داروهایی برای درمان خارش در مراقبت تسکینی بیماران بزرگسال.

پیشینه

خارش واژه‌ای در پزشکی برای خاریدن است. این نشانه می‌تواند در مراکز مراقبت تسکینی که در آنها برای سرطان یا امراض شدید کلیوی درمان ارائه می‌شود، مشکلاتی ایجاد کند. در این مرور به‌روز شده، ما کارآزمایی‌های بالینی با کیفیت بالا را از داروهایی که برای پیشگیری یا درمان خارش در مراقبت تسکینی به کار می‌رود، جست‌وجو کردیم.

یافته‌های کلیدی و کیفیت شواهد

در جون 2016، ما 50 مطالعه را به دست آوردیم که 39 داروی مختلف را بر روی 1916 فرد مبتلا به خارش تست می‌کردند. درمان ضد-خارش ایده‌آل (anti-itch) در حال حاضر موجود نیست. هر چند شواهد کافی برای اشاره به برخی از درمان‌های احتمالی مفید برای علل خاص خارش وجود دارد. این داروها شامل گاباپنتین (gabapentin)، نالفورافین (nalfurafine) و کرومولین سدیم (cromolyn sodium) برای خارش مرتبط با بیماری مزمن کلیه، و ریفامپیسین (rifampicin) و فلومسینول (flumecinol) برای خارش مرتبط با مشکلات کبدی است. پاروکستین (paroxetine) ممکن است برای بیماران دریافت کننده مراقبت تسکینی به هر علت خارش مفید باشد، گرچه شواهد فقط از یک مطالعه در دسترس است. به طور کلی، بسیاری از داروها عوارض جانبی کم و خفیفی دارند. نالترکسون (naltrexone) بیشترین عوارض جانبی را نشان می‌دهد. به طور کلی، کیفیت شواهد از بسیار پائین تا متوسط رتبه‌بندی شد.

پژوهش بیشتر

پژوهش در زمینه مراقبت تسکینی چالش‌برانگیز و اغلب منحصر به یک دوره محدود در زمان پایان زندگی است. مطالعات با کیفیت بالای بیشتری برای پیشگیری و درمان خارش (pruritus) مورد نیاز است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

مداخلات مختلف تمایل داشتند برای بیماری‌های CP و UP تاثیرگذار باشند. هر چند درمانی برای بیماران مبتلا به بدخیمی‌ها هنوز وجود ندارد. در نتیجه حجم کوچک نمونه‌ها در بیشتر متاآنالیزها و کیفیت روش‌شناسی ناهمگون کارآزمایی‌های وارد شده، نتایج باید با توجه به تعمیم‌پذیری آنها تفسیر شوند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

این یک نسخه به‌روز از مرور اصلی کاکرین است که در سال 2013 (شماره 6) منتشر شد. خارش، در بیماران مبتلا به بیماری‌های مختلف روی می‌دهد و از مکانیسم‌های پاتولوژیک مختلفی ناشی می‌شود. در مراقبت تسکینی (palliative care) بیماران، خارش چندان شایع نیست، ولی یکی از نشانه‌های گیج کننده است. این عارضه می‌تواند عامل ناراحتی‌های قابل توجهی در بیماران شود و کیفیت زندگی آنها را تحت تاثیر قرار دهد.

اهداف: 

ارزیابی تاثیرات درمان‌های فارماکولوژیک متفاوت برای پیشگیری یا درمان خارش در مراقبت تسکینی بیماران بزرگسال.

روش‌های جست‌وجو: 

برای به‌روز کردن این مرور، CENTRAL (کتابخانه کاکرین) و MEDLINE (OVID) را تا 9 جون 2016 و Embase (OVID) را تا 7 جون 2016 مورد جست‌وجو قرار دادیم. افزون بر اینها، پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌ها را جست‌وجو کردیم و فهرست منابع تمام مطالعات مرتبط، کتاب‌های تکست اصلی، مرورها و وب‌سایت‌ها را جست‌وجو کرده و با متخصصان و محققان در زمینه خارش و مراقبت تسکینی در ارتباط با داده‌های منتشر نشده تماس برقرار کردیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) را وارد کردیم که تاثیرات درمان‌های فارماکولوژیک مختلف را با دارونما (placebo)، عدم درمان یا داروهای جایگزین برای پیشگیری یا درمان خارش در مراقبت تسکینی بیماران مقایسه کرده بودند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم، عناوین و چکیده‌های شناسایی شده را بررسی و داده‌ها را استخراج کردند و خطر سوگیری (bias) و کیفیت روش‌شناسی را مورد ارزیابی قرار دادند. ما نتایج را به صورت توصیفی و کمّی (متاآنالیز) مطابق با مداخلات فارماکولوژیک و بیماری‌های مرتبط با خارش خلاصه کردیم. شواهد را با استفاده از معیار سیستم درجه‌‏بندی توصیه‏، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (GRADE) ارزیابی کردیم و 10 جدول «خلاصه‌ای از یافته‌ها» را ایجاد کردیم.

نتایج اصلی: 

در این مرور، در کل، 50 مطالعه و 1916 شرکت‌کننده را وارد کردیم. در این نسخه به‌روز، 10 مطالعه را همراه با 627 شرکت‌کننده اضافه کردیم. در کل، 39 درمان مختلف را برای خارش در چهار گروه مختلف بیماران وارد کردیم.

پروفایل خطر کلی سوگیری ناهمگون بود و از سطح خطر بالا تا پائین متغیر بود. هر چند در 48 مطالعه (96%)، خطر سوگیری بالایی به دلیل حجم کوچک نمونه (یعنی کمتر از 50 شرکت‌کننده در هر بازوی درمان) مشاهده شد. با استفاده از معیار GRADE، ما قضاوت‌مان را در مورد کیفیت شواهد به سطح متوسط در هفت مقایسه و پائین در سه مقایسه برای پیامد اولیه (خارش)، عمدتا در نتیجه عدم-دقت و خطر سوگیری (bias) کاهش دادیم.

در مراقبت تسکینی شرکت‌کنندگان مبتلا به خارش‌هایی با انواع مختلف، درمان با داروی پاروکستین (paroxetine)، یک مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (selective serotonin reuptake inhibitor)، که خارش را تا 0.78 کاهش می‌دهد (مقیاس آنالوگ عددی از 0 تا 10؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 1.19- تا 0.37-؛ یک RCT؛ N = 48؛ کیفیت شواهد: متوسط) با دارونما (placebo) مقایسه شد.

برای شرکت‌کنندگانی که مبتلا به خارش اورمیک (uraemic pruritus; UP) بودند، گاباپنتین (gabapentin) از دارونما موثرتر بود (مقیاس آنالوگ بصری (VAS): 0 تا 10)، تفاوت میانگین (MD): 5.91-؛ 95% CI؛ 6.87- تا 4.96-؛ دو RCT؛ N = 118؛ کیفیت شواهد: متوسط). آگونیست گیرنده κ-اوپیوئید نالفورافین (κ-opioid receptor agonist nalfurafine) بهبودی UP را نشان داد (VAS از 0 تا 10؛ MD: -0.95؛ 95% CI؛ 1.32- تا 0.58-؛ سه RCT؛ 422 = N؛ کیفیت شواهد: متوسط)، فقط حوادث جانبی کمی رخ داد. علاوه بر این، کرومولین سدیم (cromolyn sodium)، خارش‌های اورمیک شرکت‌کنندگان را تا 2.94 نقطه در VAS (0 تا 10) در مقایسه با دارونما از بین می‌برد (95% CI؛ 4.04- تا 1.83-؛ دو RCT؛ N = 100؛ کیفیت شواهد: متوسط).

در شرکت‌کنندگان مبتلا به خارش کلاستاتیک (cholestatic pruritus; CP)، داده‌ها به نفع ریفامپین (rifampin) (VAS: 0 تا 100؛ MD: -24.64؛ 95% CI؛ 31.08- تا 18.21-؛ دو RCT؛ 42 = N؛ کیفیت شواهد: پائین) و فلومیکینول (flumecinol) (RR > 1 به نفع گروه درمان؛ RR: 1.89؛ 95% CI؛ 1.05 تا 3.39؛ دو RCT؛ N = 69؛ کیفیت شواهد: پائین)، حوادث جانبی در مقایسه با دارونما شیوع کمتری داشت. آنتاگونیست اوپیوئید نالترکسون در مقایسه با دارونما، خارش را در شرکت‌کنندگان مبتلا به CP کاهش داد (VAS: 0 تا 10؛ MD: -2.26؛ 95% CI؛ 3.19- تا 1.33-؛ دو RCT؛ N = 52؛ کیفیت شواهد: متوسط). با این حال، تاثیرات در شرکت‌کنندگان مبتلا به UP غیر-قطعی بود (درصد تفاوت: 12.30-%؛ 95% CI؛ 25.82-% تا 1.22%؛ یک RCT؛ N = 32). علاوه بر این، دوزهای زیاد آنتاگونیست‌های اوپیوئیدی (مثل نالترکسون) ممکن است در مراقبت تسکینی بیماران به دلیل خطر کاهش بی‌دردی، مناسب ‌نباشد.

برای شرکت‌کنندگان مبتلا به خارش مرتبط با HIV، اینکه درمان دارویی با هیدروکسی‌زین هیدروکلراید (hydroxyzine hydrochloride)، پنتوکسیفیلین (pentoxifylline)، تریامسینولون (triamcinolone) یا ایندومتاسین (indomethacin)، خارش پوست را کاهش می‌دهد یا خیر، نامطمئن است زیرا شواهد دارای کیفیت بسیار پائین بود (مانند حجم نمونه کوچک، فقدان کورسازی).

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری