بلاکرهای انتخابی بتا-1 برای درمان فشار خون بالا

پیشینه

بلاکرهای انتخابی بتا-1 زیر-کلاسی از بتا-بلاکرها هستند که به طور شایع در درمان فشار خون بالا استفاده می‌شوند. داروها در این طبقه شامل آتنولول (Tenormin)، متوپرولول (Lopressor)، نبیوولول (Bystolic) و بیسوپرولول (Zebeta, Monocor) هستند. ما یک متدولوژی جامع را برای آزمودن اینکه چطور دوزها و داروهای مختلف در این طبقه از داروها فشار خون را کاهش می‌دهند، ایجاد کردیم.

ویژگی‌های مطالعات وارد شده

ما 56 کارآزمایی بالینی را که تاثیر هشت نوع از بلاکرهای بتا-1 را در کاهش فشار خون در 7812 فرد با فشار خون بالا می‌آزمود، یافته و در این مرور گنجاندیم. این شرکت‌کنندگان به طور تصادفی برای دریافت دوز ثابتی از درمان با بلاکر بتا-1 یا دارونما (placebo) برای 3 تا 12 هفته تعیین شدند.

نتایج کلیدی

به طور میانگین، بلاکرهای بتا-1؛ BP را تا 10- درجه در فشار سیستولیک و 8- درجه در فشار دیاستولیک در افراد با فشار خون بالای خفیف تا متوسط کاهش دادند. به طور کلی، دوزهای بالاتر از بلاکرهای بتا-1 کاهش بزرگ‌تری از فشار خون را در مقایسه با دوزهای پائین‌تر نشان نداد. حداکثر کاهش فشار خون با مصرف دو بار در روز از شروع دوز توصیه شده، نشان داده شد.

دوزهای بالاتر بلاکرهای بتا-1 ضربان قلب را بیشتر از دوزهای کمتر کاهش دادند، بنابراین احتمال بیشتری وجود دارد که سبب عارضه جانبی شایع کند شدن ضربان قلب شوند. بلاکرهای انتخابی بتا-1 فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را تا درجه مشابهی کاهش می‌دهند، همانطور که نمونه‌ای برای زیر-کلاس‌های دیگری از بتا-بلاکرها است و بنابراین تاثیری اندک یا عدم تاثیر بر فشار نبض می‌گذارند. این وضعیت، متفاوت از طبقه‌های دیگر داروهای آنتی‌هیپرتانسیو مانند دیورتیک‌های تیازیدی، مهار کننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و بلاکرهای گیرنده آنژیوتانسین است.

کیفیت شواهد

کیفیت شواهد به علت انواع مختلف سوگیری (bias) که می‌توانست تاثیر را اغراق‌آمیز جلوه کند، پائین تشخیص داده شد. شواهد با کیفیت پائین به این معناست که احتمال زیادی وجود دارد پژوهش‌های آتی، تاثیر مهمی بر اطمینان ما نسبت به تخمین تاثیر داشته باشد و محتمل است که تخمین را تغییر دهد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

این مرور کیفیت پائینی را از شواهد در افراد با هیپرتانسیون خفیف تا متوسط بیان می‌کند، بلاکرهای انتخابی بتا-1 به طور میانگین BP را تا 8-/10- میلی‌متر جیوه و ضربان قلب را تا 11 ضربه در دقیقه در مقایسه با دارونما کاهش دادند. تاثیر بلاکرهای بتا-1 در ساعات اوج مصرف، 9-/12- میلی‌متر جیوه بزرگ‌تر از کاهش در ساعات اولیه، 7-/8- میلی‌متر جیوه بود. بلاکرهای انتخابی بتا-1؛ BP را تا دامنه بزرگ‌تری از بتا-بلاکرهای دوگانه گیرنده و بتا-بلاکرهای نسبی آگونیست، BP را به طور مشابهی با بتا-بلاکرهای غیر-انتخابی کاهش دادند. بلاکرهای انتخابی بتا-1؛ SBP را تا درجه مشابه و DBP را تا درجه بزرگ‌تری از دیورتیک‌ها، مهار کننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین و بلاکرهای گیرنده آنژیوتانسین کاهش دادند. از آنجایی که DBP تا مقدار مشابهی با SBP کاهش یافت، بلاکرهای انتخابی بتا-1 فشار نبض را کاهش نمی‌دهند.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

بتا-بلاکرها معمولا برای درمان هیپرتانسیون (hypertension) تجویز می‌شوند. خواندن فشار خون ابزار اولیه برای پزشکان و بیماران است تا اثربخشی درمان را ارزیابی کنند. تاثیر بلاکرهای انتخابی بتا-1 برای کاهش فشار خون شناخته شده نیست.

اهداف: 

کمّی‌سازی تاثیرات مرتبط با دوز در دوزها و انواع مختلف بلاکرهای انتخابی گیرنده آدرنرژیک بتا-1 بر فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در برابر دارونما (placebo) در بیماران مبتلا به هیپرتانسیون اولیه.

روش‌های جست‌وجو: 

بانک اطلاعاتی خلاصه مرورهای اثربخشی (Database of Abstracts of Reviews of Effectiveness; DARE) را برای مرورهای مرتبط جست‌وجو کردیم.

بانک‌های اطلاعاتی زیر را برای مطالعات اولیه جست‌وجو کردیم: پایگاه ثبت تخصصی گروه هیپرتانسیون در کاکرین (Cochrane Hypertension Specialised Register)؛ (تمام سال‌ها تا 15 اکتبر 2015)؛ CENTRAL از طریق پایگاه ثبت مطالعات آنلاین کاکرین (Cochrane Register of Studies Online)؛ (شماره 10؛ 2015)؛ Ovid MEDLINE (از 1946 تا 15 اکتبر 2015)، Ovid EMBASE (از 1974 تا 15 اکتبر 2015) و ClinicalTrials.gov (تمام سال‌ها تا 15 اکتبر 2015).

پایگاه ثبت تخصصی گروه هیپرتانسیون، شامل موارد زیر است: کارآزمایی‌های کنترل شده حاصل از جست‌وجوهای چکیده‌ مقالات CAB؛ CINAHL، پایگاه ثبت مرکزی کارآزمایی‌های کنترل شده کاکرین؛ EMBASE، خلاصه‌‌مقالات علم و فناوری مواد غذایی (Food Science and Technology Abstracts; FSTA)، بهداشت جهانی، LILACS؛ MEDLINE، پایان‌نامه‌ها و تزهای ProQuest؛ PsycINFO؛ Web of Science و پلت‌فرم بین‌المللی پایگاه ثبت کارآزمایی‌های بالینی سازمان جهانی بهداشت (ICTRP).

بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی با استفاده از استراتژی ترکیبی از جست‌وجوی با حساسیت بالای کاکرین، برای شناسایی کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده در MEDLINE جست‌وجو شدند: نسخه با حداکثر حساسیت (نسخه 2008) با اصطلاحات MeSH و اصطلاحات متنی رایگان انتخاب شد. هیچ محدودیت زبانی استفاده نشد. راهبرد جست‌وجوی MEDLINE به CENTRAL؛ EMBASE، پایگاه ثبت تخصصی گروه هیپرتانسیون و ClinicalTrials.gov با استفاده از واژگان کنترل شده مناسب و هم‌چنین قابل اجرا ترجمه شده‌اند. کل استراتژی‌ها درضمیمه 1 موجودند.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های متقاطع یا موازی کنترل شده با دارونما (placebo)، تصادفی‌سازی شده و دوسو-کور. مطالعات بایستی شامل یک بازوی تک-درمانی بتا-بلاکر با دوز ثابت می‌بودند. افراد ثبت‌نام شده در مطالعات می‌بایست هیپرتانسیون اولیه در خط پایه داشته باشند. مدت مطالعات باید بین 3 تا 12 هفته می‌بود. داروها در این کلاس از بتا-بلاکرها، شامل آتنولول (atenolol)، بتاکسولول (betaxolol)، بوانتولول (bevantolol)، بیسوپرولول (bisoprolol)، اسمولول (esmolol)، متوپرولول (metoprolol)، نبیوولول (nebivolol)، پافنولول (pafenolol) و پراکتولول (practolol) هستند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده ورود مطالعات را تایید و به طور جداگانه داده‌ها را استخراج کردند. نرم‌افزار Review Manager (RevMan) 5.3.5 برای سنتز داده‌ها استفاده شد.

نتایج اصلی: 

ما 56 مورد RCT (کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده) را شناسایی کردیم که اثربخشی بلاکرهای انتخابی بتا-1 (بتا-بلاکر-1) در کاهش فشار خون (BP) در 7812 بیمار هیپرتانسیو اولیه بررسی کرده بودند. از میان کارآزمایی‌های وارد شده به مرور، 26 مورد RCT، از نوع مطالعات موازی و 30 RCT، مطالعات متقاطع بودند که هشت نوع بتا-بلاکر-1 را آزموده بودند. روی‌ هم رفته، اکثریت بلاکرهای بتا-1 مطالعه شده به طور قابل توجهی فشار خون سیستولیک (systolic blood pressure; SBP) و دیاستولیک (diastolic blood pressure; DBP) را کاهش دادند. در افرادی با هیپرتانسیون خفیف تا متوسط، بلاکرهای انتخابی بتا-1 را تا میانگین 8-/10- میلی‌متر جیوه و ضربان قلب را تا 11 ضربه در دقیقه کاهش دادند. حداکثر کاهش BP از طریق بلاکرهای بتا-1 دو بار با دوز شروع کننده اتفاق افتاد. بلاکرهای اختصاصی بتا-1، تاثیر پاسخ-دوز درجه‌بندی شده بر SBP و DBP بالاتر از محدوده دوز توصیه شده را نشان ندادند.

بیشتر بلاکرهای بتا-1 تست شده به طور قابل توجهی ضربان قلب را کاهش دادند. پاسخ-دوز درجه‌بندی شده از بلاکرهای بتا-1 بر ضربان قلب مشهود بود. بلاکرهای بتا-1 با دوز بالاتر، ضربان قلب را بیشتر از دوزهای پائین‌تر کاهش دادند. به طور مجزا و روی هم رفته، بلاکرهای بتا-1 بر فشار نبض که آنها را از طبقات دیگر داروها متمایز می‌نمود، تاثیری نداشت

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری