریافت می‌کنند، و افرادی که در گروه کنترل هستند معمولا یا از هیچ درمانی برخوردار نیستند، یا دارونما (placebo) (درمان ساختگی)، نوع دیگری از درمان یا مراقبت‌های معمول را دریافت می‌کنند.

ما دو مطالعه برای ورود در مطالعه مروری خود پیدا کردیم. یک مطالعه، 165 شرکت‌کننده را که بیماری‌های قلبی‌عروقی نداشتند، اما مبتلا به سندرم متابولیک بودند (ترکیبی از عوامل خطر برای بیماری‌های قلبی‌عروقی، مانند چاقی، فشار خون بالا‌ و قند خون بالا) مورد ارزیابی قرار داد. مطالعه دیگری، با 303 شرکت‌کننده که مبتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی بودند، شروع شد، اما پس از یک سال، فقط 37 شرکت‌کننده ارزیابی شدند و بنابراین ما فکر می‌کنیم نتایج به اندازه کافی برای استفاده قابل‌اعتماد نبودند. هر دو مطالعه در طراحی خود مشکل داشتند، و ما آن‌ها را در معرض خطر بالای سوگیری (bias) قضاوت کردیم.

نتایج کلیدی

برای افرادی که مبتلا به سندرم متابولیک هستند اما هیچ بیماری قلبی‌عروقی ندارند، ما نتوانستیم تشخیص دهیم که درمان پریودنتیت مزمن با برداشتن پلاک و تارتار («اسکیلینگ» (scaling)) از ریشه‌های دندان‌ها و تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها، خطر مرگ یا ابتلا به حملات قلبی‌عروقی را در مقایسه با فقط اسکیلینگ دندان‌ها از بالای خط لثه، کاهش داد یا خیر.

برای افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی و پریودنتیت مزمن، ما هیچ شواهد قابل‌اطمینانی را درباره اثرات درمان پریودنتال پیدا نکردیم.

قطعیت شواهد

ما شواهد را با «قطعیت بسیار پایین» طبقه‌بندی کردیم. ما در مورد این یافته‌ها نامطمئن هستیم زیرا فقط دو مطالعه کوچک وجود دارد، که در معرض خطر بالای سوگیری، با نتایج بسیار غیردقیق هستند. به‌طور کلی، ما نمی‌توانیم از این یافته‌ها به هیچ نتیجه‌گیری قابل‌اطمینانی برسیم. تحقیقات بیش‌تری مورد نیاز است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

برای پیشگیری اولیه از بیماری‌های قلبی‌عروقی (CVD) در افرادی که مبتلا به پریودنتیت و سندرم متابولیک هستند، شواهدی با قطعیت بسیار پایین در مورد اثرات اسکیلینگ و روت پلنینگ به‌همراه آنتی‌بیوتیک‌ها در مقایسه با اسکیلینگ بالای لثه بی‌نتیجه بود. هیچ شواهد قابل‌اطمینانی در مورد پیشگیری ثانویه از CVD در افراد مبتلا به پریودنتیت مزمن و CVD وجود ندارد. کارآزمایی‌های بیشتری برای رسیدن به نتیجه‌گیری در مورد این‌که درمان بیماری پریودنتال می‌تواند به پیشگیری از وقوع یا عود CVD کمک کند یا خیر، مورد نیاز است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

ممکن است بین پریودنتیت (periodontitis) و بیماری قلبی‌عروقی (CVD) ارتباطی وجود داشته باشد؛ با این‌حال، شواهد تاکنون در مورد این‌که درمان پریودنتال می‌تواند به پیشگیری از CVD در افراد مبتلا به پریودنتیت مزمن کمک کند یا خیر، نامشخص است. این دومین به‌روز‌رسانی از یک مطالعه مروری است که ابتدا در سال 2014 منتشر و برای اولین‌بار در سال 2017 به‌روز‌رسانی شد. اگرچه یک سیستم مرحله‌بندی و درجه‌بندی جدید چندبعدی برای پریودنتیت وجود دارد، ما در این نسخه از مطالعه مروری برچسب « پریودنتیت مزمن» را حفظ کرده‌ایم زیرا مطالعات موجود براساس سیستم طبقه‌بندی قبلی هستند.

اهداف: 

بررسی اثرات درمان پریودنتال برای پیشگیری اولیه و ثانویه CVD در افراد مبتلا به پریودنتیت مزمن.

روش‌های جست‌وجو: 

متخصص اطلاعات سلامت دهان در کاکرین، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های سلامت دهان در کاکرین، CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ و CINAHL؛ دو پایگاه ثبت کارآزمایی، و منابع علمی منتشرنشده را تا سپتامبر 2019 جست‌وجو کرد. ما هیچ محدودیتی را در مورد زبان یا تاریخ انتشار اعمال نکردیم.

ما هم‌چنین بانک اطلاعاتی منابع زیست-پزشکی چینی؛ زیرساخت‌های دانش ملی چین؛ بانک اطلاعاتی VIP؛ و Sciencepaper Online را تا آگوست 2019 جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب: 

ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده‌ای (randomised controlled trials; RCTs) را وارد کردیم که درمان فعال پریودنتال را با عدم درمان پریودنتال یا یک درمان متفاوت پریودنتال مقایسه کردند. ما مطالعات مربوط به شرکت‌کنندگانی را با تشخیص پریودنتیت مزمن، یا با CVD (مطالعات پیشگیری ثانویه) یا بدون CVD (مطالعات پیشگیری اولیه) وارد کردیم.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مطالعه مروری شناسایی مطالعه، استخراج داده‌ها، و ارزیابی «خطر سوگیری (bias)» را به‌طور مستقل و دو مرتبه انجام دادند. آن‌ها هرگونه اختلاف‌نظر را با بحث، یا با یک نویسنده سوم مطالعه مروری حل‌وفصل کردند. ما یک فرم رسمی استخراج داده‌ها را که با پایلوت تست‌ شده بودند، انتخاب کره، و از ابزار کاکرین برای ارزیابی خطر سوگیری در مطالعات استفاده کردیم. ما از معیار GRADE برای ارزیابی قطعیت شواهد استفاده کردیم.

نتایج اصلی: 

ما دو RCT را در این مطالعه مروری وارد کردیم. یک مطالعه روی پیشگیری اولیه CVD متمرکز بود، و دیگری پیشگیری ثانویه را بررسی کرد. ما هر دو را در معرض خطر بالای سوگیری ارزیابی کردیم. پیامدهای اصلی مورد توجه ما، مرگ‌ومیر (به همه دلایل و مربوط به CVD) و تمام رویدادهای قلبی‌عروقی بودند، که در پیگیری یک‌‌ساله یا طولانی‌تر اندازه‌گیری شدند.

برای پیشگیری اولیه از CVD در شرکت‏‌کنندگان مبتلا به پریودنتیت و سندرم متابولیک، یک مطالعه (165 شرکت‌کننده) شواهدی را با قطعیت بسیار پایین ارائه کرد. فقط یک مورد مرگ‌ومیر در این مطالعه وجود داشت؛ ما قادر به تشخیص این‌که اسکیلینگ (scaling) و روت پلنینگ (root planning) به‌همراه آموکسی‌سیلین و مترونیدازول می‌توانند بروز مرگ‌ومیر به همه دلایل (نسبت شانس (OR) Peto؛ 7.48؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.15 تا 376.98)، یا همه مرگ‌ومیر مرتبط با CVD (Peto OR: 7.48؛ 95% CI؛ 0.15 تا 376.98) را کاهش دهند یا خیر، نبودیم. ما نمی‌توانیم این احتمال را رد کنیم که اسکیلینگ و روت پلنینگ به‌همراه آموکسی‌سیلین و مترونیدازول بتوانند رویدادهای قلبی‌عروقی (Peto OR؛ 7.77؛ 95% CI؛ 1.07 تا 56.1) را در مقایسه با اسکیلینگ بالای لثه (supragingival)، که در پیگیری 12 ماهه اندازه‌گیری شد، افزایش دهند.

برای پیشگیری ثانویه از CVD، یک مطالعه پایلوت، 303 شرکت‌کننده را برای دریافت اسکیلینگ و روت پلنینگ به‌همراه آموزش بهداشت دهان (درمان پریودنتال) یا آموزش بهداشت دهان به‌همراه یک نسخه از رادیوگرافی و توصیه به پیگیری با یک دندانپزشک (مراقبت‌های معمول جامعه) تصادفی‌سازی کرد. از آن‌جا که رویدادهای قلبی‌عروقی برای دوره‌های زمانی مختلف بین 6 و 25 ماه اندازه‌گیری شده بودند، و فقط 37 شرکت‌کننده با حداقل یک سال پیگیری در دسترس بودند، ما داده‌ها را برای گنجاندن در این مطالعه مروری، به اندازه کافی قوی در نظر نگرفتیم. این مطالعه، مرگ‌ومیر به همه دلایل و مرگ‌ومیر مربوط به همه مرگ‌ومیرهای CVD را ارزیابی نکرد. ما قادر به نتیجه‌گیری در مورد اثرات درمان پریودنتال در پیشگیری ثانویه از CVD نیستیم.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save