Wprowadzenie przerw w pracy w celu zapobiegania schorzeniom układu mięśniowo-szkieletowego i ich objawom u zdrowych pracowników

Szacuje się, że w latach 2017-2018 około 21-28 % dni zwolnień lekarskich w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Holandii spowodowane było zaburzeniami układu mięśniowo-szkieletowego związanymi z pracą. Liczby te wskazują, że choroby układu mięśniowo- szkieletowego związane z pracą stanowią poważny problem zarówno dla społeczeństwa, jak i samych pracodawców. Pewne interwencje mogą być odpowiedzią na zaistniały problem, na przykład poprzez wprowadzenie zmian w miejscu pracy lub jej organizacji. Zbadano wiele interwencji, takich jak szkolenie w zakresie zasad ergonomii (projekty mające na celu zwiększenie wydajności i komfortu w miejscu pracy), przekaz informacji i doradztwo, dostosowanie stanowiska pracy, harmonogram przerw w pracy oraz rotacja pracy. Obecny przegląd skupia się na wpływie różnych harmonogramów przerw w pracy na wyniki związane z dolegliwościami mięśniowo-szkieletowymi, ponieważ obecnie brakuje przeglądu systematycznego, który koncentrowałby się na tej interwencji. Stosowanie różnych harmonogramów przerw w pracy może przerwać lub skrócić długi czas powtarzających się lub monotonnych zadań. Przerwy w pracy mogą też prowadzić do skrócenia czasu, w którym pracownicy muszą długo pozostawać w tej samej lub niezręcznej pozycji czyli czynnika ryzyka zaburzeń układu mięśniowo- szkieletowego związanych z pracą.

Cel

Chcieliśmy się dowiedzieć, czy wprowadzenie przerw w pracy o różnej długości, częstotliwości i charakterze może zapobiec schorzeniom układu mięśniowo-szkieletowego i ich objawom u zdrowych pracowników. Pracowników uznaliśmy za zdrowych, jeśli w trakcie procesu rekrutacji do badania nie skarżyli się na dolegliwości mięśniowo-szkieletowe.

Badania

Wybraliśmy kilka podstawowych wyników, w tym nowo rozpoznane schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego, zgłaszane przez uczestników dolegliwości związane z układem mięśniowo- szkieletowym, obejmujące ból, dyskomfort i zmęczenie, a także wydajność i wyniki osiągane przez pracowników. Ten ostatni środek jest mniej ważny dla samego pracownika niż dla pracodawcy, który musi utrzymać odpowiednie wyniki finansowe. Zmiany w nakładzie pracy potraktowaliśmy jako drugorzędowy wynik. Mogą one obejmować zmiany wyjściowej siły mięśniowej, objawy zmęczenia mięśni na podstawie badania elektromiograficznego (rejestracja aktywności elektrycznej mięśni przy użyciu elektrod) lub subiektywne zmiany w nakładzie pracy (NASA- TLX, czyli NASA - Task Load System, skala stworzona przez NASA i używana do oceny nakładu pracy; przyp.tłum.). W żadnym z uwzględnionych badań nie stwierdzono nowych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego lub zmian w nakładzie pracy.

Dokonaliśmy przeglądu literatury opublikowanej do 2 maja 2019 roku w celu znalezienia randomizowanych badań kontrolnych (RCT), quasi- RCT, klasterowych i naprzemiennych RCT dotyczących interwencji związanych z przerwami w pracy, których celem była prewencja zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego u pracowników. Przeanalizowaliśmy wszystkie istotne badania w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie badawcze i znaleźliśmy 6 badań obejmujących 373 uczestników, z których większość stanowiły kobiety (≥ 78%). Okres obserwacji wynosił od 2 do 10 tygodni.

Główne wyniki

Efekty przerw w pracy o różnej częstotliwości

Pięć z sześciu badań oceniło różne częstotliwości przerw w pracy. Wprowadzenie dodatkowych przerw w pracy (3 badania) w porównaniu z ich brakiem lub przerwami w razie potrzeby, może nie mieć żadnego wpływu na ból mięśniowo-szkieletowy, uczucie dyskomfortu lub zmęczenie. Dodatkowe przerwy w pracy (3 badania) mogą mieć pozytywny wpływ na produktywność i wyniki pracowników w porównaniu z tradycyjnym harmonogramem przerw. W jednym badaniu porównano częstsze przerwy z mniejszą ich ilością i nie zaobserwowano jednak różnic w odniesieniu do bólu mięśniowo- szkieletowego, uczuciu dyskomfortu lub zmęczenia zgłaszanego przez uczestników.

Efekty przerw w pracy o różnej długości

W żadnym badaniu nie oceniano wpływu długości przerw w pracy na analizowane wyniki.

Efekty różnych rodzajów przerw w pracy

Dwa z sześciu badań analizowały różne rodzaje przerw w pracy. Aktywne przerwy w pracy (1 badanie) mogą nie mieć wpływu na częstość zgłaszanego przez uczestników bólu mięśniowo-szkieletowego i dyskomfortu lub wydajności i wyników w pracy. Podobnie, po porównaniu różnych rodzajów aktywnych przerw (1 badanie), np. przerwy relaksacyjne i przerwy związane z aktywnością fizyczną, nie zaobserwowano różnic w odniesieniu do bólu mięśniowo-szkieletowego, uczucia dyskomfortu lub zmęczenia zgłaszanego przez uczestników.

Wnioski

Na podstawie danych naukowych bardzo niskiej lub niskiej jakości może obecnie stwierdzić, że różna częstość i rodzaje przerw w pracy mogą nie mieć istotnego wpływu na zmniejszenie występowania schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Chociaż wyniki mogą sugerować pozytywny wpływ różnej częstości przerw w pracy na produktywność i wyniki pracowników, niezbędne są badania naukowe wysokiej jakości z odpowiednio dużą liczbą uczestników, aby ocenić skuteczność różnych interwencji dotyczących przerw w pracy. Co więcej, należy rozważyć interwencje związane z przerwami w pracy w różnych grupach pracowników (nie tylko biurowych) i możliwość łączenia przerw w pracy z innymi interwencjami, takimi jak szkolenia lub doradztwo ergonomiczne, które mogą dodatkowo zapobiegać wystąpieniu zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie Katarzyna Kijowska Redakcja: Małgorzata Kołcz

Tools
Information
Share/Save