آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی برای درمان عفونت با سودوموناس آئروژینوزادر افراد مبتلا به فیبروز سیستیک

سوال مطالعه مروری

به منظور یافتن شواهدی درباره اینکه آنتی‌بیوتیک بلعیده شده می‌تواند عفونت سودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa) را در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک درمان کند، به جست‌وجو پرداختیم.

پیشینه

درمان عفونت سودوموناس آئروژینوزا ریه در مدیریت بیماری ریه فیبروز سیستیک بسیار مهم است. اگر آنتی‌بیوتیک خوراکی (بلع از راه دهان) به اندازه شکل داخل وریدی (داده شده از طریق ورید) یا شکل نبولایز شده (تنفس شده به صورت بخار) آن برای درمان عفونت سودوموناس آئروژینوزا موثر و ایمن باشد، کیفیت زندگی افراد مبتلا به فیبروز سیستیک بهبود خواهد یافت زیرا استفاده از آنها ساده‌تر است و از بستری شدن در بیمارستان جلوگیری می‌کند.

ما به دنبال کارآزمایی‌هایی بودیم که در آنها بیماران شانس برابری برای دریافت آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی یا یک درمان جایگزین برای درمان عفونت سودوموناس آئروژینوزا داشته باشند. فکر می‌کردیم که مهم‌ترین پیامدها برای یافتن نتایج، کیفیت زندگی و عملکرد ریه است. این یک نسخه به‌روز از مروری است که قبلا منتشر شد.

تاریخ جست‌وجو

شواهد تا این زمان به‌روز است: 08 جولای 2016.

ویژگی‌های مطالعه

پنج کارآزمایی انجام شده، شامل 256 شرکت‌کننده، را یافتیم. سه کارآزمایی شامل افرادی بودند که دچار گُر-گرفتگی بیماری شده (171 شرکت‌کننده) و دو کارآزمایی درمان طولانی-مدت (85 شرکت‌کننده) را بررسی کرده بود.

نتایج کلیدی

هیچ گونه شواهد قطعی نیافتیم که نشان دهد آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی بیشتر یا کمتر از یک درمان جایگزین برای تشدید بیماری یا درمان طولانی-مدت عفونت مزمن سودوموناس آئروژینوزا موثرتر است. یکی از کارآزمایی‌ها که شامل داوطلبانی بود که برای تشدید بیماری تحت درمان قرار گرفته بودند، عملکرد ریه را زمانی که با استفاده از سیپروفلوکساسین (ciprofloxacin) درمان شدند، به‌طور قابل توجهی در مقایسه با درمان داخل وریدی، بهتر گزارش کردند؛ اما زمانی که داده‌های مشابه را آنالیز کردیم، با این یافته موافق نبودیم. هیچ شواهدی دال بر تفاوت بین آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و درمان‌های دیگر از نظر عوارض جانبی یا ایجاد مقاومت به آنتی‌بیوتیک نیافتیم، اما تاکید می‌کنیم که کارآزمایی‌ها برای شناسایی چنین تفاوت‌هایی طراحی نشده بودند.

تا زمانی که نتایج کارآزمایی‌های بزرگ در دسترس باشند، افراد باید درمان خود را به صورت عملی و بر اساس هرگونه شواهد موجود، شرایط بالینی خود، اثربخشی شناخته شده داروها در برابر سویه‌های محلی از اشکالات و اولویت‌های فردی انتخاب کنند.

کیفیت شواهد

شواهدی که یافتیم محدود بود. کارآزمایی‌ها از نظر طراحی، داروهای استفاده شده، طول درمان و پیگیری و پیامدهای اندازه‌گیری شده بسیار متفاوت بودند. کارآزمایی‌های انتخاب شده دارای خطرات مختلف سوگیری (bias) بودند، اما فکر می‌کنیم که هیچ یک از آنها از نظر کورسازی، دارای خطر پائین سوگیری نبودند، که ممکن است نتایج حاصل از پیامدهای ذهنی مانند کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

هیچ گونه شواهد قطعی نیافتیم که نشان دهد رژیم آنتی‌بیوتیکی ضد-سودومونای خوراکی برای تشدید علائم ریوی یا درمان طولانی-مدت عفونت مزمن با سودوموناس آئروژینوزا، بیشتر یا کمتر از یک درمان جایگزین موثر است. تا زمانی که نتایج کارآزمایی‌های آینده با توان آزمون کافی در دسترس باشند، درمان باید به صورت عملگرا و بر اساس هرگونه شواهد غیر-تصادفی‌سازی شده در دسترس، شرایط بالینی فرد، اثربخشی شناخته شده دارو در برابر گونه‌های بومی و بر اساس اولویت‌های فردی انتخاب شود.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

سودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa) شایع‌ترین پاتوژن باکتریایی عامل عفونت ریه در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک بوده و درمان با استفاده از آنتی‌بیوتیک مناسب در آن بسیار حیاتی است. آنتی‌بیوتیک‌ها در صورت تشدید علائم عفونت ریه معمولا به صورت داخل وریدی، و برای درمان طولانی-مدت از طریق یک نبولایزر (nebuliser) به بیمار رسانده می‌شوند. استفاده از آنتی‌بیوتیک ضد-سودومونای خوراکی با اثربخشی و بی‌خطری مشابه با آنتی‌بیوتیک داخل وریدی یا نبولایزر شده ممکن است در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک با توجه به سهولت درمان و اجتناب از بستری شدن در بیمارستان مزیتی داشته باشد. این یک نسخه به‌روز از مرور قبلی است.

اهداف: 

تعیین مزیت یا آسیب درمان با استفاده از آنتی‌بیوتیک ضد-سودومونای خوراکی برای افراد مبتلا به فیبروز سیستیک، کلونیزه شده با سودوموناس آئروژینوزا، در:
1. درمان تشدید علائم عفونت ریوی؛ و
2. درمان طولانی-مدت عفونت مزمن.

روش‌های جست‌وجو: 

پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه فیبروز سیستیک و اختلالات ژنتیکی در کاکرین (Cochrane Cystic Fibrosis and Genetic Disorders Group) شامل مراجع شناسایی شده از طریق جست‌وجوهای جامع بانک اطلاعاتی جامع الکترونیکی و جست‌وجوهای دستی مجلات مرتبط و کتاب چکیده خلاصه مقالات کنفرانس‌ها را جست‌وجو کردیم.

با شرکت‌های داروسازی تماس گرفتیم و فهرست منابع کارآزمایی‌های شناسایی شده را بررسی کردیم.

تاریخ آخرین جست‌وجو: 08 جولای 2016.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی یا شبه‌-تصادفی‌سازی و کنترل شده که به مقایسه هر دوز آنتی‌بیوتیک ضد-سودومونای خوراکی، با دیگر ترکیبات آنتی‌بیوتیک‌های استنشاقی، خوراکی یا داخل وریدی، یا با دارونما (placebo) یا درمان معمول برای تشدید علائم عفونت ریوی و درمان طولانی-مدت پرداخته باشند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده به‌طور مستقل از هم کارآزمایی‌ها را انتخاب، داده‌ها را استخراج و کیفیت آنها را ارزیابی کردند. با نویسندگان کارآزمایی برای به دست آوردن اطلاعات ازدست‌رفته تماس گرفتیم.

نتایج اصلی: 

سه کارآزمایی را که تشدید علائم ریوی را ارزیابی کرده بودند (171 شرکت‌کننده) و دو کارآزمایی را که درمان طولانی-مدت (85 شرکت‌کننده) را ارزیابی کرده بودند، یافتیم. کیفیت زندگی و عملکرد ریه را به عنوان مهم‌ترین پیامدها در نظر گرفتیم. در آنالیزها هیچ تفاوتی با اهمیت آماری بین آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی ضد-سودومونا و درمان‌های دیگر برای این پیامدها برای تشدید علائم ریوی یا درمان طولانی-مدت مشاهده نشد. یکی از کارآزمایی‌های وارد شده، زمانی که درمان تشدید علائم ریوی با استفاده از سیپروفلوکساسین (ciprofloxacin) با درمان داخل وریدی مقایسه شد، به‌طور قابل توجهی عملکرد بهتری را برای ریه گزارش کرد؛ با این حال، آنالیز ما این یافته را تایید نمی‌کند. هیچ شواهدی مبنی بر تفاوت بین آنتی‌بیوتیک ضد-سودومونای خوراکی و درمان‌های دیگر از نظر عوارض جانبی یا به وجود آمدن مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها مشاهده نکردیم، اما کارآزمایی‌ها دارای توان آزمون کافی برای تشخیص این تفاوت‌ها نبودند. هیچ یک از مطالعات دارای خطر پائین سوگیری (bias) ناشی از کورسازی که ممکن است به ویژه بر پیامدهای فردی مانند کیفیت زندگی تاثیر داشته باشد، نبودند. خطر سوگیری برای معیارهای دیگر در همه مطالعات به وضوح بیان نشده است.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری