سیاست‌های دارویی: اثرات سیاست‌های آموزشی یا نظارتی که تجویز کنندگان دارو را هدف قرار می‌دهد

هدف از این مطالعه مروری کاکرین، ارزیابی تاثیر سیاست‌هایی است که افراد تجویز کننده داروها را مورد هدف قرار می‌دهد. نویسندگان این مطالعه مروری تمام مطالعات مربوطه را برای پاسخ دادن به این سوال جمع‌آوری و تجزیه‌و‌تحلیل کردند و دو مطالعه را پیدا کردند.

این مطالعه مروری یکی از مجموعه‌های مطالعات مروری برنامه‌ریزی شده یا تکمیل ‌شده است که به بررسی تاثیر انواع مختلف سیاست‌های دارویی بر استفاده منطقی از دارو می‌پردازد.

پیام‌های کلیدی

ما نمی‌دانیم اثرات سیاست‌های آموزشی یا نظارتی بر تجویز دارو چه هستند، زیرا شواهد از قطعیت بسیار پائینی برخوردار هستند.

سیاست‌های آموزشی و نظارتی چه هستند؟

بخش زیادی از سرمایه‌های مربوط به مراقبت‌های سلامت صرف داروها می‌شود و این مقدار در حال افزایش است. و ارائه‌دهندگان خدمات درمانی همیشه داروهای مناسب را تجویز نمی‌کنند. بنابراین، سیاست‌گذاران به دنبال راه‌هایی برای کنترل هزینه داروها هستند اما هنوز مطمئن می‌شوند که بیماران داروهای مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. دولت‌ها، سازمان‌های غیردولتی و بیمه‌کنندگان درمانی گاهی‌اوقات سعی می‌کنند تا این کار را از طریق هدف قرار دادن افرادی که داروها را تجویز می‌کنند، انجام دهند.

یکی از راه‌های انجام این کار معرفی سیاست‌های آموزشی است. این می‌تواند شامل قوانین، دستورات و مقرراتی باشد که نیاز به تجویز کنندگان دارو دارد تا از انواع خاصی از اطلاعات، آموزش یا بازخورد در مورد رفتار تجویزی آن‌ها مطمئن شود.

رویکرد دیگر معرفی سیاست‌های نظارتی است. این می‌تواند شامل قوانین، دستورات و مقرراتی باشد در مورد این‌که چه افرادی می‌توانند دارو تجویز کنند، چه نوع داروهایی را می‌توانند تجویز کنند و چه مقدار دارو می‌توانند تجویز کنند. معمولا، تجویزکنندگان برای اطمینان از این‌که این سیاست‌ها را دنبال می‌کنند یا خیر، زیر نظر گرفته می‌شوند.

نتایج اصلی این مطالعه مروری چیست؟

نویسندگان این مطالعه مروری دو مطالعه مرتبط را پیدا کردند. هر دوی این مطالعات از ایالات متحده آمریکا بودند و هر دو، سیاست‌هایی را ارزیابی کردند که در اواخر دهه 1990 معرفی شدند.

اولین مطالعه، سیاستی را مورد ارزیابی قرار داد که هدف آن این بود که پزشکان بتوانند آنتی‌هیستامین‌های ارزان‌تری را، که به‌خوبی سایر آنتی‌هیستامین‌ها بودند، تجویز کنند. در بخشی از این مطالعه، نامه‌هایی به پزشکان و به بیماران آن‌ها ارسال شد که در مورد سیاست جدید به آن‌ها می‌گوید، و در مورد آنتی‌هیستامین به آن‌ها اطلاعات می‌دهد. در بخش دیگری از این مطالعه، نامه‌ها فقط به پزشکان ارسال شد.

مطالعه دوم سیاستی را مورد ارزیابی قرار داد که هدف آن این بود که پزشکان بتوانند بنزودیازپین‌های کمتری را برای انواع خاصی از بیماران تجویز کنند. این سیاست پزشکان ایالت نیویورک را ملزم می‌کرد هر بار که بنزودیازپین‌ها را تجویز می‌کردند، سه نسخه از همان فرم را پر کنند. سپس داروخانه‌ها یکی از این نسخه‌ها را به اداره نظارت دولتی ارسال کردند تا بر آن‌چه پزشکان تجویز می‌کردند، نظارت داشته باشند. این مطالعه، این پزشکان را با پزشکان در ایالت نیوجرسی، که به همان روش نظارت می‌شدند، مقایسه کرد.

از آنجا که شواهد حاصل از هر دو مطالعه از قطعیت بسیار پایین برخوردار بود، ما نمی‌دانیم این سیاست‌ها چه تاثیری بر استفاده از داروهای افراد داشته است. ما هم‌چنین نمی‌دانیم آیا این سیاست‌ها تاثیری بر سلامت افراد یا استفاده آن‌ها از خدمات مراقبت‌های سلامت یا هزینه‌ها داشته یا خیر، زیرا این مطالعات این موضوع را اندازه‌گیری نکردند.

این مطالعه مروری چقدر به‌روز است؟

نویسندگان این مطالعه مروری برای مطالعاتی جست‌وجو کردند که تا مارچ 2018 منتشر شده بودند.

نتیجه‌گیری نویسندگان: 

ما از تاثیرات سیاست‌های آموزشی یا نظارتی که تجویز کنندگان را هدف قرار داده، به دلیل شواهدی بسیار محدود با قطعیت بسیار پایین، مطمئن نیستیم. بنابراین اثرات این سیاست‌ها باید با استفاده از طرح‌های مطالعاتی مناسب مورد ارزیابی قرار گیرند. انجام ارزیابی‌ها در طیف وسیعی از محیط‌ها، ازجمله کشورهای کم‌درآمد و متوسط، و در انواع مختلفی از تجویز کنندگان و داروها، مورد نیاز است.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

داروها نقش مهمی در سلامت افراد دارند. با این‌حال، داروها اغلب به‌طور مناسب استفاده نمی‌شوند. بهبود استفاده از داروها می‌تواند پیامدهای سلامت را بهبود بخشد و باعث صرفه‌جویی در منابع شود. از طرف دیگر، سیاست‌های نظارتی و آموزشی می‌توانند اثرات ناخواسته‌ای بر سلامت و هزینه‌ها داشته باشند.

اهداف: 

ارزیابی اثرات سیاست‌های آموزشی و نظارتی دارویی که تجویزکنندگان را در مورد مصرف دارو، استفاده از مراقبت‌های سلامت، پیامد‌های مربوط به سلامت و هزینه‌ها (مخارج) مورد هدف قرار می‌داد.

راهبرد جست‌وجو: 

ما CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ و دو پایگاه ثبت کارآزمایی را در مارچ 2018 و چندین پایگاه اطلاعاتی دیگر را بین سال‌های 2014 و 2018 جست‌وجو کردیم. ما فهرست منابع مطالعات واردشده، و سایر مطالعات مروری مرتبط را بررسی کردیم، با نویسندگان مطالعات مروری مرتبط برای شناسایی مطالعات اضافی تماس گرفتیم، و یک جست‌وجوی استنادی برای همه مطالعات واردشده با استفاده از ISI Web of Science انجام دادیم (جست‌وجو شده در 5 ژانویه 2016).

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده، کارآزمایی‌های غیرتصادفی‌سازی شده، مطالعات سری زمانی منقطع، مطالعات با اندازه‌‌‌گیری‌های تکراری و مطالعات کنترل‌شده قبل-بعد از سیاست‌هایی که مشخص می‌کنند چه کسانی می‌توانند داروها را تجویز کنند و سایر سیاست‌هایی که تجویزکنندگان را مورد هدف قرار می‌دهد. ما در این گروه نظارت و اجرای محدودیت‌ها، تجویز عمومی، برنامه‌هایی را برای اجرای دستورالعمل‌های درمانی، سیاست‌های گسترده سیستمی در رابطه با نظارت بر ایمنی دارو، و آموزش مداوم قانونی یا اجباری یا بهبود کیفیت را که به‌طور خاصی تجویز را هدف قرار می‌دهند، وارد کردیم. ما در این مطالعه مروری، «سیاست‌ها» را به صورت قوانین، دستورات، مصوبه‌های مالی و اداری که توسط دولت‌ها، سازمان‌های غیردولتی یا بیمه‌گران خصوصی وضع شدند، تعریف کردیم. ما مداخلاتی را که در سطح یک مرکز تکی انجام شدند، حذف کردیم. برای این‌که یک مطالعه را وارد کنیم، می‌بایست حداقل در یکی از پیامدهای زیر یک معیار واقع‌گرایانه و عینی (objective) داشته باشد: استفاده از دارو، استفاده از مراقبت‌های سلامت، پیامدهای سلامت، یا هزینه‌ها.

جمع‌آوری داده و تجزیه و تحلیل: 

دو نویسنده مطالعه مروری به‌طور مستقل از هم، چکیده‌ها و فهرست منابع گزارش‌های مرتبط را بررسی کرده، مطالعات با متن کامل را برای ورود ارزیابی کرده، داده‌ها را استخراج، و خطر سوگیری (bias) و قطعیت شواهد (GRADE) را مورد ارزیابی قرار دادند. برای تمام مراحل در فرآیند فوق، اختلافات را با بحث حل‌وفصل کردیم.

نتایج اصلی: 

ما دو مطالعه را شناسایی کردیم که معیارهای انتخاب ما را برآورده ساختند: یک مطالعه سری زمانی منقطع و کنترل‌ شده که به ارزیابی یک سیاست نظارتی پرداخت که شامل نظارت بر تجویز بنزودیازپین‌ها بود؛ و یک مطالعه کنترل‌شده قبل-بعد از یک سیاست آموزشی که شامل مطالب آموزشی ارسال‌شده در مورد تجویز برای پزشکان و اعضای سازمان حفظ سلامت (HMO)، هم‌چنین یک مداخله که برای تنظیم بازپرداخت دارو انجام شده بود.

ما در مورد اثرات سیاست تنظیم مقررات بر مصرف دارو که دربرگیرنده نظارت بر تجویز با نسخه‌های سه‌گانه باشد، در مقایسه با عدم مداخله نظارتی (شواهد با قطعیت بسیار پائین) مطمئن نیستیم.

ما هم‌چنین در مورد تاثیرات مصرف دارو، که از طریق تجویز پزشکان ارزیابی شده باشد، و هزینه‌های سیاست آموزشی که شامل مطالب آموزشی ارسال‌شده برای پزشکان و اعضای HMO در مورد تجویز دارو باشد، در مقایسه با عدم مداخله آموزشی یا مداخله برای تنظیم بازپرداخت دارو، مطمئن نیستیم (شواهد با قطعیت بسیار پایین).

هیچ‌یک از مطالعات واردشده، استفاده از مراقبت‌های سلامت، پیامدهای سلامت، یا هزینه‌های اضافی را، درصورت وجود، نسبت به بیماران اندازه‌گیری نکردند.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save