Czy za pomocą oceny objawów i badania lekarskiego można odpowiednio rozpoznać COVID-19?

Tłumaczenie nieaktualne. Kliknij tutaj aby zobaczyć aktualną wersję przeglądu w języku angielskim.

COVID-19 wpływa na wiele narządów w organizmie, więc chorzy na COVID-19 mogą reprezentować szerokie spektrum objawów. Występowanie objawów podmiotowych i przedmiotowych choroby jest ważne, ponieważ może pomóc pacjentom i personelowi medycznemu z którym się kontaktują, zorientować się, czy są chorzy.

Objawy podmiotoweOsoby z łagodnym COVID-19 mogą doświadczać kaszlu, bólu gardła, gorączki, biegunki, bólu głowy, mięśni lub stawów, zmęczenia i utraty lub zaburzenia zmysłu węchu i smaku.

Objawy przedmiotowe Uzyskuje się na podstawie badania klinicznego. Objawy przedmiotowe COVID-19 oceniane w tym przeglądzie obejmują: dźwięki osłuchowe płuc, ciśnienie tętnicze, wysycenie krwi tlenem i częstotliwość rytmu serca.

Często osoby z łagodnymi objawami konsultują się z lekarzem (lekarzem pierwszego kontaktu). Osoby z cięższymi objawami mogą udawać się po poradę do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej lub na szpitalny oddział ratunkowy. W zależności od wyników badań przedmiotowych, pacjenci mogą zostać odesłani do domu w celu izolacji, mogą zostać poddani dalszym badaniom lub zostać hospitalizowani.

Dlaczego właściwe rozpoznanie jest ważne?

Właściwe rozpoznanie gwarantuje, że chorzy podejmują środki w celu uniknięcia przenoszenia choroby i otrzymują odpowiednią opiekę. Jest to zarówno ważne dla chorych, jak i pozwala zmniejszyć szkody i zaoszczędzić czas oraz zasoby.

Czego chcieliśmy się dowiedzieć?

Chcieliśmy się dowiedzieć, jak dokładna jest diagnostyka COVID-19 w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej lub szpitala, na podstawie objawów podmiotowych i przedmiotowych.

Co zrobiliśmy?

Poszukiwaliśmy badań oceniających dokładność oceny objawów podmiotowych i przedmiotowych w rozpoznaniu COVID-19. Badania musiały być prowadzone wyłącznie w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej lub ambulatoryjnej opieki szpitalnej. Badania osób przebywających w szpitalu zostały uwzględnione tylko wtedy, gdy objawy i oznaki zostały zarejestrowane w momencie przyjęcia do szpitala.

Włączone badania

Znaleźliśmy 44 odpowiednie badania, w których wzięło udział 26 884 osoby. W badaniach oceniano 84 odrębne objawy podmiotowe i przedmiotowe, a w kilku badaniach oceniano ich łączne występowanie. 3 badania przeprowadzono w podstawowej opiece zdrowotnej (1824 uczestników), 9 badań w specjalistycznych ośrodkach wykonujących testy na COVID-19 (10 717 uczestników), 12 badań przeprowadzono w szpitalnych placówkach ambulatoryjnych (5061 uczestników), 7 badań u pacjentów hospitalizowanych (1048 uczestników), 10 badań na oddziale ratunkowym (3173 uczestników), a w 3 badaniach nie określono miejsca (5061 uczestników). Żadne z badań nie koncentrowało się na dzieciach, a tylko jedno koncentrowało się na starszych dorosłych.

Główne wyniki

W badaniach nie dokonano wyraźnego rozróżnienia między łagodną i ciężką postacią COVID-19, dlatego wyniki dla łagodnej, umiarkowanej i ciężkiej choroby przedstawiamy łącznie.

Najczęściej badanymi objawami podmiotowymi były kaszel i gorączka. W naszych badaniach, średnio 21% uczestników chorowało na COVID-19, co oznacza, że w grupie 1000 osób, około 210 zachoruje na COVID-19.

Według badań włączonych do naszego przeglądu, w tej samej grupie 1000 osób, około 655 osób miałoby kaszel. Spośród nich 142 osoby w rzeczywistości miałyby COVID-19. Spośród 345 osób, u których nie występuje kaszel, 68 chorowałoby na COVID-19.

W tej samej grupie 1000 osób, około 371 osób miałoby gorączkę. Spośród nich 113 osoby w rzeczywistości miałyby COVID-19. Spośród 629 pacjentów bez gorączki, 97 chorowałoby na COVID-19.

Utrata węchu lub smaku również znacznie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia COVID-19, w sytuacji gdy te objawy występują. Na przykład, w populacji, w której 2% osób choruje na COVID-19, utrata węchu lub smaku zwiększyłaby prawdopodobieństwo wystąpienia COVID-19 do 8%.

Jak wiarygodne są wyniki?

Dokładność poszczególnych objawów podmiotowych i przedmiotowych była bardzo zróżnicowana w poszczególnych badaniach. Co więcej, uczestnicy w badaniach zostali tak dobrani, że dokładność diagnostyki opartej na ocenie objawów podmiotowych i przedmiotowych może być niepewna.

Wnioski

Większość badań przeprowadzono w warunkach szpitalnych, więc wyniki mogą nie być w pełni reprezentatywne dla placówek podstawowej opieki zdrowotnej. Wyniki nie odnoszą się do dzieci lub starszych osób i nie różnicują wyraźnie stopni ciężkości choroby.

Wyniki sugerują, że na podstawie występowania pojedynczego objawu podmiotowego lub przedmiotowego opisanego w tym przeglądzie nie można postawić właściwego rozpoznania COVID-19. Jednakże, obecność utraty smaku lub węchu może służyć jako czerwona flaga, wskazując na występowanie choroby. Obecność gorączki lub kaszlu może być również przydatna do identyfikacji osób, które mogą chorować na COVID-19. Występowanie tych objawów podmiotowych może być przydatne w celu skłonienia do wykonania dalszych badań.

Niezbędne są dalsze badania w celu oceny łącznie objawów podmiotowych i przedmiotowych, a także oceny niewyselekcjonowanych populacji, w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej oraz u dzieci i starszych osób dorosłych.

Jak aktualny jest ten przegląd?

W niniejszej aktualizacji przeglądu, autorzy poszukiwali badań opublikowanych między styczniem i lipcem 2020 r.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Adrianna Glegoła Redakcja: Karolina Moćko