تست آنتی‌بیوتیک‌ها به‌صورت ترکیبی برای عفونت‌های حاد ناشی از سودوموناس آئروژینوزا در فیبروز سیستیک

سوال مطالعه مروری

ما شواهد مربوط به تاثیر تست‌های آنتی‌بیوتیکی مرسوم (یک باره) را در مقایسه با تست‌های ترکیبی آنتی‌بیوتیکی برای عفونت‌های حاد راه هوایی در افراد مبتلا به عفونت طولانی‌مدت (مزمن) با سودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa) بررسی کردیم.

پیشینه

علت اصلی مرگ‌ومیر در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک عفونت مزمن ریوی است. امروزه افراد مبتلا به فیبروز سیستیک به دلیل استفاده تهاجمی از آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان عفونت‌های ریه، عمر طولانی‌تری دارند. آنتی‌بیوتیک‌ها به‌طور مرسوم بر مبنای نتایج تست آزمایشگاهی هر یک از آنتی بیوتیک‌ها به‌صورت جداگانه علیه باکتری (یا باگ (bug)) که در ریه‌های فرد مبتلا به فیبروز سیستیک یافت شده‌، انتخاب می‌شوند. آنتی‌بیوتیک‌هایی که به‌صورت ترکیبی مورد بررسی قرار می‌گیرند ممکن است علیه یک باکتری به‌طور موثری عمل کنند حتی اگر در زمان آزمایش به‌تنهایی اثربخش نباشند. با وجود این، هنگام انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها برای درمان عفونت‌های ریه ناشی از سودوموناس آئروژینوزا در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک، مشخص نیست که انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها بر مبنای نتایج به‌دست آمده از تست‌های ترکیبی بهتر از انتخاب آن‌ها بر مبنای نتایج به‌دست آمده از تست آنتی‌بیوتیک‌ها به‌صورت جداگانه است یا خیر.

این یک نسخه به‌روزرشده از مروری است که قبلا منتشر شده است.

تاریخ جست‌وجو

شواهد تا این تاریخ به‌روز هستند: 19 مارچ 2020.

ویژگی‌های مطالعه

این جست‌وجو منجر به شناسایی یک مطالعه شد که تلاش کرد به این سوال پاسخ دهد و برای ورود به مرور واجد شرایط بود. مطالعه مذکور 132 فرد مبتلا به فیبروز سیستیک را وارد کرد، که اغلب آن‌ها (82 نفر) مبتلا به عفونت‌های حاد ریوی با سودوموناس آئروژینوزا بودند، و آن‌ها را به‌طور تصادفی در دو گروه درمان قرار داد. در گروه اول، به دنبال تست ترکیب آنتی‌بیوتیک‌ها، دو آنتی‌بیوتیک انتخاب شد و در گروه دوم، دو آنتی‌بیوتیک پس از تست آنتی‌بیوتیک‌های تکی انتخاب شدند تا مشخص شود داروها تا چه اندازه علیه باکتریوم اثربخش هستند. این مطالعه به‌صورت چند-مرکزی انجام شد و پیامدهای بالینی را در شرکت‌کنندگان پس از دوره 14 روزه درمان ارزیابی کرد.

‌نتایج کلیدی

این مطالعه به بررسی عفونت با باکتری‌های مختلف پرداخت و محققان مطالعه فقط توانستند نتایج مربوط به افراد آلوده به سودوموناس آئروژینوزا را برای پیامد اصلی آن‌ها (زمان سپری شده تا بروز عفونت حاد ریوی بعدی) به‌دست آورند. انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها براساس نتایج تست‌های ترکیبی آنتی‌بیوتیکی در مقایسه با انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها بر اساس نتایج تست‌های جداگانه، منجر به طولانی‌تر شدن زمان سپری شده تا بروز عفونت ریوی بعدی نشد. آن‌ها نتوانستند هیچ نتایجی را برای افراد آلوده به عفونت سودوموناس آئروژینوزا برای سایر پیامدها در مرور ما ارائه کنند.

کیفیت شواهد

ما از این موضوع راضی بودیم که افراد به‌طور کاملا تصادفی به گروه‌های مختلف درمانی تقسیم شدند، و هیچ‌کس نمی‌توانست پیش‌بینی کند هر بیمار در چه گروهی قرار می‌گیرد. ما هم‌چنین از اینکه در طول مطالعه، نه افراد و نه کارکنان کلینیک، نمی‌دانستند هر بیمار در کدام‌یک از گروه‌های درمان قرار می‌گرفت، رضایت داشتیم. هیچ داده‌ای از این مطالعه از دست نرفت. کیفیت شواهد برای تنها پیامدی که برای آن داده در اختیار داشتیم (زمان سپری شده تا بروز عفونت حاد ریوی بعدی)، در سطح متوسط بود، اما نمی‌توانیم کیفیت شواهد را برای سایر پیامدها قضاوت کنیم، زیرا نتایج جداگانه‌ای برای افراد آلوده به سودوموناس آئروژینوزا وجود نداشت.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

شواهد کنونی، که محدود به یک مطالعه هستند، نشان می‌دهد شواهد کافی برای تعیین تاثیر انتخاب آنتی بیوتیک‌ها بر مبنای تست ترکیبی حساسیت ضد-میکروبی در مقایسه با انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها بر مبنای تست مرسوم حساسیت ضد-میکروبی در درمان تشدید حاد حملات ریوی در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک با عفونت مزمن سودوموناس آئروژینوزا وجود ندارد. برای بررسی بیشتر این موضوع، انجام یک مطالعه چند-مرکزی در مقیاس بزرگ بین‌المللی مورد نیاز است.

تنها مطالعه وارد ‌شده به این مرور در سال 2005 منتشر شد، و ما تا مارچ 2017، مطالعات مرتبط بیشتری را شناسایی نکردیم. بنابراین برای به‌روزرسانی این مرور تا زمان انتشار مطالعات جدید برنامه‌ریزی نمی‌کنیم.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

درمان با آنتی‌بیوتیک (antibiotic therapy) برای تشدید حملات حاد ریوی (acute pulmonary exacerbations) در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک (cystic fibrosis) معمولا بر مبنای نتایج تست حساسیت ضد-میکروبی روی داروهای مجزا انتخاب می‌شود. تست ترکیبی حساسیت ضد-میکروبی اثربخشی ترکیبی داروها را که شامل دو یا سه آنتی‌بیوتیک در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) است، ارزیابی کرده و اغلب می‌تواند اثربخشی ضد-میکروبی را علیه باکتری‌ها، حتی زمانی که آنتی‌بیوتیک‌های مجزا دارای تاثیر محدود بوده یا هیچ تاثیری ندارند، نشان دهد. بنابراین، انتخاب آنتی‌بیوتیک‌ها بر مبنای تست ترکیبی حساسیت ضد-میکروبی می‌تواند به‌صورت بالقوه واکنش را به درمان در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک با تشدید حاد حملات بهبود ببخشد. این یک نسخه به‌روزرشده از مروری است که قبلا منتشر شده است.

اهداف: 

مقایسه آنتی‌بیوتیک درمانی بر مبنای تست مرسوم حساسیت ضد-میکروبی با آنتی‌بیوتیک درمانی بر مبنای تست ترکیبی حساسیت ضد-میکروبی در درمان تشدید حاد حملات ریوی در افراد مبتلا به فیبروز سیستیک و عفونت مزمن با سودوموناس آئروژینوزا (Pseudomonas aeruginosa).

روش‌های جست‌وجو: 

ما پایگاه ثبت کارآزمایی‌های فیبروز سیستیک در گروه فیبروز سیستیک و اختلالات ژنتیکی در کاکرین را که شامل منابع شناسایی‌شده از جست‌وجوهای جامع بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی و جست‌وجوی دستی مجلات مرتبط و کتاب‌های خلاصه از مجموعه مقالات کنفرانس‌ها است، جست‌وجو کردیم. تاریخ آخرین جست‌وجو: 19 مارچ 2020.

ما هم‌چنین پایگاه‌های ثبت کارآزمایی‌های در حال انجام را جست‌وجو کردیم. تاریخ آخرین جست‌وجو: 7 اپریل 2020.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و شبه‌تصادفی شده و کنترل‌ شده مربوط به آنتی‌بیوتیک درمانی بر مبنای تست مرسوم حساسیت ضد-میکروبی در مقایسه با آنتی‌بیوتیک درمانی بر مبنای تست ترکیبی حساسیت ضد-میکروبی در درمان تشدید حملات حاد ریوی در فیبروز سیستیک ناشی از عفونت مزمن با سودوموناس آئروژینوزا.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

هر دو نویسنده به‌طور مستقل از هم به انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفیت آن‌ها و استخراج داده‌ها از مطالعات واجد شرایط پرداختند. ‌علاوه بر این، نویسندگان برای به‌دست آوردن اطلاعات بیشتر با پژوهشگران مطالعه تماس برقرار کردند.

نتایج اصلی: 

این جست‌وجو منجر به شناسایی یک مطالعه چند-مرکزی واجد شرایط برای ورود به مرور شد. این مطالعه با رویکردی آینده‌نگر به ارزیابی تاثیر استفاده از تست آنتی‌بیوتیک باکتریسیدال ترکیبی چندگانه بر بهبود پیامدهای بالینی در شرکت‌کنندگان مبتلا به تشدید حملات حاد ریوی ناشی از فیبروز سیستیک پرداخت که آلوده به باکتری مقاوم به چند دارو (multiresistant bacteria) شده بودند. در مجموع 132 شرکت‌کننده در این مطالعه تصادفی‌سازی شدند. پژوهشگران مطالعه برای پیامد اولیه خود یعنی زمان سپری شده تا تشدید حمله ریوی بعدی، داده‌های خاص مربوط به 82 شرکت‌کننده را که فقط آلوده به سودوموناس آئروژینوزا بودند، ارائه کردند. در شرکت‌کنندگانی که به‌طور خاص با فقط سودوموناس آئروژینوزا آلوده شدند، نسبت خطر برای تشدید حمله بعدی 0.82، به نفع گروه کنترل بود (95% فاصله اطمینان (CI): 0.44 تا 1.51) (P = 0.52). داده‌های بیشتری برای هریک از پیامدهای خاص این مرور برای شرکت‌کنندگان آلوده به سودوموناس آئروژینوزا در دسترس نبود. خطر سوگیری (bias) برای مطالعه وارد شده پائین در نظر گرفته شد. کیفیت شواهد برای تنها پیامدی که با استفاده از داده‌های افراد آلوده به سودوموناس آئروژینوزا فراهم شدند، در سطح متوسط بودند. برای سایر پیامدها، نتوانستیم کیفیت شواهد را قضاوت کنیم، زیرا داده‌ای برای این زیرگروه مرتبط از شرکت‌کنندگان وجود نداشت.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
Share/Save