ویتامین E برای تاردیو دیسکینزی ناشی از آنتی‌سایکوتیک

سوال مطالعه مروری

آیا ویتامین E برای درمان عارضه جانبی ناخوشایند ناشی از مصرف آنتی‌سایکوتیک‌ها - تاردیو دیسکینزی (tardive dyskinesia; TD) - در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا دیگر بیماری‌های روانی مشابه مفید است؟

پیشینه

افراد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب صداهایی را می‌شنوند و چیزهایی را می‌بینند (توهم) و باورهای عجیب‌وغریب (هذیان) دارند. این نشانه‌ها معمولا با داروهای آنتی‌سایکوتیک درمان می‌شوند. با این حال، این داروها می‌توانند عوارض جانبی ناتوان‌کننده‌ای (debilitating) داشته باشند. تاردیو دیسکینزی یک اختلال حرکتی غیرارادی است که باعث انقباضات غیرارادی و شدید (convulse)، اسپاسم و شکلک (grimace) در عضلات صورت، دهان، زبان و فک می‌شود. این وضعیت به دلیل مصرف طولانی‌مدت یا دوز بالای داروهای آنتی‌سایکوتیک ایجاد می‌شود، درمان آن مشکل بوده و حتی می‌تواند علاج‌ناپذیر باشد. ویتامین E به عنوان یک درمان پیشنهاد شده، اما تاکنون فواید استفاده از ویتامین E برای این منظور اندک به نظر می‌رسد.

ویژگی‌های مطالعه

ما به دنبال کارآزمایی‌ها، در جولای 2015 و اپریل 2017، با استفاده از پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه اسکیزوفرنی در کاکرین جست‌وجو کردیم. این مرور شامل 13 کارآزمایی تصادفی‌سازی شده با گزارش‌دهی ضعیف بود که به بررسی اثرات ویتامین E برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا دیگر بیماری‌های روانی مزمن پرداخته بودند که به دلیل مصرف داروهای آنتی‌سایکوتیک دچار TD شده بودند. کارآزمایی‌ها در کل 478 شرکت‌کننده را که برای مدت طولانی بیمار بوده‌اند، تصادفی‌سازی کردند.

نتایج کلیدی

ویتامین E ممکن است از افراد در برابر تاردیو دیسکینزی محافظت کند. با این حال، هیچ شواهد روشنی وجود ندارد که نشان دهد ویتامین E این شرایط مشکل‌ساز و ناامید کننده را بهبود می‌بخشد.

کیفیت شواهد

شواهد موجود ضعیف، محدود و اندک هستند، به همین دلیل ما قادر به نتیجه‌گیری در مورد استفاده از ویتامین E برای تاردیو دیسکینزی ناشی از داروهای آنتی‌سایکوتیک نیستیم. انجام کارآزمایی‌های بالینی با طراحی مناسب و خوب با حضور تعداد زیادی شرکت‌کننده برای بررسی اثرات ویتامین E در دوره‌های طولانی‌مدت به منظور تعیین اینکه این ویتامین گزینه درمانی موثری برای تاردیو دیسکینزی است یا خیر، مورد نیاز هستند.

این خلاصه به زبان ساده توسط نویسندگان مرور از خلاصه‌ای گرفته شده که ابتدا به‌وسیله «بن گری» (Ben Gray) - محقق ارشد بنیاد McPin؛ (http://mcpin.org) - نوشته شده است.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

کارآزمایی‌های کوچک با کیفیت محدود نشان می‌دهند که مصرف ویتامین E ممکن است از افراد در برابر بدتر شدن TD محافظت کند. با این حال، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد ویتامین E علائم این شرایط مشکل‌ساز و ناامید کننده را پس از بروز بهبود می‌بخشد. کارآزمایی‌های جدید و بهتر در این زمینه تحت بررسی و بسیاری از درمان‌های کمکی که برای درمان TD مورد استفاده قرار گرفته‌اند، نشان داده‌اند که ویتامین E می‌تواند گزینه خوبی برای ارزیابی بیشتر باشد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

داروهای آنتی‌سایکوتیک (نورولپتیک) به‌طور گسترده‌ای برای درمان افراد مبتلا به بیماری‌های روانی مزمن استفاده می‌شوند. با این حال، مصرف این داروها با عوارض جانبی همراه است، از جمله اختلالات حرکتی مانند تاردیو دیسکینزی (tardive dyskinesia; TD)، مشکلی که اغلب به صورت حرکات غیرارادی تکراری در اطراف دهان و صورت مشاهده می‌شود. ویتامین E به عنوان یک درمان برای پیشگیری یا کاهش TD پیشنهاد شده است.

اهداف: 

هدف اولیه، تعیین اثرات بالینی ویتامین E در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی یا دیگر بیماری‌های روانی مزمن بود که مبتلا به TD ناشی از داروهای آنتی‌سایکوتیک شده بودند.

اهداف ثانویه عبارت بودند از:
1. بررسی اینکه آیا اثر ویتامین E با افزایش مدت زمان پیگیری حفظ شد یا خیر؛
2. بررسی این فرضیه که استفاده از ویتامین E برای افراد مبتلا به TD با شروع زودهنگام (کمتر از پنج سال)، بیشترین اثربخشی را دارد یا خیر.

روش‌های جست‌وجو: 

ما پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه اسکیزوفرنی در کاکرین را جست‌وجو کردیم (جولای 2015 و اپریل 2017)، همچنین منابع تمام مطالعات شناسایی‌شده را برای یافتن کارآزمایی‌های بیشتر بررسی کردیم و با نویسندگان کارآزمایی‌ها برای یافتن اطلاعات اضافی تماس گرفتیم.

معیارهای انتخاب: 

ما گزارش‌های به دست آمده را از کارآزمایی‌های کنترل‌شده در رابطه با افراد مبتلا به TD ناشی از آنتی‌سایکوتیک و اسکیزوفرنی که مصرف داروهای آنتی‌سایکوتیک خود را ادامه می‌دادند و به‌طور تصادفی به گروه‌های دریافت‌کننده ویتامین E یا دارونما (placebo)، عدم مداخله، یا هر مداخله دیگری اختصاص داده شده بودند، وارد کردیم.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

ما به‌طور مستقل از هم داده‌ها را از این کارآزمایی‌ها استخراج کردیم و خطرات نسبی (RR) یا تفاوت‌های میانگین (MD) را با 95% فواصل اطمینان (CI) برآورد کردیم. ما بنا را بر این گذاشتیم که افرادی که مطالعه را زودهنگام ترک کردند، هیچ بهبودی نداشته‌اند. ما خطر سوگیری (bias) را ارزیابی و جدول «خلاصه‌ای از یافته‌ها» را با استفاده از GRADE ایجاد کردیم.

نتایج اصلی: 

این مرور در حال حاضر شامل 13 کارآزمایی تصادفی‌سازی شده با گزارش‌دهی ضعیف است (در کل 478 نفر)، همه شرکت‌کنندگان بزرگسالان مبتلا به اختلالات روانی مزمن، اغلب اسکیزوفرنی، و TD ناشی از داروهای آنتی‌سایکوتیک بودند. هیچ تفاوت روشنی بین ویتامین E و دارونما برای پیامد TD وجود نداشت: بهبودی که از نظر بالینی مهم باشد حاصل نشد (6 RCT؛ 264 = N؛ RR: 0.95؛ 95% CI؛ 0.89 تا 1.01؛ شواهد با کیفیت پایین). با این حال، افراد اختصاص داده شده به دارونما ممکن است وخامت بیشتری را از علائم خود در مقایسه با افراد دریافت کننده ویتامین E نشان دهند (5 RCT؛ 85 = N؛ RR: 0.23؛ 95% CI؛ 0.07 تا 0.76؛ شواهد با کیفیت پایین). شواهدی از تفاوت در بروز هرگونه عوارض جانبی (9 RCT؛ 205 = N؛ RR: 1.21؛ 95% CI؛ 0.35 تا 4.15؛ شواهد با کیفیت بسیار پایین)، عوارض جانبی اکستراپیرامیدال (1 RCT؛ 104 = N؛ MD: 1.10؛ 95% CI؛ 1.02- تا 3.22؛ شواهد بسیار با کیفیت پایین)، یا پذیرش درمان (بر اساس شرکت‌کنندگانی که مطالعه را زودهنگام ترک کردند، اندازه‌گیری شد) (میان‌مدت، 8 RCT؛ 232 = N؛ RR: 1.07؛ 95% CI؛ 0.64 تا 1.80؛ شواهد با کیفیت بسیار پایین) وجود نداشت. در هیچ کارآزمایی اعتماد اجتماعی، پذیرش اجتماعی، شبکه‌های اجتماعی یا کیفیت زندگی شخصی، پیامدهایی که برای بیماران مهم تشخیص داده شده بودند، گزارش نشدند. هیچ اطلاعات مبتنی بر کارآزمایی در مورد اثر ویتامین E برای افراد مبتلا به TD با شروع زودهنگام وجود ندارد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save