Interwencje w celu zapobiegania upadkom u osób po udarze mózgu

Upadki są dość częstym problemem występującym u 7% chorych w pierwszym tygodniu po udarze mózgu. Na dalszym etapie leczenia 55% do 73% osób w ciągu pierwszego roku po wylewie doznaje upadku. Nie wszystkie takie zdarzenia wymagają interwencji medycznej, ale nawet niegroźny wypadek może wywołać u pacjenta lęk. Upadek jest czynnikiem pozwalającym przewidzieć dalsze takie zdarzenia w przyszłości. Może to wpłynąć na ograniczenie codziennych aktywności pacjenta, dlatego kwestia ta wymaga szczególnej uwagi. W przeglądzie tym zbadano, jakie metody są skuteczne w zapobieganiu upadkom u osób po udarze mózgu. Po przeszukaniu literatury zakwalifikowaliśmy 10 badań, w których łącznie uczestniczyło 1004 pacjentów. W badaniach tych oceniano ćwiczenia, leki, a także zamianę szkieł w okularach z wieloogniskowych (progresywnych) na jednoogniskowe (korygujące tylko jedną wadę wzroku) jako metod zapobiegania upadkom. Wydaje się, że ćwiczenia nie wpłynęły na zmniejszenie odsetka upadków lub liczbę pacjentów doświadczających takiego zdarzenia. W większości badań zalecano uczestnikom wykonywanie tylko ćwiczeń ruchowych. Jedno z badań oferowało aktywność fizyczną łącznie z uczestnictwem w edukacyjnych spotkaniach poświęconych upadkom. W innym badaniu połączono ćwiczenia z całościową oceną ryzyka i dalszymi zaleceniami, takimi jak skierowanie pacjenta do okulisty lub odpowiednio dobrane obuwie, dzięki czemu uzyskano spersonalizowany plan zapobiegania upadkom. W żadnym z powyższych badań nie stwierdzono zmniejszenia odsetka upadków ani liczby osób ich doznających. W jednym badaniu dotyczących kobiet po udarze mózgu z niedoborem witaminy D objętych opieką długoterminową, u których suplementowano tą witaminę wykazano spadek liczby osób ulegających wypadkom, a także mniejszą ich częstość. Podobne efekty przyniosło podawanie alendronianu u pacjentów przebywających w szpitalu po wylewie. Należy jednak przeprowadzić więcej podobnych badań, aby potwierdzić te wyniki zanim zostaną wdrożone do praktyki klinicznej. W chwili obecnej nie ma dowodów wskazujących, że soczewki jednoogniskowe w porównaniu z wieloogniskowymi wiążą się ze zmniejszeniem liczby osób ulegających upadkom i odsetka tych zdarzeń. Podsumowując, obecnie jest niewiele dowodów potwierdzających skuteczność interwencji w zapobieganiu upadkom u pacjentów po udarze mózgu. Głównym powodem jest mała liczba badań poświęconych tej grupie chorych lub uwzględniających ich jako jedną z podgrup. Z tego względu dalsze badania w tym ważnym temacie są w pełni uzasadnione.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Magdalena Siwek Redakcja: Piotr Szymczak, Małgorzata Kołcz

Tools
Information
Share/Save