آیا اعمال قرنطینه، به‌تنهایی یا در ترکیب با دیگر اقدامات سلامت عمومی، کروناویروس (COVID-2019) را کنترل می‌کند؟

پیشینه

بیماری کروناویروس 2019 (COVID-2019) یک ویروس جدید است که به سرعت در سراسر جهان گسترش یافته است. COVID-19 به راحتی بین افرادی که در تماس نزدیک با هم قرار دارند، یا از طریق سرفه و عطسه گسترش می‌یابد. اغلب افراد آلوده علائمی خفیف و شبیه آنفلوآنزا دارند اما برخی بیماری جدی پیدا کرده و حتی می‌میرند.

هیچ درمان موثر یا واکسنی (محصولی که ابتلای افراد را به یک بیماری خاص متوقف می‌کند) برای COVID-19 وجود ندارد، بنابراین راه‌های دیگری برای کند کردن (کنترل) گسترش آن مورد نیاز است. یکی از توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO) برای کنترل این بیماری، اعمال قرنطینه است. این کار به معنی جدا کردن افراد سالم از دیگر افراد سالم، در مواردی است که آنها این ویروس را دارند و می‌توانند آن را گسترش دهند. دیگر توصیه‌های مشابه شامل ایزوله کردن (مانند قرنطینه است، اما برای افرادی با علائم COVID-19) و فاصله‌گذاری اجتماعی (که در آن افراد بدون علائم، فاصله فیزیکی را از یکدیگر حفظ می‌کنند) هستند.

ما می‌خواستیم چه چیزی را پیدا کنیم؟

ما می‌خواستیم دریابیم که قرنطینه گسترش COVID-19 را متوقف می‌کند یا خیر و تا چه اندازه در انجام آن موثر است و اگر این کار را می‌کند، از مرگ هم پیشگیری می‌کند یا خیر. ما می‌خواستیم بدانیم اعمال قرنطینه همراه با اقدامات دیگر، مانند تعطیلی مدارس، موثرتر بود یا خیر. ما همچنین می‌خواستیم بدانیم که این کار چه هزینه‌ای دارد.

ویژگی‌های مطالعه

COVID-19 به سرعت در حال گسترش است، بنابراین لازم بود تا هرچه سریع‌تر به این پرسش پاسخ دهیم. بدین معنا که ما برخی از مراحل فرآیند نرمال مرور کاکرین را کوتاه کردیم. با این وجود، ما مطمئن هستیم که این تغییرات بر نتیجه‌گیری‌های کلی ما تاثیری نمی‌گذارند.

ما به دنبال مطالعاتی گشتیم که تاثیر هر نوع قرنطینه را در هر جایی، روی گسترش و شدت COVID-19 ارزیابی کردند. ما همچنین به دنبال مطالعاتی بودیم که قرنطینه را در کنار سایر تدابیر، مانند ایزوله کردن، فاصله‌گذاری اجتماعی، تعطیلی مدرسه و بهداشت دست ارزیابی کردند. COVID-19 یک بیماری جدید است، بنابراین، برای یافتن هر چه بیشتر شواهد ممکن، ما به دنبال مطالعاتی نیز بودیم که روی ویروس‌های مشابه، مانند SARS (سندرم تنفسی حاد شدید) و MERS (سندرم تنفسی خاورمیانه) انجام شدند.

مطالعات تعداد موارد COVID-19؛ SARS یا MERS را اندازه‌گیری کردند، اینکه چگونه بسیاری از افراد آلوده شدند، ویروس با چه سرعتی گسترش پیدا کرد، چه تعداد افرادی فوت کردند و هزینه‌های قرنطینه چقدر بود.

نتایج کلیدی

ما 29 مطالعه را وارد کردیم. ده مطالعه روی COVID-19؛ 15 مطالعه روی SARS؛ دو مطالعه روی SARS همراه با ویروس‌های دیگر؛ و دو مطالعه روی MERS متمرکز شدند. بسیاری از مطالعات داده‌های موجود را برای ایجاد یک مدل (شبیه‌سازی) ترکیب کردند تا پیش‌بینی کنند چه حوادثی ممکن است در طول زمان، برای افراد در شرایط مختلف (مطالعات مدل‌سازی)، رخ دهند. مطالعات COVID-19 موارد طغیان بیماری را در چین، انگلستان، کره جنوبی، و روی کشتی کروز Diamond Princess شبیه‌سازی کردند. چهار مطالعه به تاثیر قرنطینه بر 178122 بیمار درگیر در طغیان‌های بیماری SARS و MERS نگاه کردند (به نام مطالعات «کوهورت»). مطالعات باقی‌مانده طغیان‌های SARS و MERS را مدل‌سازی کردند.

مطالعات مدل‌سازی همگی نشان دادند که اقدامات شبیه‌سازی شده قرنطینه باعث کاهش تعداد افراد مبتلا به بیماری و تعداد موارد مرگ‌ومیر می‌شوند. برآوردها حاکی از کاهش حداقلی معادل 44% و کاهش حداکثری معادل 81% در تعداد افراد مبتلا به این بیماری با استفاده از قرنطینه است. به‌طور مشابه، برآوردها از تعداد موارد مرگ‌ومیر با استفاده از قرنطینه، حاکی از کاهش حداقلی معادل 31% و کاهش حداکثری معادل 63% است. ترکیب قرنطینه با سایر اقدامات، مانند تعطیلی مدارس یا فاصله‌گذاری اجتماعی، در کاهش گسترش COVID-19 نسبت به قرنطینه به‌تنهایی مؤثرتر است. مطالعات SARS و MERS با مطالعات انجام شده روی COVID-19 توافق داشتند.

دو مطالعه مدل‌سازی SARS، هزینه‌ها را ارزیابی کردند. آنها دریافتند که با آغاز زودتر اقدامات قرنطینه، هزینه‌ها پایین‌تر بودند.

به دلایل مختلفی، نمی‌توانیم در مورد شواهدی که یافتیم، اطمینان کامل داشته باشیم. مطالعات COVID-19 مدل‌های خود را روی داده‌های محدودی بنا کردند و مفروضات مختلفی را در مورد ویروس (به عنوان مثال با چه سرعتی گسترش پیدا می‌کند) ساختند. مطالعات دیگر SARS و MERS را بررسی کردند، در نتیجه ما نمی‌توانیم فرض کنیم که نتایج برای COVID-19 همان خواهند بود.

نتیجه‌گیری

با وجود شواهد محدود، تمامی مطالعات دریافتند که اعمال قرنطینه در کاهش شمار افراد آلوده به ویروس و تعداد موارد مرگ‌ومیر ناشی از آن، اهمیت دارند. نتایج نشان دادند که اگر قرنطینه زودهنگام آغاز شود، موثرترین روش با هزینه کمتری خواهد بود. ترکیب قرنطینه با دیگر اقدامات پیشگیری و کنترل، تأثیر بیشتری نسبت به قرنطینه به‌تنهایی داشت.

این مرور شامل تمام شواهد منتشر شده تا 12 مارچ 2020 است.

نتیجه‌گیری نویسندگان: 

شواهد موجود برای COVID-19 به مطالعات مدل‌سازی محدود است، که فرضیات پارامتر را بر اساس دانش کنونی و پراکنده، بنا می‌کنند. یافته‌ها همواره نشان می‌دهند که قرنطینه در کاهش میزان بروز و مورتالیتی در طول پاندمی COVID-19 حائز اهمیت است. اعمال زودهنگام قرنطینه و ترکیب قرنطینه با دیگر اقدامات سلامت عمومی، اهمیت زیادی برای تضمین اثربخشی آنها دارد. به منظور حفظ بهترین تعادل ممکن بین اقدامات مختلف، تصمیم‌گیران باید دائما وضعیت طغیان و تاثیر اقدامات اجرا شده را پایش کنند. انجام تست در نمونه‌های شاخص در شرایط مختلف می‌تواند به ارزیابی شیوع واقعی عفونت کمک کند، و عدم قطعیت فرضیات مدل‌سازی را کاهش دهد.

این مرور به سفارش WHO و با حمایت Danube-University-Krems انجام شد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

بیماری کروناویروس 2019 (COVID-19) یک بیماری به سرعت در حال ظهور است که توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) در قالب پاندمی طبقه‌بندی شده است. برای حمایت از WHO در مورد توصیه‌های آن در مورد قرنطینه، ما انجام یک مرور سریع را در مورد اثربخشی قرنطینه در طول طغیان‌های شدید کروناویروس انجام دادیم.

اهداف: 

ما یک مرور سریع را برای ارزیابی اثرات قرنطینه (به‌تنهایی یا در ترکیب با سایر اقدامات) روی افرادی که با موارد تایید شده COVID-19 تماس داشتند، افرادی که از کشورهایی با طغیان اعلام شده مسافرت کردند، یا کسانی که در مناطقی با انتقال بالای بیماری زندگی می‌کنند، انجام دادیم.

راهبرد جست‌وجو: 

یک متخصص اطلاعات در تاریخ 12 فوریه 2020 به جست‌وجو در PubMed؛ Ovid MEDLINE؛ WHO Global Index Medicus؛ Embase و CINAHL پرداخته و جست‌وجوی خود را در تاریخ 12 مارچ 2020 به‌روزرسانی کرد. WHO رکوردها را از جست‌وجوهای روزانه در بانک‌های اطلاعاتی چینی تا 16 مارچ 2020 به دست آورد.

معیارهای انتخاب: 

مطالعات کوهورت، مطالعات مورد-شاهدی، سری‌ موارد، سری‌ زمانی، سری‌ زمانی منقطع شده و مطالعات مدل‌سازی ریاضی که تاثیر هر نوع قرنطینه را برای کنترل COVID-19 مورد ارزیابی قرار دادند. ما همچنین مطالعات مرتبط با SARS (سندرم حاد تنفسی شدید) و MERS (سندرم تنفسی خاورمیانه) را به عنوان شواهد غیرمستقیم برای طغیان فعلی کروناویروس وارد کردیم.

جمع‌آوری داده و تجزیه و تحلیل: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم 30% رکوردها را غربالگری کردند؛ یک نویسنده تکی مرور، 70% موارد باقی‌مانده را ارزیابی کرد. دو نویسنده مرور تمامی مقالات متن کامل را که به‌طور بالقوه با موضوع مرتبط بودند، مستقل از هم بررسی کردند. یک نویسنده مرور، داده‌ها را استخراج کرده و کیفیت شواهد را با درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) ارزیابی کرده و نویسنده دوم ارزیابی را بررسی کرد. ما قطعیت شواهد را برای چهار پیامد اولیه رتبه‌بندی کردیم: بروز (incidence)، انتقال به جلو (onward transmission)، مورتالیتی، و استفاده از منابع.

نتایج اصلی: 

ما 29 مطالعه را وارد کردیم؛ 10 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19، چهار مطالعه مشاهده‌ای و 15 مطالعه مدل‌سازی در مورد SARS و MERS. به دلیل تنوع روش‌های اندازه‌گیری و تجزیه‌وتحلیل در سراسر پیامدهای مورد نظر، ما نتوانستیم متاآنالیزی را انجام دهیم و یک سنتز روایتی (narrative synthesis) انجام شد. با توجه به نوع شواهد یافت شده برای این مرور، رتبه‌بندی GRADE برای قطعیت شواهد، پائین تا بسیار پائین بود.

مطالعات مدل‌سازی همواره به نفع اقدامات شبیه‌سازی شده قرنطینه بودند، به عنوان مثال، قرنطینه افرادی که با موارد تایید شده یا موارد مشکوک به بیماری مواجهه داشتند، باعث کاهش 44% تا 88% از موارد بروز و 31% تا 63% از موارد مرگ‌ومیر، در مقایسه با انجام هیچ اقداماتی، بر اساس سناریوهای مختلف شد (موارد بروز: 4 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19؛ SARS؛ مورتالیتی: 2 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19؛ SARS، شواهد با قطعیت پائین). شواهدی با قطعیت بسیار پائین نشان می‌دهند که اعمال زودهنگام قرنطینه، منجر به صرفه‌جویی بیشتر در هزینه‌ها می‌شود (2 مطالعه مدل‌سازی در مورد SARS). شواهدی با قطعیت بسیار پائین نشان دادند که قرنطینه کردن مسافرینی که از کشوری با طغیان اعلام شده آمده‌اند، تاثیر کمی بر کاهش بروز و مرگ‌ومیر داشت (2 مطالعه مدل‌سازی در مورد SARS). هنگامی که مدل‌ها قرنطینه را با دیگر اقدامات پیشگیری و کنترل، از جمله تعطیلی مدارس، محدودیت‌های سفر و فاصله‌گذاری اجتماعی ترکیب کردند، مدل‌ها نشان دهنده تاثیر بزرگتری بر کاهش موارد جدید، انتقال‌ها و مرگ‌ومیر نسبت به اقدامات مجزا به‌تنهایی بودند (موارد بروز: 4 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19؛ انتقال به جلو: 2 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19؛ مورتالیتی: 2 مطالعه مدل‌سازی در مورد COVID-19؛ شواهد با قطعیت پائین). مطالعات انجام شده در مورد SARS و MERS با یافته‌های حاصل از مطالعات در مورد COVID-19 سازگار بودند.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save